Ετικέτες

Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014

Κυριακή Β' Ματθαίου:Ο χριστιανός δεν ζει αυτόνομα, εκτός του Σώματος του Χριστού!


κούσαμε σήμερα γι τν κλήση τν πρώτων μαθητν το Χριστο. Διδάσκαλος π τ Ναζαρτ καλε προσωπικ τος μαθητές Του ν ναλάβουν να ολο νεργ μέσα στν κκλησία, πο πρόκειται ν δρύσ μετ τν νάστασή Του. πρόσκληση ατ ποτελε μεγάλη τιμή. Χριστός, χων τν πρωτοβουλία τς κλήσεως, ρχεται ν συναντήσ τν νθρωπο κα ν το διδάξ τ μεγάλη λήθεια, τι Θες εναι νεργ παρν στν στορία.
«Οχ μες Με ξελέξατε, λλ’ γ ξελεξάμην μς κ το κόσμου», μς λέγει μέσα π τ Εαγγέλιο το ωάννου. Εμαστε ενοημένοι μέσα στν εεργεσία τς ρθοδοξίας κα μάλιστα διαιτέρως, ταν διακονομε μέσα σ ατήν. Δισεκατομμύρια νθρωποι στερήθηκαν τν χαρ ν ζήσουν σ μία ρθόδοξη κοινωνία, ν γνωρίσουν τν ληθιν Θεό. δική μας εθύνη εναι μεγάλη κα κάποτε θ λογοδοτήσουμε γι τν τρόπο, μ τν ποο ξιοποιήσαμε ατν τν ελογία κα δωρε το Χριστο.

ν μως θέλουμε ν εμαστε χριστιανοί, τότε φείλουμε ν παναπροσδιορίσουμε τ στάση μας κα ν παναπρογραμματίσουμε τς κινήσεις μας ντς τς κκλησίας. ν δν ασθανόμαστε μέλη νς Σώματος, νς συνόλου μ πολλ μέλη, μ πολλς λειτουργίες κα διακονήματα, ν δν ασθανόμαστε τν νάγκη ν εμαστε π τν πηρεσία νς ργανικο συνόλου, ν ζομε ατόνομα κα θεωρομε καταλυτικ τς διάθεσης γι ατονομία κάθε πρόσταγμα κα λεγχο τς κεφαλς γι τν προκοπ το Σώματος, ν πολογίζουμε μόνον στ διον συμφέρον κα δν θέλουμε ποχρεώσεις ναντι το κοινο συμφέροντος, τότε μοιραα καταλήγουμε στν ποκοπή μας π ατ τ Σμα. Τ χέρια, τ μάτια, τ πνευμόνια, καρδιά, πιτελον διαφορετικς λειτουργίες, λλ ργάζονται λα γι τν γεία κα τν ζω λου το σώματος. Ἐὰν τ καθένα άπ ατ ργαζόταν γι τν αυτό του, τ σμα θ πέθαινε.

τσι συμβαίνει κα στν κκλησιαστικ χρο. χριστιανς φείλει ν χ νεπτυγμένο τ ασθημα τς κοινωνικς εθύνης, δηλαδ τς εθύνης τς ν Χριστ κοινωνίας, ν ργάζεται γι τ κοιν φελος, ν ναλάβ δράση πρ το πνευματικο συμφέροντος κα τν πολοίπων, πρ τς αξησης το κκλησιαστικο σώματος κα τς ν Θε προκοπς του. διαφορία γι τ καλ τς κκλησίας σκοτώνει πνευματικ τν διάφορο. Ο μαθητς το Χριστο ταν ο πρτοι πο νταποκρίθηκαν στ κάλεσμα το Χριστο γι τν διακονία το λαο Του, γι’ ατ κα κκλησία μας εναι ποστολική. λλ ατ ποστολικότητα πρέπει ν διατηρ τ συνέχειά της μέσα π τν θετικ νταπόκριση στ κάλεσμα πρς τος μαθητς κα ποστόλους το σήμερα.

Ψαράδες ταν, δν εχαν οτε μόρφωση, οτε τ σύγχρονα μέσα γι ν μεταδώσουν τ εαγγελικ μήνυμα, κι μως καναν τόσα πολλά. Εχαν ζλο κα γάπη γι τος γνοοντες τν λήθεια. Μία πέραντη θάλασσα εναι σημεριν κοινωνία κα Χριστς ψάχνει ν βρ ψαράδες νθρώπων μ ζλο κα μεράκι, τοιμους ν παρατήσουν τ δίκτυα τς διωτικς ζως κα ν πιδοθον στν γρα ψυχν πο κινδυνεύουν ν καταποθον π τος νάλιους θρες, τ θαλάσσια κήτη αρέσεων, σχισμάτων, θεϊστικν δεολογιν. Σώζει σωζόμενος πεύθυνος χριστιανός, μέσα π τ ργο τς κκλησίας, τ φιλανθρωπικό, τ λατρευτικό, τ διδακτικό, τ κατηχητικό, τ κηρυκτικό, τ παρακλητικό. Πρς τοτο δν ποχρεοται ν γίν κληρικός· ατ διακονία νατίθεται σ λίγους κλεκτούς. λλ κα δν χει τ δικαίωμα ν κάν κρουαζιέρα μ τ καράβι τς κκλησίας, διαιτέρως σ περιόδους φουρτούνας. νας λόγος του, πιστηρικτικός, παρηγορητικός, πρ τν συνανθρώπων του προσευχή, γενναιότητά του μπροστ σ μία πρόκληση, σ να πειρασμό, τ εσεβς φρόνημά του, τ καλ ργα, διδάσκουν ποστολικά κα γίνονται σωσίβια πο ίχονται σ ναυαγος τς πίστης, κινδυνεύουν ν πνιγον στ μεγάλα κύματα τς πελπισίας, στ μεγάλα βάσανα τς ζως.

κάθε χριστιανς καλεται ν μν μείν διάφορος, πραγος, καρπος, θεατής, τεμπέλης, πρόθυμος. σχέτως λικίας, φύλου, μορφώσεως, μπορε ν λιεύσ χαλασμένες συνειδήσεις, κουρασμένες ψυχές, μαρτωλούς, χλιαρούς, ρκε ν φουγκρασθ τ μυστικ κάλεσμα τς διαχρονικς ποστολικότητας, ν συγκινηθ π τ σμα κινδύνου πο κπέμπει νθρωπότητα.

«Δερο πίσω Μου», μς προσκαλε Κύριος. Τ κάλεσμα ατ κα θετική μας πάντηση γίνονται παρχ τς σωτηρίας μας.

π. Στυλιανός Μακρής

Πηγή : imverias.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου