Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. Η «μάχη» του Λος Άντζελες (1942)

ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. Η «μάχη» του Λος Άντζελες (1942)
O Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος συνδέθηκε με τα καταστροφικότερα γεγονότα που συνέβησαν ποτέ στη Γη. Ωστόσο, κατά τη διάρκειά του, σημειώθηκαν και κάποια περίεργα συμβάντα που αξίζουν σχολιασμού.
Ένα από αυτά αφορά τη «μάχη του Λος Άντζελες», η οποία έλαβε χώρα stiw 24-25 Φεβρουαρίου 1942. Ήταν η περίοδος μετά τον αιφνιδιασμό του Περλ Χάρμπορ και στις ΗΠΑ είχε επικρατήσει μια παράξενη υστερία, σχετικά με την απειλή ιαπωνικής εισβολής στις αμερικανικές ακτές του Ειρηνικού. Ο πανικός επιτάθηκε όταν ένα ιαπωνικό υποβρύχιο, στις αρχές Φεβρουαρίου, πλησίασε τις αμερικανικές ακτές και βομβάρδισε, με το πυροβόλο του, ένα αμερικανικό διυλιστήριο στην Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια.

Ηθελέστα και παθέστα.. Στις εκλογές η ΝΔ δεν θα ηττηθεί….θα συντριβεί – Ο Σαμαράς θα υποστεί Βατερλό


Ο Σαμαράς θα υποστεί εκλογική πανωλεθρία. aee2e9c7fbfcb64b1feaf81ee888e508_L
Με μια διαφορά της τάξης του 6% με 7% θα κερδίσει με μεγάλη άνεση ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές στις 25 Ιανουαρίου.
Στην δεύτερη θέση θα βρεθεί η ΝΔ έχοντας υποστεί μια βαριά ήττα ενώ τρίτο κόμμα κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και κάτω από τις χειρότερες συνθήκες θα είναι η Χρυσή Αυγή.
Όμως το διακύβευμα της εκλογικής αναμέτρησης στις 25 Ιανουαρίου θα είναι γιατί η ΝΔ ηττήθηκε και γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε.

Νέες διαδηλώσεις κατά του Charlie Hebdo

Νέες διαδηλώσεις κατά του Charlie Hebdo

Posted by spitha80 στο Ιανουαρίου 23, 2015

πακΜια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στο Πακιστάν κατά της γαλλικής σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στο Καρατσί.

Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν προκειμένου να καταγγείλουν τη δημοσίευση την περασμένη εβδομάδα μιας γελοιογραφίας του Μωάμεθ στο πρωτοσέλιδο της Charlie Hebdo.

Ριτς Ορτολάνι 1926 – 2014

Ριτς Ορτολάνι
1926 – 2014

Ριτς Ορτολάνι
Ιταλός συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής, γνωστός από τη μελωδία του «More», που υπήρξε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του '60 και ήταν υποψήφια για βραβείο Όσκαρ.
Ο Ριτσιέρο «Ριτς» Ορτολάνι (Riziero “Riz” Ortolani) γεννήθηκε στο Πέζαρο στις 25 Μαρτίου του 1926 και σπούδασε μουσική στο ωδείο «Τζοακίνο Ροσίνι» της γενέτειράς του.

Η ιστορία του Φρίσμπι


O Γουόλτερ Μόρισον παρουσιάζει το πρώτο πλαστικό φρίσμπι του
O Γουόλτερ Μόρισον παρουσιάζει το πρώτο πλαστικό φρίσμπι του
Στις 23 Ιανουαρίου 1957 η εταιρεία "Wham-O" λανσάρει στην αμερικανική αγορά το Φρίσμπι (Frisbee), όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Δηλαδή, τον ελαφρύ πλαστικό ιπτάμενο δισκάκι, με τις αεροδυναμικές προδιαγραφές, το οποίο πετιέται στον αέρα από τον ένα παίκτη, με σκοπό να τον πιάσει ο άλλος με το ένα χέρι, προτού πέσει στο έδαφος.
Σύμφωνα με το μύθο, το παιγνίδι άρχισε να παίζεται στο Γιέιλ στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν ένα φοιτητής, ο Ελίχου Φρίσμπι, άρπαξε ένα δίσκο σερβιρίσματος και τον πέταξε από το παράθυρο του δωματίου του στην αυλή του ονομαστού αμερικανικού πανεπιστημίου.

Διάβασαν ελληνικούς παπύρους που έκαψε ο Βεζούβιος!



Αρχαίοι πάπυροι γραμμένοι στα ελληνικά, που είχαν καεί από την καταστροφική έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. και είχαν θαφτεί στις στάχτες της γειτονικής πόλης του Ηρακλείου (Ερκουλάνουμ), για πρώτη φορά θα αποκαλύψουν τα μυστικά τους, καθώς επιστήμονες κατάφεραν, με τη βοήθεια μιας νέας ισχυρής τεχνικής ακτίνων-Χ, να διαβάσουν τις πρώτες λέξεις σε δύο από αυτά τα χειρόγραφα.

Παντελής Ζερβός 1908 – 1982

Παντελής Ζερβός
1908 – 1982

Παντελής Ζερβός
Ο δημοφιλής ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου Παντελής Ζερβός γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1908 στο Λουτράκι. Σπούδασε στη σχολή Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν και πρωτοεμφανίστηκε το 1935 στη Λαϊκή Σκηνή με την Ερωφίλη.
Συνεργάστηκε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη, το Θέατρο Τέχνης, το Κρατικό Θεσσαλονίκης, την Ελληνική Σκηνή, και διακρίθηκε σε ρόλους κλασσικού και νεοελληνικού ρεπερτορίου (ΑλκηστιςΒυσσινόκηποςΑγριόπαπιαΒολπόνεΜάκμπεθΘεσμοφοριάζουσεςΦιλάργυροςΑντιγόνηΟ ΒασιλικόςΠλούτος κ.ά.)

Αλεξ Τρεμούλης 1914 – 1991


Άλεξ Τρεμούλης
Ελληνοαμερικανός σχεδιαστής αυτοκινήτων. Κορυφαία δημιουργία του, το θρυλικό μοντέλο “Tucker 48”, ένα από τα εμβληματικά επιβατικά στην ιστορία του αυτοκινήτου.
Ο Αλέξανδρος Τρεμούλης (Alex Tremulis) γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1914 στο Σικάγο. Οι γονείς του, Σαράντος και Αντωνία, κατάγονταν από τη Λακωνία. O πατέρας του ήταν γιατρός και του μετέδωσε την αγάπη για τα αυτοκίνητα και την ταχύτητα. Σε ηλικία 19 ετών έπιασε δουλειά στην αυτοκινητοβιομηχανία Auburn - Cord - Duesenberg και γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα από τους βασικούς σχεδιαστές της εταιρείας, αν και αυτοδίδακτος. Μεταξύ των δημιουργιών του, τα περίφημα και κλασικά πλέον αυτοκίνητα Cord 810 και 812, καθώς και το σπορ διθέσιο χειροποίητο Duesenberg. Παρέμεινε στην εταιρεία μέχρι την πτώχευσή της, το 1937.

Αλέξανδρος Ωνάσης 1948 – 1973


Αλέξανδρος Ωνάσης
Μοναχογιός και διάδοχος του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση. Ο θάνατός του σε αεροπορικό δυστύχημα, σε ηλικία 25 ετών, εξύφανε πάμπολλες ιστορίες συνωμοσίας.
Ο Αλέξανδρος Ωνάσης γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 20 Απριλίου 1948 από τον γάμο του έλληνα κροίσου με την πρώτη του γυναίκα Αθηνά (Τίνα) Λιβανού. Από τον ίδιο γάμο γεννήθηκε δύο χρόνια αργότερα η Χριστίνα Ωνάση. Πέρασε ξένοιαστα παιδικά χρόνια, αν και οι σχέσεις του με τον πολυάσχολο και διάσημο πατέρα του δεν ήταν πάντα οι καλύτερες δυνατές. Αγαπούσε πολύ τη μητέρα και δεν είδε με καλό μάτι τον χωρισμό των γονιών του και τον γάμο του πατέρα του με τη Ζακλίν Μπουβιέ - Κένεντι.

Αλμανάκ Βασική Έκδοση 23 Ιανουαρίου



μ. Χ.
1556

O καταστροφικότερος σεισμός στην ανθρώπινη ιστορία πλήττει την επαρχία Σαντζί της Κίνας, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 830.000 άνθρωποι.
1897

Τούρκοι άτακτοι, γνωστοί και ως Βασιβουζούκοι, πυρπολούν χωριά της περιοχής των Χανίων και προβαίνουν σε βιαιοπραγίες εναντίον των κατοίκων τους.

Το Αρριδαίο εξέλεξαν οι στρατηγοί του Μ. Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. ως Βασιλέα μαζί με τον αγέννητο τότε γιο της Ρωξάνης, και έθεσαν Επιμελητή τους τον Περδίκκα. Τον ονόμαδαν δε Φίλιππο Γ΄. Ο Φίλιππος Γ΄ Αρριδαίος παντρεύτηκε αργότερα την 15χρονη Ανταία Ευρυδίκη, κόρη της περίφημης Κυνάνης, της κόρης-αμαζόνας του Φιλίππου Β΄ με την Αυδάτη, όταν ο αδελφός του Περδίκκα Αλκέτας επιτέθηκε στις δύο γυναίκες στην Ασία, σκοτώνοντας την Κυνάνη, ετεροθαλή αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΦΥΛΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ Αργότερα, όταν τον Φίλιππο Αρριδαίο και την Ευρυδίκη προσεταιρίζεται ο Κάσσανδρος γινόμενος Επιμελητής τους, η Ολυμπιάδα, βασίλισσα και των Ηπειρωτών, εισβάλει στη Μακεδονία για να απαιτήσει τα δικαιώματα του εγγονού της Αλεξάνδρου Δ΄ και να τον αποκαταστήσει στον θρόνο, με Επιμελήτρια την ίδια και τον Πολυπέρχοντα. Οι δύο στρατοί συγκρούονται και οι Μακεδόνες στρατιώτες του Αρριδαίου (απόντος του Κασσάνδρου στην Αθήνα) αυτομολούν αναγνωρίζοντας την νομιμότητα Ολυμπιάδας και Αλεξάνδρου Δ («Πρίγκιπα») γιου της Ρωξάνης! Η Ολυμπιάδα τους συλλαμβάνει στην Αμφίπολη μαζί με τον σύμβουλο της Ευρυδίκης Πολυκλέο! Φυλακίζει λοιπόν τους Βασιλείς σε έναν πολύ μικρό, περιορισμένο, βραχώδη, πέτρινο τόπο, με ένα πολύ στενό άνοιγμα από όπου τους δίνει τροφή: «περιοικοδομήσασα γὰρ αὐτῶν ἐν βραχεῖ τόπῳ τὰ σώματα διὰ μιᾶς στενῆς ὑποδοχῆς ἐχορήγει τὰ ἀναγκαῖα»… Ποια να ήταν άραγε αυτή η απομονωμένη βραχώδης, πέτρινη φυλακή της Αμφίπολης, με το στενό άνοιγμα; ΘΑΝΑΣΙΜΕΣ ΜΑΧΑΙΡΙΕΣ ΑΡΡΙΔΑΙΟ – ΑΜΦΙΠΟΛΗ 317 π.Χ. Τελικά η Ολυμπιάδα διατάζει Θράκες να μαχαιρώσουν τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο: «τὸν μὲν Φίλιππον προσέταξε Θρᾳξί τισιν ἐκκεντῆσαι»! Και βλέπουμε πως τα οστά του ενός άνδρα φέρουν ολοκάθαρα, πολλαπλά και βαθιά τραύματα από αιχμηρό αντικείμενο, μαχαίρι ή μικρό ξίφος και επειδή είναι τόσο βαθιές και σε τέτοια σημεία θεωρείται πως έγιναν εξ΄ επαφής, όπως αναφέρουν οι δύο επιστήμονες που εξέτασαν τον σκελετό: «Ο σχετικά νεαρότερος από τους δύο άνδρες (άτομο 2) φέρει ίχνη τομών (cut marks) στην αριστερή άνω θωρακική μοίρα, σε δύο πλευρές και αυχενικό σπόνδυλο, καθώς και στην κάτω επιφάνεια του στερνικού άκρου της αριστερής κλείδας. Ταυτίζονται πιθανόν με επιθετικά χτυπήματα-τραυματισμούς, που θα πρέπει να έγιναν εξ επαφής με αιχμηρό όργανο π.χ. μαχαιρίδιο, και προκάλεσαν το θάνατο του, καθώς δεν διακρίνονται ενδείξεις επούλωσης»! Το γεγονός αυτό (θανάσιμες μαχαιριές), η ταύτιση τις ηλικίας (41 ετών δολοφονήθηκε ο Αρριδαίος, 35-45 δίνουν τον σκελετό αυτό οι Επιστήμονες) και ο τόπος (Αμφίπολη 317 π.Χ.), μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τον Βασιλιά Φίλιππο Γ΄ τον Αρριδαίο! Κάτι που μπορούν να δείξουν ή όχι μόνο αναλύσεις και συγκρίσεις DNA και με την ευνόητη επιφύλαξη ότι το Υπουργείο δεν δίνει χρονολόγηση των σκελετών, το έτος χονδρικά που έζησαν… Ο ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΙΜΑ ΒΑΣΙΛΙΚΑ Αργότερα, όταν ο Κάσσανδρος σκοτώνει τελικά την Ολυμπιάδα την επόμενη χρονιά 316 π.Χ. στην Πύδνα και καταλαμβάνει το 315 π.Χ. την Αμφίπολη, αποκαθιστά την μνήμη των Βασιλέων Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου και Ευρυδίκης κηδεύοντάς τους βασιλικά, μαζί και την Κυνάνη, μητέρα της Βασίλισσας Ευριδίκης και έκανε μάλιστα και επιτάφιους Αγώνες! Κάτι τέτοιο θα ταίριαζε απόλυτα με το μεγάλο, επιβλητικό, πολυτελές και πλούσιο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης! Ο Διόδωρος όμως ο Σικελιώτης αναφέρει ότι η βασιλική εκείνη κηδεία έγινε στις Αιγές, κάτι το οποίο ίσως απλά υπέθεσε, επειδή εκεί γινόταν συνήθως οι βασιλικοί τάφοι, όπως γράφει σχετικά: «Μετὰ δὲ ταῦτα βασιλικῶς ἤδη διεξάγων τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν Εὐρυδίκην μὲν καὶ Φίλιππον τοὺς βασιλεῖς, ἔτι δὲ Κύνναν, ἣν ἀνεῖλεν Ἀλκέτας, ἔθαψεν ἐν Αἰγαιαῖς, καθάπερ ἔθος ἦν τοῖς βασιλεῦσι. τιμήσας δὲ τοὺς τετελευτηκότας ἐπιταφίοις ἀγῶσι»… Ή το πιθανότερο να έλαβε λανθασμένη πληροφορία, συγχέοντας το θέμα με την επαναταφή στις Αιγές του 12χρονου Αλεξάνδρου Δ΄ (Πρίγκιπα), γιου της Ρωξάνης και του Μεγαλέξανδρου, τον οποίο ο ίδιος ο Κάσσανδρος είχε διατάξει να δολοφονηθεί μυστικά στην Αμφίπολη μαζί με την Ρωξάνη το 311 π.Χ.! Και όπως ξέρουμε πράγματι ο βασιλικός του τάφος βρέθηκε στις Αιγές, πλάι σε εκείνον του Φιλίππου! SPAEI ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ


ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟ Γ΄ ΑΡΡΙΔΑΙΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ
ΑΜΦΙΠΟΛΗ… Στον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο δείχνει να ανήκει ο ανδρικός σκελετός με τα τραύματα από μαχαίρι! Τον είχαν δολοφονήσει Θράκες στην Αμφίπολη το 317 π.Χ., μετά από εντολή της Ολυμπιάδας! Όλα τα ιστορικά δεδομένα!
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου οστά 5 διαφορετικών ανθρώπων εντοπίστηκαν μέσα στον κιβωτιόσχημο τάφο των σφιγγών: μίας γυναίκας άνω των 60, δύο ανδρών 35-45 ετών, ενός βρέφους και ελάχιστα οστά αποτεφρωμένου πιθανόν ενήλικου ατόμου, αγνώστου όμως φύλου! ΔΕΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΟΜΩΣ Η ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ των σκελετών, εάν δηλαδή είναι άνθρωποι του 300 π.Χ., του 150 π.Χ. κοκ και εάν ανήκουν όλοι στην αυτή εποχή…

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ!!! «Χριστιανικές ιστοσελίδες» χρησιμοποιούν ανύπαρκτους λόγους των Αγίων Πορφυρίου και Παϊσίου για να κάνουν προεκλογική εκστρατεία υπέρ του Σαμαρά!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ!!! «Χριστιανικές ιστοσελίδες» χρησιμοποιούν ανύπαρκτους λόγους των Αγίων Πορφυρίου και Παϊσίου για να κάνουν προεκλογική εκστρατεία υπέρ του Σαμαρά!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ!!! «Χριστιανικές ιστοσελίδες» χρησιμοποιούν ανύπαρκτους λόγους των Αγίων Πορφυρίου και Παϊσίου για να κάνουν προεκλογική εκστρατεία υπέρ του Σαμαρά!
Προεκλογικός λόγος και «προφητεία» ενός «μοναχού» υπέρ του Σαμαρά που παρουσιάζονται ως λόγια ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ για τον απερχόμενο πρωθυπουργό!!!
Αν και μετά από αυτή ΤΗΝ ΦΡΙΚΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ δεν παρέμβουν οι Ιεράρχες που υποστηρίζουν την συγκεκριμένη «χριστιανική ιστοσελίδα», θα πρόκειται για ΑΣΥΣΤΟΛΗ ΥΒΡΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ!

Πολύς λόγος γίνεται για την Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου με την οποία γίνονται συστάσεις και εκδίδονται απαγορεύσεις για δημοσιεύσεις Ιερωμένων σε ιστοσελίδες, κοινωνικά δίκτυα κλπ. Ακόμα κι αν δεχθούμε πως υπάρχουν καλές προθέσεις στην συγκεκριμένη ανακοίνωση και πως δεν θίγεται η ελευθερία του λόγου, αλλά μόνο τα…εκκλησιαστικά κακώς κείμενα, αναρωτιόμαστε: ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΔΩ, ΠΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΟΧΛΗΘΕΙ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ;;;
Μιλάμε για μια «προφητεία» του Αγίου Γέροντος Πορφυρίου που δημοσιεύθηκε πέρυσι, λίγο πριν τις Ευρωεκλογές: Σκοπός της, ξεκάθαρος: Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΝΔ!!!
Εκτός από το γεγονός πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ «ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ» – και προκαλούμε οποιονδήποτε να αποδείξει το αντίθετο – είναι δυνατόν «χριστιανικές ιστοσελίδες» με τις οποίες μάλιστα έχουν στενή σχέση Μητροπόλεις, ΝΑ ΥΒΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΠΙΛΩΝΟΥΝ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΑ ΜΙΚΡΟΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ;
Αυτά τα ΑΙΣΧΗ, δεν προβληματίζουν τους Αρχιερείς; Η έκφραση της άποψης Ιερέων και Μοναχών τους πείραξε;
Αφήνουμε τους αναγνώστες να βγάλουν τα συμπεράσματά τους…!
hellas-orthodoxy

Η ΣΦΟΔΡΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

 

ΔελαστίκΓ.Δελαστίκ
Ελάχιστοι πλέον αμφιβάλλουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής. Δεν είναι τόσο ότι αυτοί που θα ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν συμμεριστεί τις θέσεις του. Θα τολμούσαμε να υποθέσουμε ότι πάρα πολλοί ούτε καν τις έχουν διαβάσει. Η σοβαρότατη αιτία της εκλογικής ενίσχυσης του μέχρι σήμερα κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ή τα όσα λέει ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι πρωτίστως η σφοδρότατη επιθυμία του ελληνικού λαού να απαλλαγεί από την απερχόμενη κυβέρνηση και τη μνημονιακή πολιτική της. Αυτό το αίσθημα έχει κυριαρχήσει πλέον σε ολόκληρη τη χώρα, έχει επικρατήσει καθολικά. Υπ’ αυτό το πρίσμα είναι αδύνατον για τη ΝΔ -πόσω μάλλον για το πλήρως κατάρρευσαν ΠΑΣΟΚ- να αλλάξει την πορεία των γεγονότων που οδηγούν σε μια διαρκώς διευρυνόμενης έκτασης εκλογική της ήττα.
Ο πολιτικός οδοστρωτήρας της απαλλαγής ισοπεδώνει τα πάντα. Στο Μέγαρο Μαξίμου το έχουν πλήρως αντιληφθεί αυτό και το έχουν υποχρεωτικά αποδεχτεί. Έχουν καταλάβει δηλαδή ότι ο κόσμος δεν ακούει τίποτα από αυτά που λένε η ΝΔ και τοΠΑΣΟΚ, θέλει μόνο να απομακρυνθεί από την εξουσία αυτή η κυβέρνηση. Μόνο αφότου ικανοποιηθεί αυτός ο πόθος του λαού θα ξαναρχίσει ο κόσμος να σκέπτεται και να ζητάει συγκεκριμένα πράγματα. Ευνόητο είναι πως, όταν κυριαρχεί η επιθυμία για απαλλαγή από μια κυβέρνηση, οι κοινωνικές πλειοψηφίες που σχηματίζονται γύρω από το αίτημα αυτό είναι ανομοιογενείς και ως εκ τούτου εύθραυστες πολιτικά.

SAMARUN

 
 
 
 
 
 
 
1 Vote

B7T8f6jCcAA-ctL.jpg large
Στις 19 Ιανουαρίου 2015, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ τρομοκρατούσε τους πολίτες με την τεράστια ευκολία που τον διακρίνει, γράφοντας ότι την Παρασκευή θα ξυπνούσαμε δίχως ευρώ. Τη σύλληψη αυτής της άθλιας ιδέας είχε ο άνθρωπος με τις τρίχες ανάμεσα στα δάχτυλα, Νίκος Ευαγγελάτος.

Τα φρικιά του Βερολίνου (& Σία)..


 


Και τί ακριβώς κατάλαβαν τώρα τα φρικιάτου Βερολίνου
..ο φον ΑΜΕΑ και η κακογ@@@μένη μέγαιρα,
..που πάνω από έξι εκατομμύρια έλληνες ζούνε στην φτώχεια ή στο όριο της φτώχειας,
..που παιδάκια πάνε νηστικά στο σχολείο,
  ..που οι παππούδες δεν έχουν την χαρά να δώσουν λίγο χαρτζηλίκι στα εγγόνια;
Ικανοποίησαν τα ανομολόγητασυμπλέγματά τους;
Θα ξανασηκωθεί το τέρας απ’ το καροτσάκι (που η Νέμεσις τον καταδίκασε εκ των προτέρων να πληρώνει κάθε μέρα εφ’ όρου ζωής τις εγκληματικές και απάνθρωπες πράξεις του),

Ραφαηλίδης – Γερμανία είναι ο γερμανικός πολιτισμός…


 


277951-germany
Η Ευρώπη και ο κόσμος ολόκληρος δεν θα ξοφλήσουν ποτέ τα χρέη τους στους Γερμανούς. (Όταν λέμε Γερμανοί, τουλάχιστον από πολιτι­στικής απόψεως, συμπεριλαμβάνουμε σ’ αυτούς και τους Αυστριακούς, που είναι μεν διαφορετική απ’ τους Γερμανούς εθνότητα, αλλά όχι εντε­λώς. Ο γερμανικός και ο αυστριακός πολιτισμός, λόγω γλώσσας κυ­ρίως, είναι ενιαίος). Πρόκειται για έναν λαό παράξενο, αντιφατικό, μπερδεμένο, συγχυσμένο, ικανό και για το καλύτερο και για το χειρότε­ρο.

Έναν πάρα πολύ μεγάλο λαό, ωστόσο, από κάθε άποψη. Τόσο μεγά­λο, που ο σοβινισμός στη Γερμανία να μοιάζει σα φυσιολογική κατάσταση – αν υποθέσουμε πως υπάρχει μια φυσιολογία και στην πα­θολογία. Είναι τόσα πολλά και τόσο εντυπωσιακά τα επιτεύγματα των γερμανών επιστημόνων, σοφών, καλλιτεχνών, που πάρα πολύ εύκολα να μπορεί να τα οικειοποιείται ο κάθε αγράμματος δημαγωγός για να διεγείρει την «εθνική υπερηφάνεια» της αγράμματης μάζας, που πάντα και παντού στον κόσμο έχει την τάση να πιστεύει πως το κάθε επίτευγ­μα ανθρώπων προικισμένων αποκλείεται να μην αφορά και τον κάθε τε­νεκέ προσωπικά. Οταν πιστέψεις πως η όποια ανθρώπινη ικανότητα εί­ναι πρόβλημα ράτσας, αρχίζεις να την ψάχνεις στα χρωμοσώματα, που δεν μπορεί παρά να είναι λίγο ως πολύ όμοια σε όλους τους ανθρώπους της ίδιας ράτσας. Για τον αποβλακωμένο σοβινιστή, είμαι Ελληνας, εί­μαι Γερμανός, είμαι Αγγλος, είμαι Γάλλος, σημαίνει πριν απ’ το κάθε τι, πως έχω στον εγκέφαλο ή και σε ολόκληρο το σώμα κύτταρα ειδικής ποιότητας που συνιστούν την ελληνικότητα, τη γερμανικότητα, την αγγλικότητα, τη γαλλικότητα, με την ίδια περίπου έννοια που η υφή των μορίων των μετάλλων συνιστά την ειδική ποιότητα του κάθε μετάλλου χωριστά και κάνει να ξεχωρίζει ο χρυσός απ’ τον μπρούντζο και ο άρ­γυρος απ’ τον ψευδάργυρο.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι δημιουργοί του σοβινισμού είναι οι Γερμανοί, με την έννοια πως πουθενά αλλού στον κόσμο εκτός απ’ τη Γερμανία δεν είναι τόσο καλά εδραιωμένη στη μάζα η πεποίθηση πως, τέτοια συσσώρευση σοφίας, τόση ικανότητα, τέτοια ποιότητα τα­λέντου σε τόσο πολλούς τομείς δεν μπορεί παρά να είναι βιολογικό και όχι ιστορικό γνώρισμα, προαποφασισμένο απ’ το Θεό -όπως πίστευε και για μας ο Κων. Παπαρρηγόπουλος, που ήταν ένας ασπούδαχτος ε­ρασιτέχνης ιστορικός, πολύ φιλόπονος ωστόσο, πολύ ιδεαλιστής και πολύ τίμιος μέσα στις ιδεοληψίες του – και όχι ένα δεδομένο καθορι­σμένο απ’ τις συγκεκριμένες γεωιστορικές συνθήκες μέσα στις οποίες εμφανίζεται και δρα ένας συγκεκριμένος λαός.
Germaniae_antiquae_libri_tresΟπως εμείς ξεχνάμε πως τα τέσσερα ελληνικά φύλα, όταν ήρθαν απ’ το βορρά και εγκαταστάθηκαν σ’ αυτόν τον τόπο, ήταν πέρα για πέρα βαρβαρικά και πως τον μεγαλειώδη πολιτισμό τους δεν τον έφεραν στις βαλίτσες τους, αλλά τον ανέπτυξαν πολύ αργότερα, χάρη στις γεωιστο­ρικές συγκυρίες που δημιουργήθηκαν με την εγκατάστασή τους σ’ ένα πολιτιστικό σταυροδρόμι όπου ήδη συνωθούνταν πολλοί πολιτισμοί, έτσι και οι γερμανοί σοβινιστές ξεχνούν πως είναι ο τελευταίος λαός της δυτικής Ευρώπης που εκπολιτίστηκε, και πως τον σπουδαίο του πολιτισμό, που τον ανέπτυξε πολύ αργότερα, τον χρωστάει όχι σε κά­ποιο γερμανικό DNA, αλλά στη θέση του μέσα στο χάρτη της Ευρώ­πης. Η Γερμανία είναι το γεωγραφικό κέντρο της ηπείρου μας και ο τόπος συνάντησης του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού, που έφτασε πολύ αργά εκεί, με τους ανατολικούς (σλάβικους και ασιατικούς) πολιτι­σμούς. Αλλωστε, η Λιθουανία, η κοινή αφετηρία όλων των Ινδοευρωπαίων, που ξεκινώντας από κει έφτασαν μέχρι την Πορτογαλία προς δυσμάς και μέχρι τη βόρεια Ινδία προς ανατολάς, βρίσκεται πολύ κο­ντά στη Γερμανία.
Οι Ινδοευρωπαίοι δεν είναι Ινδοί, δεν ήρθαν απ’ την Ινδία. Είναι έ­νας λαός που για άγνωστους λόγους άρχισε να υπερπολλαπλασιάζεται στην περιοχή της Βαλτικής γύρω στο 4.000 π.Χ. Και λόγω του υπερ­πληθυσμού άρχισε να κινείται προς πάσα κατεύθυνση, ακτινωτά γύρω του. Φυσικά, οι τόποι όπου εγκαταστάθηκαν τελικά οι Ινδοευρωπαίοι δεν ήταν ακατοίκητοι. Οι γηγενείς πληθυσμοί -τους λέμε και ιθαγε­νείς- μπερδεύτηκαν με τους εποίκους, και απ’ αυτό το κράμα προήλ­θαν οι αρχαίες λαότητες της σημερινής Ευρώπης.
Οι αρχαίοι Έλληνες, για παράδειγμα, ήταν φυλετικό κράμα των τεσ­σάρων ελληνικών ινδοευρωπαϊκών φύλων που ήρθαν στην περιοχή απ’ το 2.000 και μετά (Αχαιοί, Ιωνες, Αολείς και Δωριείς) και των προελληνικών λαών, που δεν ξέρουμε από πότε ήταν εγκαταστημένοι εδώ όταν ήρθαν οι πολύ δραστήριοι, όπως όλοι οι βάρβαροι, Έλληνες. Οι Πελα­σγοί, οι Θράκες, οι Λέλεγες και οι Κάρες είναι προελληνικά, και μάλ­λον μη ινδοευρωπαϊκά φύλα. Που καθώς αναμείχτηκαν με τους καινουργιοφερμένους συναποτέλεσαν έναν λαό, τους Έλληνες, όπως θα ο­νομαστεί τελικά το φυλετικό κράμα απ’ το όνομα όχι μιας ελληνικής ινδοευρωπαϊκής φυλής, αλλά μιας μικρής ομάδας Ινδοευρωπαίων, που ανήκε μάλλον στους περί την Δωδώνη Δωριείς. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές για το όνομα Έλληνες που είναι έτσι κι αλλιώς συμβατικό. Ό­πως και να ονομάσουμε αυτόν τον λαό, δεν θα πάψει να είναι ο ίδιος λαός, που δημιούργησε τον πιο λαμπρό πολιτισμό σ’ ολόκληρη την αν­θρώπινη ιστορία. Το όνομα είναι μια ταμπέλα, μια επιγραφή. Το θέμα είναι να καταλάβει κανείς αν η ετικέτα του μπουκαλιού του καλού και παλιού κρασιού, βρίσκεται κολλημένη σε μπουκάλι που πράγματι έχει μέσα καλό και παλιό κρασί. Γιατί αλλιώς, καλά κρασιά, συνέλληνες, μεθυσμένοι απ’ την προγονική δόξα!
Η γεωιστορική συγκυρία, λοιπόν, είναι αυτή που έκανε τους Γερμα­νούς σπουδαίο λαό, όπως και τους αρχαίους Έλληνες, και όχι τα κύττα­ρα και ειδικότερα τα κύτταρα του αίματος. Ξέρουμε ήδη πως η Πρωσσία, το μεγαλύτερο και ισχυρότερο κρατίδιο της μετέπειτα ομόσπονδης Γερμανίας, προέκυψε όλως συμπτωματικά από την τυχοδιωκτική δρα­στηριότητα του τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών, που όταν επέστρεψαν απ’ τους Αγίους Τόπους όπου βρέθηκαν μαζί με άλλα αποβράσματα σαν σταυροφόροι είπαν να φκιάξουν δικό τους κράτος. Και έφκιαξαν την Πρωσσία επί εδαφών σλαβικών και με Σλάβους κατά πλειοψηφία υπη­κόους. Το Ντάντσιχ, που το θεμελίωσαν οι Τεύτονες Ιππότες, θα μαρτυράει στον αιώνα τη σλαβική του καταγωγή ως πολωνικό Γκντανσκ. Και ο Φρειδερίκος Νίτσε, τη μεγαλειώδη σκέψη του οποίου οικειοποιήθηκε με τον πιο βάρβαρο και άκομψο τρόπο ένας «βέρος» Γερμανός (απ’ την εκλατινισμένη Αυστρία) ονόματι Χίτλερ, δεν έκρυβε τη σλαβική του καταγωγή. (Ήταν Πολωνός).
Το κωμικό είναι πως η φωλιά των γερμανών σοβινιστών είναι η «μπάσταρδη» Πρωσσία και όχι η «καθαρόαιμη» Σαξονία, στα νότια σύ­νορά της, η κοιτίδα όλων των γερμανικών λαών, κι αυτών που κατοι­κούν σήμερα στη Γερμανία και των άλλων που από πάρα πολύ παλιά κινήθηκαν προς δυσμάς για να αποτελέσουν τους Ολλανδούς, τους Φλαμανδούς, τους Λουξεμβούργιους, τους γερμανόφωνους Ελβετούς, τους Σκανδιναβούς, τους Λομβαρδούς και τους Αγγλους. Που όλοι ξέχασαν προ πολλού πως είναι γερμανικής καταγωγής. Ο Χίτλερ όμως δεν το ξέχασε και αποφάσισε πως τουλάχιστον η μισή Ευρώπη, η «γερμανική», του ανήκει εκ κληρονομιάς. Κι όταν κανείς χρησιμο­ποιεί το κληρονομικό δίκαιο και για χώρες εκτός από κτήματα, γίνεται αυτό που έγινε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτά συμβαίνουν με λαούς που καβαλούν το καλάμι. Άλλωστε, συνέβησαν και στη μικρή Ελλάδα το 1922. Γιατί, λοιπόν, να μη συμβούν και στη μεγάλη Γερμανία, της οποίας ο πολιτισμός είναι πάντα ολοζώντανος, και όχι μουσειακός, ό­πως σε μας; Το θέμα είναι να μην πιστέψεις πως είσαι σπουδαίος γιατί σπουδαίος ήταν ο μπαμπάς σου, ή ο πατριός σου σε μια περίπτωση α­νάλογη μ’ αυτήν που τροφοδοτεί τον ελληνικό σοβινισμό. Γιατί αν το πιστέψεις, χέστηκες στο τέλος. Είδατε τι έπαθε ο Χίτλερ; Ό,τι ακριβώς και οι έλληνες μεγαλοϊδεάτες στη Μικρά Ασία. Πάλι με χρόνια με και­ρούς πάλι δίκιά μας θα ‘ναι! Η «γερμανική» Ευρώπη για τον Χίτλερ, η Αγιά Σόφιά για μας τους χριστιανούς ορθόδοξους, που ακόμα δεν κατα­φέραμε να προσδιορίσουμε τα όρια ανάμεσα στην ορθοδοξία και τον ελ­ληνισμό και για να ξεμπερδεύουμε στα γρήγορα φκιάξαμε την πιο αστεία και ανιστόρητη σύνθετη λέξη που θα μπορούσε να υπάρξει, τον ελληνοχριστιανισμό, πoυ είναι κάτι σαν το πεισματάρικο και άγονο μουλάρι: Διασταύρωση ίππου και όνου. Εντάξει, να είναι δίκιά μας πάλι με χρόνια με καιρούς η Πόλη. Ποιος θα έλεγε όχι; Όμως, διάολε, πώς είναι δυνατό να σκέφτεστε, βρε ηλίθιοι, την αναβίωση της Βυζαντινής Αυτοκρατο­ρίας, όταν κρατάτε την Ελλαδίτσα στη ζωή με τονωτικές ενέσεις που προμηθεύεστε υπό μορφήν δανείων απ’ την Ευρώπη; Φτου σας, καρα­γκιόζηδες κι απατεώνες εθνοκάπηλοι. Ούτε ο Χίτλερ δεν μπόρεσε να σας μάθει τίποτα; Δηλαδή, σας χρειάζεται και δεύτερος Σαγγάριος; Αντε πνιγείτε, λοιπόν, σ’ όποιο ποτάμι βρείτε μπροστά σας κι αφήστε μας να μελετάμε την ιστορία των λαών και όχι των κρετίνων σοβινιστών.
Caricature_de_Hitler_02
Όσο πιο μπάσταρδος είναι κανείς, τόσο ξελαρυγγίζεται ουρλιάζο­ντας για τη «γνησιότητά» του. Απόδειξη ο Χίτλερ. Οι καθολικοί Αυ­στριακοί ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν απ’ τους προτεστάντες Γερμανούς του γερμανικού βορρά σαν «γνήσιοι» Γερμανοί. Και οι καθολικοί Βαυαροί του γερμανικού νότου, όπου πρωτοεμφανίστηκε και εδραιώθη­κε ο ναζισμός, ποτέ δεν ήταν κυρίως ειπείν Γερμανοί. Αλλωστε, τόσο η Βαυαρία όσο και η Αυστρία είχαν πάντα τη δική τους ιστορία, έξω και πέρα από τις περιπεπλεγμένες επιμέρους ιστορίες των κεντρικών και των βόρειων γερμανικών κρατιδίων. Κι όταν μιλάμε για γερμανική ι­στορία, σ’ αυτά τα κρατίδια κυρίως αναφερόμαστε, και όχι στα κράτη της Βαυαρίας και της Αυστρίας εκεί παραδίπλα. Η Αυστρία και η Βαυα­ρία είχαν πάντα εντονότατες αυτονομιστικές τάσεις. Αλλωστε, η Αυ­στρία, η κληρονόμος της Αυστρουγγρικής Αυτοκρατορίας, που ήταν στα μαχαίρια με την Πρωσσία, παραμένει πάντα αυτόνομο κράτος, πα­ρά το «άνσλους» (την ενσωμάτωση στη Γερμανία) που επεχείρησε και πέτυχε ο Χίτλερ, τον καιρό που κατάφερε να πείσει τους Αυστριακούς πως είναι κι αυτοί τόσο «γνήσιοι» Γερμανοί, όσο περίπου οι Σλαβογερμανοί της Πρωσσίας και οι Γαλλογερμανοί της Ρηνανίας. Επιτέλους, οι γερμανοί σοβινιστές, που δυο φορές κόντεψε να καταστρέψουν την Ευ­ρώπη και τον κόσμο, πρέπει κάποτε να καταλάβουν πως οι Γερμανοί είναι σπουδαίος λαός ακριβώς γιατί είναι μιγάς λαός. Σλαβογερμανοί στο βορρά, Λατινογερμανοί στο νότο (Αυστρία και Βαυαρία), Γαλλογερμανοί στην πιο προοδευτική περιοχή της Γερμανίας, την Κολω­νία. Πού τη βρήκε τη γερμανική φυλετική καθαρότητα εκείνο το κτή­νος, ο Χίτλερ; Γιατί οι Γερμανοί είναι οι πιο «καθαροί» Άριοι; Αλλω­στε, οι Αριοι δεν ήταν Ευρωπαίοι αλλά Πέρσες αρχικά, που ξαπλώθη­καν και στη βόρειο Ινδία. Από φόβο, κανείς γερμανός επιστήμονας δε βρέθηκε να πει σε κείνο το αγράμματο κτήνος πως οι Ινδοευρωπαίοι δεν έχουν σαν πρώτο συνθετικό το Ινδός διότι ήρθαν από την Ινδία, αλ­λά γιατί ξαπλώθηκαν και προς την Ινδία, όπου διαφυλάχτηκε καλύτερα η πανάρχαιη ιστορία τους μέσα από τα ιερά κείμενα του ινδουισμού, τις Βέδες, η μελέτη των οποίων ήταν η αφορμή για να αποφανθούν, πρώτοι οι γερμανοί επιστήμονες πως, για να υπάρχει τέτοια γλωσσική ομοιότη­τα στις ουσιώδεις λέξεις από τη βόρεια Ινδία μέχρι την Πορτογαλία ση­μαίνει πως όλοι αυτοί οι λαοί έχουν μια κοινή κοιτίδα· που εντοπίστηκε στην περιοχή της σημερινής Λιθουανίας χάρη στη λιθουανική γλώσσα, την πιο πρωτόγονη ευρωπαϊκή γλώσσα, που βρίσκεται πιο κοντά στην ιαπετική (έτσι ονομάστηκε συμβατικά η κοινή αρχικά γλώσσα των Ιν- δοευρωπαίων) από κάθε άλλη ευρωπαϊκή.
Στο κάτω κάτω, όταν ακούς Μπετόβεν λίγο σε νοιάζει αν ήταν Ολ­λανδός κατά την καταγωγή, όπως άλλωστε δείχνει το τυπικά ολλανδικό όνομά του: βαν Μπεετχόβεν. Κι όταν ακούς Γκούσταβ Μάλερ, δεν λες, άστον καλύτερα, εκτός από Γερμανοεβραίος, γεννήθηκε επιπροσθέτως και στη Βοημία (της Τσεχοσλοβακίας, που τότε ανήκε στην Άυστρουγγρική Αυτοκρατορία) και συνεπώς δεν είναι γνήσιος γερμανός συνθέ­της, παρά το γεγονός πως όλοι οι φίλοι της μουσικής ξέρουν πως ο τε­λευταίος των ρομαντικών κατέχει περίοπτη θέση στη ιστορία της γερ­μανικής μουσικής. Αλλωστε, ολόκληρος ο ρομαντισμός, όχι μόνο στη μουσική αλλά σ’ όλες τις τέχνες είναι μια καθαρά και τυπικά γερ­μανική υπόθεση, που εκφράζει με τον πιο απόλυτο και σαφή τρόπο την απαίτηση για την πλήρη ελευθερία και την ολική αυτονομία του ατό­μου. Ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε δεν ανήκει μόνο στους Γερμανούς, ανή­κει, έτσι το ήθελε άλλωστε, σ’ όλους όσους λάτρεψαν τη θεία ποίησή του σ’ όλον τον κόσμο. Κι όταν διαβάζεις Νίτσε, σκασίλα σου αν είναι Σλάβος ή Γερμανός. Κι όταν μένεις εκστατικός στο τέλος του διαβά­σματος ενός έργου του Τόμας Μαν, δεν αναρωτιέσαι πώς συμβαίνει να είναι τόσο προοδευτικός ένας Βαυαρός. (Με την ευκαιρία, διαβάστε το ταχύτερο αν δεν το διαβάσατε ακόμα το μυθιστόρημα Δόκτωρ Φάουστους αυτού του μεγάλου πεζογράφου, στοχαστή και δημοκράτη. Ο Αντριάν Λέβερκιν, ο θρυλικός ήρωάς του, έχει να σας μάθει πολλά και για το διπλό πρόσωπο του γερμανού Ιανού, και για τη μουσική, και για τη ζωή που είναι θάνατος, και για το θάνατο που είναι ζωή). Κι αν απορρίψεις τον γερμανόφωνο Φραντς Κάφκα, που ανήκει στη γερμα­νική λογοτεχνία, για μόνο το λόγο πως εκτός από Εβραίος, έζησε ολό­κληρη τη σύντομη ζωή του στην Πράγα, τότε καλά θα κάνεις να περιο­ριστείς στα λογοτεχνικά κείμενα της Πηνελόπης Δέλτα, που σου δίδα­ξαν στο σχολείο προκειμένου να γίνεις καλός Έλληνας.
Οταν, λοιπόν, λέμε Γερμανία εννοούμε γερμανικός πολιτισμός και όχι γερμανική ράτσα. Τις ράτσες τις αφήνουμε είτε για τον Χίτλερ, είτε για τον Μεταξά, είτε για τον Αυγουστίνο Φλωρίνης, είτε για τον Γ. Παπαδόπουλο, είτε για τους εκτροφείς αλόγων ράτσας για τον ιππόδρομο.
rafa2a
Από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη «Λαοί της Ευρώπης Καταγωγή και χαρακτηριστικά»
Από: http://antikleidi.com