Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Το Λούβρο θέλει "να προωθήσει τη μελλοντική συνεργασία" με την Τουρκία για την αρχαιολογία και τον "οθωμανικό πολιτισμό"!

 


Το Μουσείο του Λούβρου θεωρεί "σημαντικό να προωθηθεί η μελλοντική συνεργασία με την Τουρκία σχετικά με την αρχαιολογία και τον Οθωμανικό πολιτισμό", δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ανρί Λοϊρέτ, πρόεδρος και γενικός διευθυντής του γαλλικού μουσείου, που έχει στην κατοχή του αρχαιότητες την επιστροφή των οποίων ζητεί η Άγκυρα.Ο κ. Λοϊρέτ αντέδρασε στις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Πολιτισμού Ερτουγρούλ Γκιουνάι που κάλεσε τις γαλλικές αρχές να συμμετάσχουν σε ένα "διάλογο" για την επιστροφή στη χώρα του, ορισμένων αρχαιοτήτων που έχει στην κατοχή του το Λούβρο.

Η Ελλάδα θα ψηφίσει υπέρ του αιτήματος της Παλαιστίνη

 


4cd4eaee1c7cc4757d33459591114de7 XL
Η Ελλάδα αποφάσισε να υπερψηφίσει, κατά την αυριανή συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, την απόφαση για την αναβάθμιση του καθεστώτος της Παλαιστίνης σε κράτος μη-μέλος του ΟΗΕ, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών.Το ΥΠΕΞ, αναφέρει ότι «η απόφασή μας αυτή είναι συνεπής προς την πάγια θέση αρχής της χώρας μας για την επίλυση του Μεσανατολικού προβλήματος στην βάση των δύο κρατών, ήτοι ενός ανεξάρτητου και βιώσιμου Παλαιστινιακού κράτους, που θα συμβιώνει με ειρήνη και ασφάλεια με το κράτος του Ισραήλ».

«Με τις ιστορικές εξελίξεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, η Ελλάδα πιστεύει ότι ήλθε πλέον η ώρα Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι να ζήσουν, όπως έχουν αναφαίρετο δικαίωμα, με ασφάλεια στα κράτη τους. Η λύση των δύο κρατών, που περιγράφεται σε διαδοχικές Αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και επιβεβαιώνεται στο σχέδιο Απόφασης που είναι ενώπιόν μας, είναι η μόνη που διασφαλίζει μακροχρόνια τα συμφέροντα των δύο λαών και την ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο της αρχαιότητας

 




Η ιδέα για το στολισμό ενός δέντρου κατά τα δεν είναι ξενόφερτη, όπως θεωρούν πολλοί. Στην αρχαία Ελλάδα παρόμοιο έθιμο υπήρχε, μόνο που το φύτό δεν ήταν έλατο, αλλά η .Η Ειρεσιώνη (<είρος = έριον, μαλλίον) ήταν κλάδος αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π., εκτός του μήλου και του αχλαδιού). Αποτελούσε έκφραση ευχαριστίας για τη γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητας και ευφορίας κατά το επόμενο και ήταν αφιερωμένη στην Αθηνά, τον Απόλλωνα και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη).

Το καραγκιοζιλίκι με την προβολή της Χρυσής Αυγής…

 



Απειλές και ύβρεις από Κασιδιάρη  Στο άρθρο του με τίτλο Χρήστο, λυπάμαι αλλά διαφωνώ για την προβολή της Χρυσής Αυγής
ο έγκριτος δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου απαντά σε το κείμενο του Χρήστου Παναγιωτόπουλου με τίτλο «Το καραγκιοζιλίκι με την προβολή της Χρυσής Αυγής»,αναφέρει μεταξύ των άλλων ότι η αρνητική προβολή κάλυψη των δραστηριοτήτων της Χρυσής αυγής μετατρέπεται σε διαφήμιση της ότι χρησιμοποιούν με αριστοτεχνικό τρόπο και τα ΜΜΕ, παρουσιαζόμενοι ως θύματα των δημοσιογράφων, ταυτίζοντας τον κλάδο μας με σφηκοφωλιά «προστατών», «απατεώνων» και «λαμογιών»Αναφέρει επίσης πώς για πολλά χρόνια ο Μιχαλολιάκος και η παρέα του εργάστηκαν μεθοδικά και αθόρυβα και ότι μας έπιασαν όλους στον ύπνο. Όμως, η έκρηξη της δημοτικότητάς τους οφείλεται αποκλειστικά στην κάλυψη των δραστηριοτήτων τους από τα ΜΜΕ. Πρόκειται για οργάνωση με ναζιστικές επιρροές, που είναι απειλή για τη Δημοκρατία.

Οι ήρωες του Στάλινγκραντ έχουν όνομα

 



Ξένια Μπουρμένκο, ειδικά για τη Russia Beyond the Headlines
Στο “Μαμάγιεβ Κουργκάν”, στον “Τύμβο του Μαμάι”, που φτιάχτηκε προς τιμήν των σκοτωμένων στη μάχη του Στάλινγκραντ, τοποθετούνται πλάκες με τα ονόματα των δεκάδων χιλιάδων Σοβιετικών στρατιωτών – υπερασπιστών της πόλης, που ήταν μέχρι τώρα άγνωστα.
Οι ήρωες του Στάλινγκραντ έχουν όνομα
Η δράση για την ταυτόχρονη διαιώνιση της μνήμης των 17 χιλιάδων στρατιωτών και αξιωματικών είναι πρωτοφανής όχι μόνο στην ιστορία της νέας Ρωσίας, αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης. Πηγή: TASS
Στις 19 Νοεμβρίου, την ημέρα συμπλήρωσης των 70 χρόνων από την αρχή της αντεπίθεσης του σοβιετικού στρατού στο Στάλινγκραντ, στο στρατιωτικό νεκροταφείο του Μαμάγιεβ Κουργκάν ξεκίνησε μια πρωτότυπη πρωτοβουλία με τίτλο “Επιστρέψτε στον στρατιώτη το όνομά του”. Πρόκειται για την τοποθέτηση μιάμισης χιλιάδας αναμνηστικών πλακών με τα ονόματα των 17 χιλιάδων υπερασπιστών της πόλης που παρέμεναν άγνωστα μέχρι τώρα. Τα ονόματά τους έγιναν γνωστά χάρη στη μεγάλη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το τμήμα αναζήτησης του μουσείου “Μάχη του Στάλινγκραντ” και διήρκεσε τρία χρόνια. Οι ήρωες αυτοί είναι θαμμένοι στο Κύριο ύψωμα της Ρωσίας, στον Μεγάλο και Μικρό αδελφικό τάφο.

Έκρυβαν τους χάρτες με τον ορυκτό πλούτο, από το 1965 | Επίκαιρα Online | epikaira.gr

 

Αγαπητοί, είναι γνωστό σε κάθε κυβερνήτη, στρατιωτικό και πάλαι ποτέ ραδιοπειρατή της ανατολικής Μακεδονίας ότι υπήρχε το ηλεκτρομαγνητικό φράγμα που προξενείτα από την ραδιενεργό ζώνη στα βουνά μας.

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Η ΣΕΙΡΑ «ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ» ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟΥΡΚΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ

 

undefined

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
«Το να παρακολουθείς την σειρά Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής είναι αυτοκτονία». Με αυτά τα χαρακτηριστικά λόγια, ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός και πρώην πρόεδρος του «Τουρκικού Ιδρύματος Ιστορίας», Yusuf Halaçoğlu, εξέφρασε στην τουρκική εφημερίδα, Habertürk, την άποψη του για την ιστορική διαστρέβλωση από το πασίγνωστο πλέον στην Ελλάδα τουρκικό σήριαλ.
Ο Halaçoğlu είναι ένας από τους πολλούς Τούρκους ιστορικούς που επέκριναν με σφοδρό τρόπο το σήριαλ, όπως και οι καθηγητές της ιστορίας σε τουρκικά πανεπιστήμια, Yavuz Bahadıroğlu και Erhan Afyoncu. Μάλιστα ο πιο σφοδρός στην κριτική του, Yusuf Halaçoğlu, τόνισε πως ήταν μεγάλο σκάνδαλο η διάθεση 500 χιλιάδων δολαρίων για την παραγωγή της σειράς, η οποία διαστρέφει σε προκλητικό βαθμό την ιστορική αλήθεια.

FINANCIAL TIMES.Ο Πίνακας απο το Eurogroup που διέρρευσε & το Εμπιστευτικό 10σελιδο Memo της Τρόικας.

 

 
New Greek bailout: the leaked chart

ΕΔΩ Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΕ PDF
http://blogs.r.ftdata.co.uk/brusselsblog/files/2012/11/greece.pdf
Οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης επιμένουν ότι η τελευταία συμφωνία για την Ελλάδα,δεν περιλαμβάνει κανένα κούρεμα χρέους. Ωστόσο, οι Financial Times, το αμφισβητούν τώρα αυτό, λέγοντας ότι υπάρχει έγγραφο που δείχνει οτι οι ευρωπαικές κυβερνήσεις θα αναγκαστούν να αποδεχθούν ζημιές,μέσα από τα δάνεια διάσωσης της Ελλάδας.
Οι FT εξηγούν ότι τα μέτρα που συμφωνήθηκαν θα μειώσουν μόνο τα επίπεδα του χρέους στην Ελλάδα σε 126,6% τοις εκατό του ΑΕΠ μέχρι το 2020 και όχι στο 124% που ανακοινώθηκε από τους ηγέτες της ευρωζώνης και την Κ.Λανγκάρντ. Επίσης,το έλλειμμα,θα πρέπει να αντιμετωπιστεί,όταν η Ελλάδα θα έχει ένα πρωτογενές πλεόνασμα.

“Her (German) Master’s Voice has spoken”: “Αλλαγή πλεύσης” Ολλανδίας για την Ελλάδα

 

Αναρτήθηκε από τον/την economikos στο Νοεμβρίου 29, 2012

Κωλοτούμπα η Γερμανία, κωλοτούμπα και η Ολλανδία … Στη Γερμανία μετά τις πιέσεις έχουν κάνει ένα – μικρό – βήμα προς τα πίσω, το ίδιο κάνει και ο δορυφόρος Ολλανδία.

Robert Skidelsky, Baron Skidelsky

Robert Skidelsky, Baron Skidelsky

From Wikipedia, the free encyclopedia
(Redirected from Robert Skidelsky)
Jump to: navigation, search
The Right Honourable
The Lord Skidelsky
FBA

Robert Skidelsky at the 1970 general election
Born(1939-04-25) 25 April 1939 (age 73)
Harbin, China
Alma materJesus College, Oxford
TitleBaron Skidelsky
Website
www.skidelskyr.com
Robert Jacob Alexander, Baron Skidelsky, FBA (born 25 April 1939), is a British economic historian of Russian origin and the author of a major, award-winning, three-volume biography of British economist John Maynard Keynes (1883–1946). He read history at Jesus College, Oxford and is Emeritus Professor of Political Economy at the University of Warwick, England.[1][2]

Είπαν για την Κρίση #1


«Πράγματι τα σχετικά με το πώς ένα οικονομικό δόγμα που απαιτεί λιτότητα ταυτόχρονα εκλογικεύει την κοινωνική αδικία και τη σκληρότητα γενικότερα, και το πώς καθίσταται έτσι γοητευτικό για την εξουσία, ακούγονται τόσο αληθινά
Paul Krugman, Τέλος στην Ύφεση,2012

«Από τη δεκαετία του 1980 λειτουργούμε στο πλαίσιο μιας εντελώς διαφορετικής αρχής που έχει επιτρέψει στην ανισότητα στην κατανομή του πλούτου και του εισοδήματος να φτάσει σε επίπεδα τα οποία μπορεί να θεωρούνταν κανονικά για τη δεκαετία του 1920, αλλά πιστεύαμε ότι δεν θα ξαναβλέπαμε ποτέ πια
Σκιντέλσκι, Keynes:Επιστροφή στη Διδασκαλία του, 2011

«Διαπιστώνουμε ότι μεγαλύτερες περίοδοι οικονομικής μεγέθυνσης συνδέονται στενά με μεγαλύτερη ισότητα στη διανομή του εισοδήματος [...] Συνεπώς σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου η μείωση της ανισότητας και η βιώσιμη οικονομική μεγέθυνση μπορεί να αποτελούν δύο πλευρές του ιδίου νομίσματος».
ΔΝΤ, 2011...αυτό ακριβώς ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ στην Ελλάδα

Γιατί η Μέρκελ πρέπει να διαβάσει Κέινς

 
Τι θα έκανε ο σπουδαιότερος οικονομολόγος του 20ού αιώνα, Τζον Μέιναρντ Κέινς, αν ζούσε; Ο βιογράφος του, Ρόμπερτ Σκιντέλσκι, απαντά στο ΒΗmagazino και καταλήγει ότι «ο Κέινς ζει!»
Γιατί η Μέρκελ πρέπει να διαβάσει  Κέινς
9
εκτύπωσημικρό μέγεθος μεγάλο μέγεθος
Για περισσότερο από 40 χρόνια, ο καθηγητής Ρόμπερτ Σκιντέλσκι έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη ενός ανθρώπου: του Τζον Μέιναρντ Κέινς, του οικονομολόγου που διαμόρφωσε στον μεγαλύτερο βαθμό την οικονομική σκέψη του 20ού αιώνα. Θα παρέμενε βυθισμένος στην ιστορική έρευνα και στην ακαδημαϊκή διδασκαλία αν δεν συνέβαινε αυτό που οι κυρίαρχες οικονομικές θεωρίες της εποχής μας απέκλειαν: μια ύφεση αυτής της κλίμακας. Μια κρίση που μας έκανε όλους να προσφύγουμε στον Κέινς και να μελετήσουμε – ξανά – τη θεωρία του, μια κρίση που προέτρεψε τον Σκιντέλσκι να γράψει ένα νέο βιβλίο, το «Keynes: Eπιστροφή στη διδασκαλία του» (εκδόσεις Κριτική), όπου συμπυκνώνει τα βασικά διδάγματα 40 χρόνων δουλειάς.

Could Egypt’s Pyramids Be Destroyed?





Could Egypt’s Pyramids Be Destroyed?
 

Destroy the Giza pyramids and the Sphinx? Murgan Salem al-Gohary, a leader of Egypt’s ultra-conservative Salafist party, recently called on Muslims to do just this on Egyptian Dream TV. According to Gohary, Egypt’s iconic cultural treasures must be eliminated as a “religiously mandated act of iconoclasm,” for the same reasons as Mullah Omar and the Afghan Taliban destroyed the Buddhas of Bamiyan in March of 2001.
Claiming that he had indeed participated in blowing up the Buddhas, Gohary said:
“The idols and statutes that fill Egypt must be destroyed. Muslims are tasked with applying the teachings of Islam and removing these idols, just like we did in Afghanistan when we smashed the Buddha statues.
With the sight of the majestic Buddha statues being blasted with dynamite still fresh, the thought of a similar fate occurring to the pyramids is chilling. In Foreign Policy, Ian Straughn suggests that Gohary’s threat is certainly geared to grab media attention and all the more in today’s post-Arab Spring Egypt, where the Muslim Brotherhood and the Salafists are in power and while debates about the status of women and of minorities and about Egypt’s relations with the West are ongoing.
The Pyramids Have Faced Threats To Their Existence For Centuries
The pyramids have faced numerous threats since they were erected by the pharaohs. In the ancient world alone, Egypt was under the rule of the Persians and the Romans. In medieval times, the pyramids’ limestone casement was pillaged to build cities (including Cairo).
Starting in the 19th century, amateur archaeologists helped to awaken the world to the artifacts hidden in tombs in Egypt. But they also oversaw the transporting (some would say pillaging) of numerous archaeological finds into foreign museums, many of which are now in awkward disputes with Egypt’s government over repatriating objects. Today, pollution of a sort the ancients could never have fathomed threatens numerous ancient sites.
Many of us in the West were riveted by the image of Egyptians guarding the Egyptian Museum near Tahrir Square during the protests that would lead to the fall of Hosni Mubarak. Those archaeological treasures, and the Sphinx and the pyramids, are part of the world’s cultural heritage and must be protected not only by Egypt’s Supreme Council for Antiquities but also by international governments. This is common knowledge if not common sense to many of us.
Reconciling the Pyramids and Muslim Beliefs
As Straughn details, since the medieval age, Islamic scholars and others have sought to understand — to reconcile their religious beliefs to — the pyramids and other remains of Egypt’s long past. On seeing the destruction of antiquities, al-Masudi, a 10th century Muslim traveler in Egypt, argued that respecting these is “not incompatible with Islam.” Ancient structures and objects indeed “strengthen the Quranic injunction to search out and contemplate the lessons (‘ibar) which the divine has left for believers in the landscape.”
Today, even while very much aware of “the role that these ruins play in the economy and various state efforts to represent Egypt as a modern-day heir to one of the world’s great civilizations,” Straughn notes that there is “a palpable discomfort with this promotion and glorification of a pre-Islamic past.” It could be said that, as in Italy, there is something of a “love-hate” push-and-pull with the country’s archaeological heritage, which engulfs tremendous amounts of resources “at the expense of the welfare of an Islamic past, present, and future.”
Tourism accounts for more than 11 percent of Egypt’s economy, which has struggled in the post-Mubarak era; the importance of the pyramids and other ancient sites is certainly understood. The pyramids, in Straughn’s estimation, are not likely to suffer the fate of the Buddhas of Bamiyan; Gohary’s call to destroy the pyramids encapsulates “the broader debate within the religion [of Islam] over how to orient itself after the Arab Spring.”
The recent collision of a schoolbus with a train — resulting in at least 50 dead, most young children — suggests that Egypt still falls short in addressing issues like safety on its roadways. The pyramids are likely to remain a point of debate and even contention so long as Egypt remains a place that many associate more with its past than the very real demands of its present.


Read more: http://www.care2.com/causes/egypts-pyramids.html#ixzz2DZXvScbJ

Τα οικονομικά μέτρα έρχονται από το …1843! Διαβάστε τις απίστευτες ομοιότητες!





  • Η ιστορία είναι πραγματική. Και είναι η ιστορία της χώρας μας. Που όπως όλες οι ιστορίες, όλων των κρατών έχουν κάτι πολύ περιέργες συμπτώσεις . Ίσως επειδή τα κράτη ,όπως και οι άνθρωποι αρνούνται να μάθουν από τα λάθη τους. Κι έτσι τα επαναλαμβάνουν.

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ

 

aristoteles.jpg
Ο φόβος λοιπόν είναι κάποια λύπη ή ταραχή πού προκαλείται από την αίσθηση κάποιου κακού πού επαπειλείται, ενός κακού πού μπορεί να μάς καταστρέψει ή να μάς λύπηση. Γιατί οι άνθρωποι δεν φοβούνται όλα τα κακά, όπως π.χ. αν θα γίνουμε άδικοι ή βραδείς στη σκέψη, αλλά όσα μπορούν να μάς φέρουν μεγάλη λύπη ή καταστροφή, και μάλιστα όταν αυτά δεν βρίσκονται μακριά, αλλά φαίνονται πολύ κοντά, ότι επίκεινται. Γιατί τα πολύ μακρινά δεν τα φοβούνται. Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν, αλλά πιστεύουν ότι ο θάνατος δεν είναι κοντά, γι’ αυτό δεν τούς νοιάζει.
Αν λοιπόν αυτός είναι ο φόβος, κατ’ ανάγκη φοβερά είναι όλα αυτά πού φαίνονται πώς έχουν μεγάλη δύναμη να μάς καταστρέψουν ή να μάς προξενήσουν βλάβες πού θα έχουν ως αποτέλεσμα μεγάλη λύπη. Γι’ αυτό και οι ενδείξεις αυτών των δυστυχημάτων προξενούν φόβο. Γιατί φαίνεται κοντά αυτό πού φοβούμαστε. Γιατί αυτό ακριβώς είναι ο κίνδυνος, ο ερχομός του φοβερού. Και τέτοιες ενδείξεις είναι ή έχθρα και ή οργή ανθρώπων πού έχουν τη δύναμη να κάνουν κάποιο κακό. Γιατί είναι φανερό ότι θέλουν να το κάνουν, ώστε βρίσκονται κοντά στο να το κάνουν. Τέτοια ένδειξις είναι και η αδικία πού έχει δύναμη, γιατί ο άδικος είναι άδικος γιατί προκρίνει την αδικία. Ένδειξις είναι και ή αρετή πού την έχουν προσβάλει, όταν αποκτά δύναμη. Γιατί είναι φανερό ότι έχει την προαίρεση πάντοτε να κάνει κακό, όταν προσβάλλεται, αλλά μόνο τώρα έχει τη δύναμη να το πράξει. ‘Ένδειξις είναι και ο φόβος αυτών πού μπορούν να κάνουν κάτι. Γιατί κι αυτός κατ’ ανάγκη είναι έτοιμος να μάς βλάψει. Επειδή οι πολλοί είναι κακοί και επιδιώκουν το κέρδος και είναι δειλοί στους κινδύνους, είναι φοβερό να κρέμεσαι από την εξουσία τού άλλου, ώστε ένας πού έχει διαπράξει έγκλημα, έχει λόγους να φοβάται τούς συνενόχους του μήπως τον καταγγείλουν ή τον εγκαταλείπουν.
Και όσοι έχουν τη δύναμη να αδικούν εμπνέουν το φόβο σε αυτούς πού μπορούν νααδικούνται χωρίς εκδίκηση. Γιατί οι άνθρωποι ως επί το πλείστον αδικούν, όταν μπορούν. ‘Επίφοβοι είναι και όσοι έχουν αδικηθεί ή νομίζουν ότι αδικούνται. Γιατί πάντα παραφυλάνε την ευκαιρία. Φοβεροί είναι κι αυτοί πού έχουν αδικήσει, αν έχουν δύναμη, γιατί φοβούνται μήπως πάθουν τα ίδια, δεδομένου ότι αυτό, όπως είπαμε, προκαλεί φόβο. Κι όσοι διεκδικούν το ίδιο πράγμα και δεν είναι δυνατό ταυτόχρονα να το έχουν και οι δυο. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε διαρκή πόλεμο μεταξύ τους. Και όσοι είναι επίφοβοιστους ισχυρότερους από μάς, είναι και σε μάς επίφοβοι. Γιατί μπορούν περισσότερο ναβλάψουν εμάς, αφού μπορούν να βλάψουν τούς ισχυρότερους. Φοβεροί είναι κι αυτοί τούς οποίους φοβούνται οι ισχυρότεροι μας, κι αυτό για τον ίδιο λόγο. Κι όσοι έχουν σκοτώσει τούς ισχυρότερους μας. Κι όσοι επιτίθενται εναντίον των ασθενέστερων τους. Γιατί αυτοί ή είναι ήδη επίφοβοι ή θα γίνουν όταν αυξηθεί ή δύναμη τους.
Και από εκείνους πού έχουν αδικηθεί, είτε εχθροί είναι είτε αντίπαλοι, επίφοβοι δεν είναι οί οξύθυμοι και οί ελευθερόστομοι, αλλά οι πράοι και οι είρωνες και οι πανούργοι. Γιατί είναι αβέβαιο αν θα εκδηλωθεί σύντομα ή εκδίκησις τους, ώστε ποτέ δεν γνωρίζει κανείςαν βρίσκεται μακριά από αυτήν.
Kι όλα τα φοβερά είναι φοβερότερα, αν τα σφάλματά μας δεν είναι δυνατό να ταεπανορθώσουμε, αλλά ή είναι εντελώς αδύνατο αυτό το πράγμα ή δεν είναι στο χέρι μας,αλλά στο χέρι των αντιπάλων μας. Επίσης και εκείνα πού δεν μπορεί κανείς να βοηθήσει ήδεν είναι εύκολο να τα βοηθήσει. Και γενικά, φοβερά είναι όσα γίνονται εις βάρος των άλλων ή μέλλουν να συμβούν και προκαλούν τον οίκτο. Τα φοβερά λοιπόν πράγματα καιόσα γενικά φοβούνται οι άνθρωποι, σχεδόν αυτά είναι τα πιο σπουδαία.
Τώρα θα αναπτύξουμε σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι άνθρωποι και φοβούνται.
Αν λοιπόν o φόβος προκύπτει από την προσδοκία ότι θα πάθουμε κάποια συμφορά, είναι φανερό ότι κανείς από εκείνους πού νομίζουν ότι δεν πρόκειται να πάθουν κανένα κακό, δεν φοβάται. Και δεν φοβούνται ούτε αυτά πού δεν νομίζουν ότι δεν πρόκειται να πάθουν, ούτε εκείνους από τούς οποίους δεν νομίζουν ότι θα τα πάθουν, ούτε τότε φοβούνται,όταν δεν νομίζουν ότι πρόκειται να πάθουν τίποτε. Συνάγεται λοιπόν ότι κατ’ ανάγκη φοβούνται εκείνοι πού νομίζουν ότι κάτι θα πάθουν, και τα πρόσωπα από τα όποια φοβούνται ότι θα το πάθουν, και αυτά πού θα πάθουν, και το χρόνο πού θα το πάθουν.
Και δεν πιστεύουν ότι θα πάθουν τίποτε εκείνοι πού βρίσκονται σε μεγάλη ευτυχία η νομίζουν ότι βρίσκονται σε μεγάλη ευτυχία, για αυτό είναι και αυθάδεις και αλαζονικοί καιθρασείς (και τέτοιους κάνει τούς ανθρώπους ο πλούτος, ή σωματική δύναμις, οι πολλοί φίλοι, ή κοινωνική επιρροή). Επίσης δεν φοβούνται αυτοί πού νομίζουν ότι έχουν πάθει ήδη τα πάνδεινα και βλέπουν με ψυχρή αδιαφορία το μέλλον, σαν αυτούς πού είναι καταδικασμένοι στο θάνατο με αποτυμπανισμό. ‘Αλλά πρέπει να υπάρχει κάποια ελπίδα σωτηρίας από την αγωνία τού φόβου. Απόδειξις είναι το γεγονός ότι ο φόβος κάνει τούς ανθρώπους να σκέπτονται, γιατί βέβαια κανείς δεν σκέπτεται τα ανέλπιστα.
Ώστε πρέπει ο ρήτωρ να εμβάλλει στους ακροατές του τον φόβο ότι θα πάθουν κάτι, όταννομίζει ότι είναι καλύτερο να φοβούνται, γιατί σαν άνθρωποι μπορούν να το πάθουν, ότανμάλιστα άλλοι ισχυρότεροι έπαθαν κακό. Και να τούς δείχνει ότι και οι όμοιοί τους υποφέρουν ή έχουν πάθει κακό και από ανθρώπους πού δεν τον περίμεναν και μάλιστα τότε πού δεν το πίστευαν.
Αφού λοιπόν αποσαφηνίσαμε τι είναι φόβος και ποια πράγματα είναι φοβερά και σε ποία”ψυχική κατάσταση βρίσκονται οι άνθρωποι πού φοβούνται, από όλα αυτά γίνεται φανερόκαι τι είναι το θάρρος και σε ποια πράγματα οι άνθρωποι είναι θαρραλέοι και σε ποιακατάσταση βρίσκονται καί είναι θαρραλέοι. Γιατί το θάρρος είναι αντίθετο στο φόβο και το θαρραλέο είναι αντίθετο στο φοβερό, έτσι πού ή ελπίδα για κάτι το σωτήριο συνοδεύεται από μια εντύπωση ότι βρίσκεται πολύ κοντά, κι ότι τα φοβερά ή δεν υπάρχουν ή βρίσκονται μακριά. Θάρρος εμπνέουν και τα φοβερά όταν βρίσκονται μακριά, και τα θαρραλέα όταν βρίσκονται κοντά. Κι αν ή θεραπεία (ενός κάπου) είναι δυνατή, κι όταν προσφέρονταιμεγάλες και πολλές βοήθειες ή όταν συντρέχουν και τα δυο μαζί. Και όταν δεν έχουμεαδικηθεί ή δεν έχουμε αδικήσει, κι όταν δεν υπάρχουν καθόλου αντίπαλοι μας ή δεν έχουνδύναμη ή έχουν δύναμη κι είναι φίλοι μας ή μάς έχουν ευεργετήσει ή έχουν ευεργετηθείαπό μάς. Ή αν είναι πολλοί αυτοί πού έχουν τα ίδια με μάς συμφέροντα ή αν είναι ισχυροί ή και τα δυο μαζί.
Οι άνθρωποι είναι θαρραλέοι όταν βρίσκονται στην ακόλουθη κατάσταση. ‘Άν πιστεύουμε ότι έχουμε κατορθώσει πολλά και δεν έχουμε πάθει τίποτε ή αν πολλές φορές έχουμε περιέλθει σε πολύ δύσκολη κατάσταση και διαφύγαμε τον κίνδυνο. Γιατί οί άνθρωποι μέ δυο τρόπους δέν προσβάλλονται από το φόβο ή γιατί δεν τον δοκίμασαν ή γιατί έχουν πάντα κάποια βοήθεια. Τό πράγμα μοιάζει με τούς κινδύνους τής θάλασσας. Εκεί, όσοι δενδοκίμασαν φουρτούνα, έχουν εμπιστοσύνη στο μέλλον, το i6lo κι όσοι έχουν βοήθεια, τηναποτελεσματικότητα τής οποίας έχουν δοκιμάσει ήδη. Και όταν κάτι δεν προξενεί φόβοστους όμοιους μας ούτε στους κατωτέρους μας ούτε σε κείνους πού νομίζουμε πώς είμαστε καλύτεροί τους. Και νομίζουμε ότι είμαστε ανώτεροι από εκείνους τούς οποίους έχουμε νικήσει ή από τούς ίδιους ή από τούς ανωτέρους τους ή από τούς όμοιους μεαυτούς.
Και αν νομίζουν ότι έχουν περισσότερα και σπουδαιότερα πλεονεκτήματα, και με την υπεροχή τους αυτή προκαλούν το φόβο. Αυτά είναι το πλήθος των χρημάτων, ή σωματική ρώμη, οι φίλοι, οι γαίες, οι πολεμικοί εξοπλισμοί ή οι πλήρεις ή οι μεγαλύτεροι. Και αν δενέχουμε αδικήσει ή κανέναν ή όχι πολλούς ή όχι τέτοιους πού μάς εμπνέουν φόβο. Και γενικά, αν τα πάμε καλά με τούς θεούς και ως προς τα άλλα και ως προς τούς οιωνούς καιτούς χρησμούς. Γιατί ή οργή εμπνέει θάρρος και εκείνο πού προκαλεί την οργή δεν είναι το να αδικούμε αλλά το να αδικούμαστε, και γενικά πιστεύεται ότι ό θεός βοηθάει τούςαδικημένους. Τέλος νοιώθουμε θάρρος, όταν επιχειρούμε κάτι και φανταζόμαστε ότι δενθα πάθουμε τίποτε ή ότι δεν θα πάθουμε και θα τα καταφέρουμε ως το τέλος. ‘Αρκετά λοιπόν γι’ αυτά πού εμπνέουν το φόβο και το θάρρος.
Αριστοτέλους – Ρητορική 1381~1385
http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/11/blog-post_23.html

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

 





“Σοβαρότατο θέμα για κάθε πολίτευμα γενικά είναι με τους νόμους και τα υπόλοιπα μέτρα να μην είναι δυνατόν να πλουτίσουν οι άρχοντες.” Και τούτο πρέπει να τηρείται κυρίως στα ολιγαρχικά πολιτεύματα” γιατί ο κόσμος ο πολύς δεν αγανακτεί τόσο επειδή δεν παίρνει αξιώματα, αντίθετα ευχαριστιέται όταν είναι ελεύθερος να ασχολείται με τις δικές του υποθέσεις, αγανακτεί όταν νομίζει ότι οι άρχοντες κλέβουν το δημόσιο χρήμα, γιατί τότε ο λαός λυπάται και για τα δυο, δηλαδή τόσο για το ότι δεν συμμετέχει στην εξουσία, όσο και για το ότι δεν συμμετέχει στα κέρδη.” [1]
Μπορούμε να ισχυριστούμε πως οι περισσότεροι τύραννοι προήλθαν από τους δημαγωγούς, αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη του λαού, κατηγορώντας τους προνομιούχους. Έτσι ορισμένες τυραννίδες επικράτησαν όταν οι πόλεις έγιναν πιο πολυάνθρωπες, ενώ άλλες νωρίτερα, επειδή οι βασιλείς παρέβησαν τους παραδοσιακούς νόμους και επιδίωξαν μεγαλύτερη απολυταρχία. Αλλες δημιουργήθηκαν από άτομα που πήραν αξιώματα με εκλογή (αφού τα χρόνια τα παλιά τα δημοκρατικά πολιτεύματα έκαναν μακρόχρονες τις θητείες των θρησκευτικών και πολιτικών αρχόντων). Άλλες πάλι γεννήθηκαν μέσα από τα ολιγαρχικά πολιτεύματα, αφού τα τελευταία αναδείκνυαν ένα μόνο ανώτατο άρχοντα. Με όλες τούτες τις συνθήκες εύκολα γινόταν κάποιος τύραννος, φτάνει να το ήθελε, αφού η βασιλεία και τα αξιώματα του έδιναν τη δυνατότητα.” [2]
“Ο τύραννος επιδιώκει τις απολαύσεις, ενώ ο βασιλιάς να κάνει καλό. Γι’ αυτό χαρακτηριστικό πλεονέκτημα του τυράννου είναι τα χρήματα, ενώ του βασιλιά οι τιμές. Αλλά και τη φρουρά του βασιλιά την αποτελούν πολίτες, ενώ του τυράννου μισθοφόροι. Είναι φανερό ότι η τυραννίδα περιέχει όλα τα κακά της δημοκρατίας και της ολιγαρχίας. Από την ολιγαρχία έχει την επιδίωξη του πλούτου (γιατί έτσι μόνο εξασφαλίζει τη διατήρηση και την τρυφηλότητα) και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον λαό (γι’ αυτό του παίρνει τα όπλα, φέρεται άσχημα στο πλήθος, βασανίζει τους πολίτες, εξαναγκάζοντάς τους να φεύγουν για άλλους τόπους). Τούτα είναι ελαττώματα τόσο της τυραννίδας όσο και της ολιγαρχίας. Κι από την ακραία όμως δημοκρατία η τυραννίδα έχει πάρει τη δίωξη των επιφανών και την κρυφή και φανερή εξόντωσή τους και την εξόριση τους, αφού τους θεωρεί αντιπάλους και εμπόδιο στην εξουσία. Γιατί σ’ αυτούς οφείλονται συνήθως οι προσπάθειες ανατροπής, αφού υπάρχουν άλλοι που θέλουν να ανεβούν στην εξουσία κι άλλοι που δεν ανέχονται να είναι δούλοι.” [3]

Mικρές πινελιές πολιτικής ζωγραφίας

 

 
20121128-210815.jpgTου Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου
· ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ. Αγοράστε κάποιο από τα βιβλία του Μίμη Ανδρουλάκη. Βοηθήστε να ενισχύσουμε έναν αγωνιστή της Αριστεράς, τώρα που ανεξαρτητοποιήθηκε από το Πασόκ, αφού πρώτα, βεβαίως, ψήφισε τα μέτρα και τα 3 Μνημόνια! Είναι ζήτημα εθνικής σημασίας, το να παραμείνει ζωντανή η φωνή του μεγαλύτερου διανοούμενου παρλαπίπα του αιώνα μας. Ενός χαρισματικού μπουρδολόγου και φιλόσοφου του πισινού. Ενός ευφυολόγου ξερόλα, που με τις ακατάσχετες θεωρίες του, εν είδει διάρροιας, αλλά και με τον πολιτικό του χαμαιλεοντισμό, ανοίγει νέους δρόμους για την κατανόηση της ανθρώπινης σχετικότητας και ευελιξίας.
· Ποιος λογικός άνθρωπος θα συμφωνούσε με τον βουλευτή της ΧΑ, Παπά; Ο Σοφοκλής
Σχορτσιανίτης που αγωνίζεται ολόψυχα με τα εθνικά μας χρώματα, είναι αναμφισβήτητα πιο Έλληνας από πολλούς «Έλληνες» και σίγουρα από έναν Τατσόπουλο ή από μια Ρεπούση, που αποκάλεσε την αναπαράσταση για την ηρωϊκή Έξοδο του Μεσολογγίου «εθνικιστικό κιτς»! Και αυτό, μέσα από το πρίσμα ενός υγιούς πατριωτισμού, που δεν κρίνει τους ανθρώπους από το δέρμα τους, αλλά από τις πράξεις και τους λόγους τους.

Επιβράβευση των 46 Πρωτευσάντων του Τμήματ ος Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοι κητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς

 

\

Τα τελευταία χρόνια, το Τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής, σε μια προσπάθεια να επιβραβεύσει τους άριστους φοιτητές του, θέσπισε την «Επιβράβευση των καλυτέρων Φοιτητών/Φοιτητριών» του, σε όλες τις κατηγορίες, μέσω του θεσμού των Υποτροφιών και με την ευγενική χορηγία Τραπεζικών Ιδρυμάτων, Οργανισμών και Επιχειρήσεων που παρά την δύσκολη οικονομική συγκυρία επέδειξαν υψηλή κοινωνική ευθύνη. Η πρωτοβουλία αυτή ενισχύει τη συστηματική προσπάθεια του Τμήματος για τηναναβάθμιση των σπουδών, την ανάδειξη της αριστείας και για ένα καλύτερο μέλλον για τους νέους, που πρωτεύουν και μοχθούν καθημερινά.
Σε μια σεμνή τελετή που διοργανώθηκε στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς τη Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012 οι εκπρόσωποι των 33 Χορηγών βράβευσαν τους 46 καλύτερους φοιτητές / φοιτήτριες του Τμήματος που διακρίθηκαν με βάση την ακαδημαϊκή τους επίδοση το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012.

Θέμα χρόνου θεωρείται το κούρεμα του ελληνικού χρέους, σύμφωνα με τους Financial Times

 

Θέμα χρόνου θεωρείται το κούρεμα του ελληνικού χρέους, σύμφωνα με τους Financial Times  Θέμα χρόνου θεωρούν οι Financial Times το κούρεμα του ελληνικού χρέους, ενώ σημειώνουν ότι έγγραφα που έχουν στη διάθεση τους από τη συμφωνία του Eurogroup δείχνουν ότι τελικά οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης θα αποδεχθούν ζημιές στα δάνεια που έδωσαν στην Αθήνα.
Η εφημερίδα επισημαίνει ότι οι υπουργοί οικονομικών συμφώνησαν σε σειρά μέτρων, αλλά τελικά με αυτά αγοράζουν χρόνο.

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

 
Η ύπαρξη πυραμίδων ή μάλλον πυραμιδοειδών κτισμάτων στην Ελλάδα δεν είναι ένα θέμα ευρύτερα γνωστό, αφού οι περισσότεροι ερευνητές –παγκόσμια– γνωρίζουν μόνον τις αιγυπτιακές πυραμίδες. Εντούτοις φαίνεται ότι υπάρχουν αρκετά πυραμοειδή οικοδομήματα στον ελληνικό χώρο με πιο εντυπωσιακό το πυραμοειδές κτίσμα στο χωριό Ελληνικό της Αργολίδας (Κεφαλάρι-Άργους).-

«Η Ελλάδα είναι μια χώρα με ανθρώπους και όχι λεμόνια…»

 

ellada eyroΤο μπαράζ δημοσιευμάτων για την Ελλάδα συνεχίζεται στο γερμανικό Τύπο. «Η Ελλάδα είναι μια χώρα με ανθρώπους και όχι λεμόνια, που μπορείς να τα στύβεις μέχρι την τελευταία σταγόνα. Η χώρα χρειάζεται μια ευκαιρία για να επιβιώσει. Βάζουμε στοίχημα ότι το νέο κούρεμα είναι ζήτημα χρόνου; Το αργότερο μετά τις εκλογές στη Γερμανία το 2013», γράφει η γερμανική εφημερίδα Neue Westfälische Zeitung.Σύμφωνα με τη Deutche Welle «αιχμηρή», ως συνήθως, εμφανίζεται η εφημερίδα Bild: «Κι άλλα δισεκατομμύρια για την Ελλάδα. Το μερίδιο της Γερμανίας στο νέο πακέτο σωτηρίας ανέρχεται σε 10,5 δισ. ευρώ. Η ιστορία χωρίς τέλος συνεχίζεται», γράφει στο πρωτοσέλιδο.