Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Η πολυτάραχη διαδρομή του ΕΑΜ από την κατοχή μέχρι τη Βάρκιζα και τον εμφύλιο


Ποια ήταν και τι ήθελε να πετύχει η πολυπληθέστερη αντιστασιακή-πολιτική οργάνωση που έδρασε στην κατοχή και τον εμφύλιο

eam
Πριν από μερικές ημέρες συμπληρώθηκαν 74 ολόκληρα χρόνια από την 27η  Σεπτεμβρίου του 1941, τότε που στην κατεχόμενη Αθήνα, ιδρύθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Η πολυπληθέστερη οργάνωση που έδρασε στην ματωμένη όσο και σκοτεινή περίοδο της κατοχής και του εμφυλίου. Η οργάνωση που συσπείρωσε δίπλα της ένα μεγάλο αριθμό Ελλήνων και ταυτόχρονα ήταν αυτή που ένωνε το αντικομουνιστικό στρατόπεδο.

Η Απελευθέρωση της Ξάνθης την 4η Οκτωβρίου του 1919!


Η Απελευθέρωση της Ξάνθης την 4η Οκτωβρίου του 1919!

Tην απελευθέρωσή της από τους Βούλγαρους γιορτάζει η Ξάνθη στις 4 Οκτωβρίου.

Μια απελευθέρωση που προηγείται από την την υπόλοιπη Θράκη κατά μερικούς μήνες αφού η περιοχή απελευθερώνεται χωρίς πολεμικές μάχες και συνιστά την απαρχή της ενσωμάτωσης της Θράκης στον Εθνικό Κορμό, που συντελείται την άνοιξη του 1920. Τα γεγονότα των ημερών και οι διεθνείς ισορροπίες που ευνοούν κάτι τέτοιο, περιγράφονται στο χρονικό που ακολουθεί:4-Οκτωβρίου

To χρονικό:
Η Ξάνθη είχε ήδη απαλλαχθεί από τον τουρκικό ζυγό, ύστερα από 500 και πλέον χρόνια κατοχής και με καθυστέρηση σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1912 στο πλαίσιο του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, όταν απελευθερώθηκε από βουλγαρικά στρατεύματα (τότε συμμαχικά). Αυτά στη συνέχεια μετεβλήθησαν σε στρατεύματα κατοχής, υλοποιώντας τη λεγόμενη «πρώτη βουλγαρική κατοχή» της Ξάνθης που διήρκεσε 8 μήνες.

Ποιούς ενοχλεί ο Ηφαιστίωνας!

z

7325a826984b157d0e25c8fbcd65e1d7_Lτου Γιώργου Ροδάκογλου

Στη σφαίρα του παραλόγου ζει εκ νέου η αρχαιολογική κοινότητα στην Ελλάδα με τους εμφανιζόμενους ως αυτόκλητους θεματοφύλακες της ιστορίας και του πολιτισμού της Μακεδονίας, να εξαπολύουν πυρά εναντίον συναδέλφων τους.
Η διαφαινόμενη ως εμμονή τους μάλιστα, να επιτίθενται στην διεπιστημονική ομάδα της ανασκαφής του τύμβου Καστά έχει ξεπεράσει τα όρια και δεν αποκλείεται στο μέλλον να αποτελέσει αντικείμενο γραφικής παράστασης στη ζωφόρο ενός τάφου.
Η διατύπωση μιας διαφορετικής επιστημονικής άποψης σίγουρα είναι θεμιτή, όταν όμως αυτή γίνεται στο πλαίσιο οικοδόμησης ενός επιστημονικού διαλόγου.
Όταν όμως αυτή η διατύπωση εκφράζεται δια της αρθρογραφίας, τότε από μόνη της ακυρώνει την όποια επιστημονικότητά της και διατυπώνει εμμέσως την άρνησή της για άσκηση γόνιμης κριτικής.
Η προσπάθεια που επιχειρείται για την επισφράγιση μιας αποκλειστικότητας, ότι μόνο η Βεργίνα υπάρχει ως σπουδαίο Μακεδονικό εύρημα στην Ελλάδα και τίποτε άλλο, πιο εντυπωσιακό, μοναδικό και μεγαλοπρεπές σ ένα άλλο σημείο της Μακεδονίας, υποδηλώνει μια αγωνία για ανεξήγητους λόγους για το ευρύ κοινό.

Απέδρασε από την κόλαση της Βόρειας Κορέας -Αφηγείται τι πέρασε με συγκλονιστικό τρόπο [εικόνες]


lee1_5708ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Σε ηλικία 17 ετών, νόμιζε ότι θα έφευγε για λίγες ώρες. Ωστόσο δεν ξαναείδε την οικογένειά της για 14 χρόνια. Γλίτωσε από την δικτατορία της Βόρειας Κορέας και διηγείται την απίστευτη ιστορία της σε ένα βιβλίο με τίτλο «Το κορίτσι με τα επτά ονόματα».
Η Hyeonseo Lee δεν ήθελε πραγματικά να εγκαταλείψει την Βόρεια Κορέα. Ωσπου μια μέρα, όταν η πείνα χτυπούσε αμείλικτα την χώρα της, η μικρή είδε στην τηλεόραση μια εκπομπή από την γειτονική Κίνα, που έπιανε η τηλεόραση της Βόρειας Κορέας. Κοίταζε με ορθάνοιχτα μάτια τις διαφημίσεις και τις εκπομπές με ανθρώπους που φορούσαν τζην παντελόνια, κοσμήματα και οι γυναίκες ήταν μακιγιαρισμένες. «Όλα όσα στη Βόρεια Κορέα απαγορεύονται, θεωρούνται στοιχεία του καπιταλισμού και της παρακμής» δηλώνει.

Δύο κορυφαίοι μιλούν για τον Αρη και το Διάστημα


 Μιλά στην «Κ» ο κορυφαίος αστροφυσικός Μισέλ Μαγιόρ που μας… προσγειώνει με δέος για τις αποστάσεις και τα έτη φωτός και ο Σκοτ Μέρκι, υπεύθυνος του ηλεκτρονικού κατασκόπου που εντόπισε το νερό στον Αρη

Η ΣΥΡΙΑΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ -4 (ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ) (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)ΥΠΕΞ Αιγύπτου: Η Ρωσία έχει την ικανότητα να σταματήσει την τρομοκρατία


Η ρωσική επιχείρηση στη Συρία θα βοηθήσει στον περιορισμό της τρομοκρατίας και θα φέρει θανάσιμο πλήγμα στο «ισλαμικό κράτος» στη διαιρεμένη από τον πόλεμο Συρία.
Αυτό δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου, Σαμέχ Σουκρί, όπως αναφέρουν οι «New York Times».

Η ΣΥΡΙΑΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ -2 (ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΕΖΙΚΕΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΕΣ) (Μικρή συλλογή άρθρών)


Α) Τακτικές κινήσεις των Ρώσων στη Συρία

_85871411_russian_airstrikes_syria_624_v6 (1) του Ιωάννη Μιχαλέτου (www.rimse.gr)
Και ειδικό επίμετρο για την μετανάστευση
Σε καθαρά τακτικό στρατιωτικό επίπεδο τα παρακάτω σημεία μπορούν επιγραμματικά να αποτελέσουν τους στόχους των Ρωσικών ένοπλων δυνάμεων στη Συρία
– Εκκαθάριση της περιοχής του Ιντλίμπ που προς το παρόν ελέγχεται από δυνάμεις της Αλ Νούσρα (που υποστηρίζεται κατά κύριο λόγο από το Κατάρ και τη Τουρκία),με πιθανολογούμενη έναρξη  επιχειρήσεων κατά τις 10 Οκτωβρίου.

Αριστερά και εξουσία

Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων


Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων πρωτογιορτάστηκε το 1931 σ' ένα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία, ως ένας τρόπος για την ευαισθητοποίηση κοινού και ειδικών για τα υπό εξαφάνιση ζώα. Από τότε, η γιορτή διευρύνθηκε και περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδη συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

Παγκόσμια Εβδομάδα Διαστήματος



Κάθε χρόνο, από τις 4 έως τις 10 Οκτωβρίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Εβδομάδα Διαστήματος (World Space Week), με πρωτοβουλία του ΟΗΕ, για να επισημανθεί «η συνεισφορά της επιστήμης και τεχνολογίας στην καλυτέρευση της ανθρώπινης κατάστασης».
Η αφορμή δόθηκε από δύο ιστορικές ημερομηνίες, με τις οποίες ανοίγει και κλείνει η Παγκόσμια Εβδομάδα Διαστήματος: στις 4 Οκτωβρίου 1957 η Σοβιετική Ένωση εκτόξευσε το μη επανδρωμένο δορυφόρο Σπούτνικ 1, ανοίγοντας την εποποιία του διαστήματος, ενώ στις 10 Οκτωβρίου 1967 υπογράφηκε η διεθνής συνθήκη για το Διάστημα.

O Χάινριχ Λούιτπολντ Χίμλερ περιγράφει την εξολόθρευση των Εβραίων



antixa2014.blogspot.gr

Βυζαντινή υμνολογία Από τον βερμπαλισμό του Ρωμανού στον αποφατισμό του Κουκουζέλη

Οι μορφές της προσευχής Από τον βερμπαλισμό του Ρωμανού στον αποφατισμό του Κουκουζέλη



Γιώργος Ντόκος
Την 1η Οκτωβρίου η Εκκλησία τιμά μαζί την μνήμη του αγίου Ρωμανού του Μελωδού και του αγίου Ιωάννη του Κουκουζέλη. Οι δυο αυτοί άγιοι έζησαν σε διαφορετικές περιόδους, ωστόσο υπήρξαν σταθμοί στην διαμόρφωση και εξέλιξη της λατρείας στον τομέα της μουσικής και της υμνογραφίας. Ο Ρωμανός έζησε τον 6ο μ.Χ. αιώνα στα χρόνια του Ιουστινιανού, ενώ ο Κουκουζέλης τον 13ο-14ο μ.Χ. αιώνα στα χρόνια που είχε ξεκινήσει χωρίς γυρισμό η πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Χαρακτηριστικό της ποίησης του Ρωμανού (Κοντάκια) είναι ο βερμπαλισμός. Το έργο του είναι σε μέγεθος τεράστιο (1000 μακροσκελή ποιήματα)[1]. Ο Ρωμανός αφήνει την πατρίδα του Συρία και πηγαίνει στην πρωτεύουσα της ισχυρής αυτοκρατορίας Κωνσταντινούπολη, όπου θα πραγματοποιήσει μια λαμπρή καριέρα. Ο Κουκουζέλης επτά αιώνες αργότερα κινείται αντίθετα. Εγκαταλείπει απογοητευμένος την σταδιοδρομία του μουσικού στο παλάτι και εμφανίζεται σύμφωνα με τον θρύλο στη Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους ως βοσκός. Μετά την αναγνώρισή του ξεκινάει το έργο του, που το χαρακτηρίζει ο αποφατισμός. Στο έργο του Κουκουζέλη ίσως για πρώτη φορά ο λόγος παίρνει διαζύγιο από το μέλος-μουσική. Είναι η εποχή κατά την οποία η εκκλησιαστική ποίηση αρχίζει να φθίνει και αρχίζουν να δημιουργούνται τα αργά μουσικά μέλη. 
Ο Ρωμανός ο μελωδός γράφει για την γιορτή των Χριστουγέννων δυο μεγάλα Κοντάκια γεμάτα λυρισμό, θεατρικότητα, υψηλή θεολογία[2]. Αντίθετα στους τελευταίους αιώνες της αυτοκρατορίας αναπτύσσεται το κράτημα (τεριρεμ) που σύμφωνα με μια λαϊκή ερμηνευτική προσέγγιση πρόκειται για το νανούρισμα της Παναγίας στον γεννηθέντα Χριστό. Πατέρας επίσης των κρατημάτων ήταν ο Κουκουζέλης. Έτσι, από το πανηγύρι των λόγων περνάμε σε ένα έντεχνο πλην αμήχανο μοιρολόι. Από την Χριστολογία μεταβαίνουμε στον μυστικισμό.
Όταν αναφερόμαστε στη Βυζαντινή ποιητική τέχνη αυτό που έρχεται αρχικά στο μυαλό μας είναι η μίμηση και η επανάληψη και κάτι τέτοιο ισχύει πράγματι μετά τον 13ο αιώνα. Ωστόσο το να περάσουμε ιστορικά από τα Κοντάκια και τους Κανόνες στα αργά μέλη της βυζαντινής και μεταβυζαντινής μελοποιίας είναι κάτι που δημιούργησαν ποικίλες ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές ανακατατάξεις στο διάβα αρκετών αιώνων.
Τα θέματα των ρωμανικών κοντακίων είναι κυρίως βιβλικά. Ο Ρωμανός μέσα από βιβλικές ιστορίες, θαύματα και παραβολές αναπτύσσει την θεολογία της εποχής του, μια θεολογία με κέντρο το χριστολογικό δόγμα. Ο Χριστός, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος προσέλαβε και θεράπευσε την ανθρώπινη φύση. Όλο αυτό βέβαια λαμβάνει και ένα πολιτικό περιεχόμενο. Η εκχριστιανισμένη αυτοκρατορία είναι αυτή που συνεχίζει το σωτήριο έργο του Χριστού στη γη και ο αυτοκράτορας ένα όργανό του. 
Τον έκτο αιώνα ο Ιουστινιανός εδραιώνει ένα τεράστιο κράτος από την δύση μέχρι την ανατολή και η μεγάλη ρωμαϊκή ιδέα γίνεται πάλι πραγματικότητα μόνο που αυτή τη φορά έχει χριστιανική ταυτότητα[3]. Ο αυτοκράτορας και το κράτος του είχε ευνοηθεί από τον ίδιο τον Θεό και προστατευόταν απ’ αυτόν. Η κατάκτηση όλου του κόσμου από την αυτοκρατορία συνδυάζεται σε ένα θεωρητικό επίπεδο με το Χριστολογικό δόγμα, δηλαδή την πρόσληψη του κόσμου από τον Θεό.
Τα κοντάκια του Ρωμανού περιέχουν πολλά στοιχεία από την συριακή ποίηση του Αγίου Εφραίμ, έχουν εμποτιστεί από τη ρητορική της εποχής και κρύβουν μέσα τους τη δραματικότητα, τη διαλεκτική και τον λυρισμό μιας θεατρικής παράδοσης αιώνων που είχε για ηθικούς-θρησκευτικούς λόγους διακοπεί[4]. Μέσα σε όλα αυτά εμπλέκεται η θεολογία με την πολιτική. Ο Ρωμανός μέσα από την ποίηση του θα εξάρει τον Ιουστινιανό ως ελέω Θεού αυτοκράτορα, αλλά θα τον ελέγξει ύστερα από την αιματηρή καταστολή της στάσης του Νίκα στον Ιππόδρομο[5]. Στο Κοντάκιο του για την Δευτέρα Παρουσία[6] θα είναι από τους πρώτους που θα εισαγάγουν τον τρόμο[7] ως μέσο για την απόκτηση της αρετής βοηθώντας έτσι τις κατασταλτικές λειτουργίες της εξουσίας, παράλληλα όμως θα γράψει Κοντάκια που μιλούν για την άπειρη φιλανθρωπία του Θεού[8].
Σε πολλά σημεία η ποίηση του Ρωμανού μοιάζει να εκφράζει μια εκκοσμικευμένη εσχατολογία, ωστόσο ιστορικές συγκυρίες τελικά θα κάνουν το έργο του να απομακρυνθεί από αυτό το δρόμο. Μετά την στάση του Νίκα πολλές συμφορές διαδέχονται η μια την άλλη. Οι σεισμοί, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και κυρίως η φονική πανώλη που αφάνισε εκατομμύρια κόσμου μοιάζουν με σημεία, γεννούν ερωτήματα και αλλάζουν ρότα  στην ποίηση του Ρωμανού. Το μέλλον αφήνεται στον Χριστό που είναι ο μόνος που μπορεί να φροντίσει για την ειρήνη, την υγεία των ανθρώπων, του αέρα και των καρπών της γης. Η θεία τιμωρία έρχεται με βίαια μέσα, φυσικές καταστροφές και συμφορές για να καλέσει σε μετάνοια τους ανθρώπους.
Κάποιοι ερευνητές εντοπίζουν στη γέννηση του κοντακίου, του κανόνα, των ιδιόμελων τροπαρίων μια τάση εσωτερίκευσης της πίστης και ατομικισμού[9]. Αυτή η στάση όμως εκφράζει μια βαθύτερη ανάγκη για αυτονομία από την κεντρική εξουσία που με τη σειρά της αντλεί σε αυτή την εποχή νομιμοποίηση από τον Θεό. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτά τα είδη γεννιούνται σε εποχές κατά τις οποίες ισχυρές βυζαντινές οικογένειες αντιμάχονται τον αυτοκράτορα και αυτός με μεταρρυθμίσεις προσπαθεί να τις υποτάξει. 
Αργότερα την εποχή του Κουκουζέλη αλλά και πιο νωρίς αρχίζει να επικρατεί σιγά-σιγά ο μυστικισμός, η απόσυρση από τα πολιτικά και ιστορικά πράγματα ως πολιτική στάση. Αυτή η στάση εκφράζεται στην λειτουργική τέχνη, από κάποια χρονική στιγμή και μετά, που σηματοδοτείται από την μορφή του Κουκουζέλη, από τα αργά ψαλτικά μέλη. Τι άραγε δημιούργησε τον αργό τρόπο ψαλσίματος; Κάποιοι ομιλούν για ένα κλίμα μεγαλείου και προσευχής που προκαλούν αυτές οι συνθέσεις. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι με αυτή τη μορφή της τέχνης οι μοναχοί παρέμεναν περισσότερες ώρες στο ναό για προσευχή προσεγγίζοντας πρακτικά το ζήτημα. Ενώ άλλοι θα πουν ότι η θεολογία εκφράζει με αυτό τον τρόπο πρακτικά τις μυστικές τάσεις που τονίζουν το αδύνατο της γνώσεως της ουσίας του Θεού από τον άνθρωπο, αλλά της μετοχής του στις άκτιστες θείες ενέργειες. Όλες αυτές οι προσεγγίσεις ευσταθούν, ωστόσο τις δημιούργησαν ή μάλλον καλύτερα τις γενίκευσαν κάποιες συγκεκριμένες ιστορικές συγκυρίες.
Η ζωή του αγίου Ιωάννη του Κουκουζέλη έχει όλους εκείνους τους γρίφους, τις συγκινησιακές φορτίσεις και τα θαυμαστά γεγονότα που είναι χαρακτηριστικά των θρύλων. Ο ίδιος είναι ένας μεγάλος μεταρρυθμιστής και στην εποχή του γεννιούνται τα αργά ψαλτικά μέλη[10], ενώ ο λόγος, το νόημα του κειμένου περνάει σε δεύτερη μοίρα. Η απογοήτευση από την παρακμή δημιουργούν ένα μοναδικής έμπνευσης μουσικό σύστημα που νομίζει κανείς ότι έχει πλατωνικές καταβολές. Είναι ένας τέλειος διαμορφωμένα κόσμος ως αντίδραση απέναντι στην παρακμή.
Ο Κουκουζέλης και η εποχή του, με τον τροχό του και τα σημαδόφωνά του διαμόρφωσε ένα μουσικό σύστημα μαθηματικά δομημένο, με περίπλοκες και μεγάλες σε διάρκεια μουσικές φόρμες που διαδέχονται η μια την άλλη σε διάφορες τονικότητες και σε οκτώ διαφορετικούς ήχους. Οι λέξεις χάθηκαν πίσω από τα μουσικά τόξα όπως τα λόγια χάνονται όταν οι ανθρώπινες πράξεις αδυνατούν να αλλάξουν και να καταλάβουν τον ρου της ιστορίας. Ταυτόχρονα κυριάρχησαν τα δυο κυριότερα χαρακτηριστικά της θεολογίας των μέσων χρόνων που είναι ο μυστικισμός, δηλαδή η προσωπική σχέση με τον Θεό από την μια μεριά, ενώ από την άλλη η Βασιλεία του Θεού μετατίθεται στο μακρινό μέλλον.
Κατά την Οθωμανική περίοδο η οθωμανική μουσική συνδιαμορφώνεται μαζί με την εκκλησιαστική[11]. Πολλοί το άκουσμα το κατατάσσουν άκριτα στον αυτοσχεδιασμό και το ονομάζουν αμανέ, παρ’ όλα αυτά έχουμε μια συνέχιση της αντίληψης του Κουκουζέλη με άλλες θέσεις, κλίμακες, ρυθμούς και μοτίβα. Η μουσική της περιόδου αυτής σου δίνει την αίσθηση μιας αυτοπαράδοσης σε ένα πεπρωμένο που δεν μπορείς να αλλάξεις. Παράλληλα την ίδια περίπου περίοδο στην Δύση ο Μπαχ με το συγκερασμό των κλιμάκων θέτει τις βάσεις για την συμφωνική μουσική. 
Μετά τον Διαφωτισμό ξεκινάει μια προσπάθεια συντμήσεως των αργών μουσικών φράσεων[12]. Υπάρχει πλέον διάχυτη η πεποίθηση ότι κάποια πράγματα πρέπει να απλοποιηθούν προκειμένου να συμμετέχουν περισσότεροι σε αυτά, ενώ ο λόγος αρχίζει πλέον να έχει θετικό πρόσημο και οι άνθρωποι νιώθουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή στο σήμερα.
Ο θρύλος γράφει ότι ο άγιος Ρωμανός δέχθηκε στον ύπνο του ένα βιβλίο από την Παναγία και τον προέτρεπε να το φάει, ενώ ο άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης αποκοιμήθηκε και αυτός την ώρα που έψελνε και η Παναγία του χάρισε ένα νόμισμα. Και όλα αυτά είναι τα βραβεία σε αυτούς που παρ’ όλες τις αντίξοες ιστορικές συνθήκες δεν παραδόθηκαν στον μηδενισμό και το κακό, αλλά συνέχισαν να ζουν δημιουργώντας.
 Σημειώσεις
[1] Για τον Ρωμανό τον Μελωδό βλέπε: Θεοχάρη Δετοράκη, Βυζαντινή Υμνογραφία, Ηράκλειο 1997. Μετάφραση των Κοντακίων του αγίου Ρωμανού: Αρχιμ. Ανανία Κουστένη, Ρωμανού Μελωδού Υμνοι, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2011
[2] Για τη θεολογία της ποίησης του αγίου Ρωμανού: Κουρεμπελέ Ιωάννη, Η Χριστολογία του Ρωμανού του Μελωδού και η σωτηριολογική σημασία της, Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Σχολή Θεολογική, Τμήμα Θεολογίας, 1998
[3] Βλέπε: Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, Η Πολιτική Ιδεολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Τα Οικουμενικά Ονειρα σελ. 28 και εξής, εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2013
[4] Για τη σχέση Θεάτρου και Εκκλησίας: Ιωσήφ Βιβιλάκη Το κήρυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ρητορική και θεατρική τέχνη μετά το Βυζάντιο, εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2013.
[5] Κοντάκιον Εις έκαστον σεισμόν και εμπρησμόν.
[6] Δημητρίου Δ. Τριανταφυλλόπουλου, Σωτηρία και τιμωρία: Η εικαστική πλευρά της Δευτέρας
Παρουσίας, Περιοδικό Σύναξη, τόμος 121, σελ.28
[7] Εδώ ίσως θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ίχνη της θεολογίας του αγίου Εφραίμ του Σύρου…
[8] Κοντάκιον Εις τον Ασωτον Υιόν
[9] Βλέπε: Δημητρίου Μόσχου, Συλλογικό χάρισμα, σύνοδοι και ενότητα κατά τη μέση και ύστερη περίοδο της ιστορίας της Εκκλησίας, Περιοδικό Σύναξη, τόμος 134, σελ.26-27. π. Αντωνίου Πινακούλα, Η επιστροφή του ενοριακού τυπικού, Περιοδικό Σύναξη, τόμος 105, σελ.14
[10] Τα αργά μέλη έχουν προκαλέσει μεγάλο προβληματισμό και αίσθηση. Ο Σίμων Καρράς υπέθεσε ότι η συγκεκριμένη γραφή θα μπορούσε να διαβαστεί και με σύντομο τρόπο σε παλιότερες εποχές πρακτική η οποία χάθηκε. Αυτή υπόθεση απετέλεσε και το θέμα της πολυσέλιδης διατριβής του Ιωάννη Αρβανίτη, Ο ρυθμός των εκκλησιαστικών μελών μέσα από τη παλαιογραφική έρευνα και την εξήγηση της παλαιάς σημειογραφίας. Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Μουσικών Σπουδών 2010.
[11]Για την σχέση Οθωμανικής μουσικής και Εκκλησιαστικής μουσικής: Νίκου Ανδρίκου, Η εκκλησιαστική μουσική της Σμύρνης (1800-1922), εκδόσεις Μέθεξις, 2012
[12] Για το ζήτημα των συντμήσεων: Δημητρίου Mπαλαγεώργου, Ο Θεόδουλος μοναχός και το έργο των συντμήσεων, Αθήνα 2003. Γρηγορίου Στάθη, Αφιερωματικός τόμος: Τιμή προς τον διδάσκαλο… Αθήνα 2001, σ. 588-612
πηγή: Aντίφωνο

Μαριόν Λεπέν: Ηρθε η ώρα για τη Γαλλία να αψηφήσει τις ΗΠΑ και να συμμαχήσει με τη Ρωσία κατά του Ισλαμικού Κράτους



σημ.Αμετανόητου: και μετά αναρωτιούνται γιατί ανεβαίνει η ακροδεξιά στην Ευρώπη.!

Την άμεση ανάγκη συμμαχίας της Γαλλίας με τη Ρωσία απέναντι στο μέτωπο των τρομοκρατών του Ισλαμικού Κράτους επεσήμανε η Μαριόν Μαρεσάλ Λεπέν. Η 24χρονη γαλλιδα βουλευτής, εγγονή του Ζαν-Μαρί Λεπέν, ανιψιά της Μαρίν Λεπέν και νούμερο 3 του Εθνικού Μετώπου της γαλλικής ακροδεξιάς, επεσήμανε σε συνέντευξή της στο γαλλικό RT πως Παρίσι και Μόσχα πρέπει να αφήσουν κατά μέρος τις διαφορές τους και να γίνουν σύμμαχοι στον αγώνα κατά του ισλαμικού εξτρεμισμού στη Συρία:

ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ




του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Μα στο Ίδρυμα Κλίντον βρήκε να πάει να μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας! Ξέχασε τι είχε γίνει στην Αθήνα – κόλαση δακρυγόνων! – όταν ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ είχε έρθει στην Ελλάδα, το 1999; Όταν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές είχαν ορμήσει στα ΜΑΤ στην πλατεία Συντάγματος, προσπαθώντας να κατευθυνθούν στο Μέγαρο Μαξίμου για να εκφράσουν την οργή τους εναντίον της αμερικανικής πολιτικής που ασκούσε απέναντι στην Ελλάδα ο Μπιλ Κλίντον; Ξέχασε ο Τσίπρας την εντελώς αστυνομοκρατούμενη Αθήνα, με χιλιάδες αστυνομικούς παραταγμένους από το Ελληνικό ως το Σύνταγμα;

Αλμανάκ Βασική Έκδοση 4 Οκτωβρίου

Προβάλλονται μόνο τα σημαντικότερα!
μ. Χ.
1853
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κηρύσσει τον πόλεμο στη Ρωσία. Αρχή του Κριμαϊκού Πολέμου. (22 Σεπτεμβρίου 1853 με το παλαιό ημερολόγιο)

ζιχαντιστές απειλούν να βάλουν φωτιά στα Βαλκάνια… Έβαλαν και την Ελλάδα στο κάδρο


Τζιχαντιστές απειλούν να βάλουν φωτιά στα Βαλκάνια… Έβαλαν και την Ελλάδα στο κάδρο

Ερωτήματα αλλά και έντονο προβληματισμό προκαλεί τις τελευταίες ώρες μήνυμα που έφτασε σε Αλβανικό τηλεοπτικό σταθμό και φέρεται να έχει αποσταλεί από παρακλάδι των τζιχαντιστών στη γείτονα χώρα.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ (Μικρή συλλογή άρθρων)


Α)Αλέξανδρος Παπάγος 1883 – 1955
Αλέξανδρος Παπάγος
Στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε Αρχιστράτηγος κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο και στο τελευταίο στάδιο του Εμφυλίου Πολέμου, και Πρωθυπουργός από το 1952 έως το θάνατό του.
Ο Αλέξανδρος Παπάγος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1883. Πατέρας του ήταν ο αντιστράτηγος Λεωνίδας Παπάγος με καταγωγή από τις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας και μητέρα του η Μαρία Καλίνσκυ, ανιψιά του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ.

Σπούτνικ 1



Είναι ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη και αποτέλεσε το πρώτο κεφάλαιο της Οδύσσειας του Διαστήματος. Εκτοξεύθηκε από τη Σοβιετική Ένωση στις 4 Οκτωβρίου 1957, πιάνοντας στην κυριολεξία στον ύπνο τη μεγάλη της αντίπαλο ΗΠΑ, που σκόπευε αυτή να έχει τη μεγάλη τιμή.
Η ιστορία του Σπούτνικ (Sputnik, συνοδός ή συνταξιδιώτης στα ρωσικά) και κατ' επέκταση του διαστημικού προγράμματος της ΕΣΣΔ ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 1954, όταν ο σχεδιαστής και μηχανικός πυραύλων Σεργκέι Καραλιόφ πρότεινε το σχέδιο στον Υπουργό Αμυντικών Βιομηχανιών Ντμίτρι Ουστίνοφ, με την υπενθύμιση ότι οι σοβιετικοί επιστήμονες είχαν τη σχετική τεχνογνωσία. Άλλωστε, είχαν κληρονομήσει, όπως και οι Αμερικανοί, τα τελευταία επιτεύγματα της πυραυλικής από τους συναδέλφους τους της Ναζιστικής Γερμανίας, που προσπαθούσε να αναπτύξει τηλεκατευθυνόμενα βλήματα.

Η ιστορία του Όριεντ Εξπρές



Στα τέλη του 19ου αιώνα, το ταξίδι με το τρένο από την Ευρώπη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν μακρύ και κουραστικό. Η κάθε χώρα είχε αναπτύξει το δικό της αυτόνομο σιδηροδρομικό δίκτυο. Φτάνοντας στα σύνορα, οι επιβάτες έπρεπε να αποβιβάζονται, να διασχίζουν τα σύνορα με τα πόδια και στη συνέχεια να επιβιβάζονται σε νέα αμαξοστοιχία.
Την επαναστατική ιδέα είχε ένας βέλγος επιχειρηματίας, ο Ζορζ Ναχελμάκερς. Ίδρυσε μία διεθνή εταιρία, έλαβε την άδεια για τη χρήση όλων των κρατικών σιδηροδρομικών δικτύων κατά μήκος της διαδρομής και δημιούργησε μία πολυτελή αμαξοστοιχία, που στα σύνορα κάθε χώρας άλλαζε μόνο την ατμομηχανή.

Why are students now cheering about the massacre at Charlie Hebdo?


2 October 2015
I witnessed something genuinely disturbing at Trinity College Dublin last night: trendy, middle-class, liberal students cheering and whooping a man who had just given the closest thing I have yet heard to a justification for the massacre at Charlie Hebdo.
It was as part of a debate on the right to offend. I was on the side of people having the right to say whatever the hell they want, no matter whose panties it bunches. The man on the other side who implied that Charlie Hebdo got what it deserved, and that the right to offend is a poisonous, dangerous notion, was one Asghar Bukhari of the Muslim Public Affairs Committee.

The Brave, New World of Armed Drones and UAVs. Thank God I Am Not A Child Born Today!

THREATENING IRAN: US deploys F-22 fighter jets in Persian Gulf
As American planes bomb a hospital operated by Medecins Sans Frontieres (MSF) in the Afghan town of Kunduz, killing patients and medical staff, this terrible horror follows previous incidents around the world that replicate the example of claimed ‘collateral damage’ inflicted upon hospitals and civilian installations, in Gaza, by its attackers in 2014 and earlier.
This precedent established by Israeli-invented drones and condoned by much of the world, in accepting the shocking killing of innocent civilians, as ‘collateral damage’ in the pursuit of the liquidation of its enemies, turns accepted international law upon its head.

ΤΑΝΝΕΜΠΕΡΓΚ 1410 : Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΕΤΑΙ.


01

Στις αρχές του 15ου αιώνα η μεγάλη Γερμανική Αυτοκρατορία φάνταζε ασυγκράτητη.Με αιχμή του δόρατος το πανίσχυρο τάγμα των Τευτόνων ιπποτών και με ένα στρατό με περισσότερους 100.000 βαριά οπλισμένους και άριστα εκπαιδευμένους άνδρες, οι Γερμανοί εφορμούσαν ακάθεκτοι στην καρδιά της Ανατολικής Ευρώπης έχοντας ως δόγμα το Drag Nach Osten («πόρεια προς Ανατολάς»).