Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Θάνατος Στα Κομούνια, Στους Γύφτους, Στους Πούστηδες Και Στους Διανοούμενους…


 


1 Vote


Δεν ήταν τόσο ελαφρόμυαλος κι επιφανειακός όσο φαινόταν, όσο ήθελε να φαίνεται. Η άβυσσος της ψυχής του ήταν το ίδιο σκοτεινή όσο και κάθε άλλου ανθρώπου κι ο Μιλάν πολύ συχνά βυθιζόταν στα βάθη της, όπου έκανε παρέα με διάφανους μικροοργανισμούς, ψάρια-οχιές που φώτιζαν με βιοφωταύγεια τα ωκεάνια ρήγματα και αλμπίνους αστακούς που περιφέρανε τις κουρελιασμένες τους δαγκάνες στα πατώματα των σιωπηλών θαλασσών.
Η δικιά του άβυσσος ήταν η ηρωίνη. Την είχε κόψει, οριστικά, τέσσερις φορές. Και κάθε φορά μετρούσε την αποχή σε μέρες, ώρες, δευτερόλεπτα.
Στην αρχή κάθε προσπάθειας είχε ν’ αντιμετωπίσει τον οδοστρωτήρα. Ήταν ένας ολοκαίνουριος αστραφτερός οδοστρωτήρας, που ζύγιζε καμιά δεκαριά τόνους και κατέφτανε πιο γρήγορα κι από ειδησεογραφικό κανάλι στο επίκεντρο ταραχών, μόλις ο Μιλάν το έπαιρνε απόφαση να καθαρίσει.

Liberland: Η νέα, μικρότερη χώρα του κόσμου που όλοι θέλουν να ζήσουν

Liberland: Η νέα, μικρότερη χώρα του κόσμου που όλοι θέλουν να ζήσουν

LIBERLAND
Ιδρύθηκε επίσημα στις 13 Απριλίου 2015. Καταλαμβάνει μόλις εφτά τετραγωνικά χιλιόμετρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη, σε μια έκταση μεταξύ Σερβίας και Κροατίας, σε μία όχθη στα δυτικά του Δούναβη. Δεν υπάρχουν φόροι, ούτε κρατικές υπηρεσίες. Έχει τον δικό της ύμνο και τη δική της σημαία.
Οι μόνες προϋποθέσεις για την εξασφάλιση ιθαγένειας είναι οι αιτούντες να σέβονται τα ατομικά δικαιώματα, τις απόψεις των άλλων και την ιδιωτική υπηρεσία και να μην έχουν ποινικό μητρώο ή παρελθόν σε ναζιστικό ή κομμουνιστικό Κόμμα. Δεν ενδιαφέρουν κανέναν οι σεξουαλικές προτιμήσεις ή άλλα προσωπικά δεδομένα, είναι δεκτοί πλούσιοι όσο και φτωχοί, από κάθε χώρα και τάξη.

Ανθελληνική προπαγάνδα των Γερμανικών μέσων και πάλι!


Ο Αλέξης Τσίπρας και η Άνγκελα Μέρκελ στη τηλεφωνική τους επικοινωνία συμφώνησαν να διατηρήσουν μια σταθερή επικοινωνία ώστε να επιτευχθεί άμεσα μια αμοιβαία επωφελής λύση
Όμως τα γερμανικά μέσα είχαν άλλη άποψη και για ακόμη μία φορά προτίμησαν να κρατήσουν τη γνωστή τους στάση εναντίον της Ελλάδας. 

Η Die Welt σημειώνει στο άρθρο της ότι, καθώς κορυφώνεται η κρίση στην Ελλάδα, δεν θεωρούνται πλέον ταμπού σκέψεις για ένα Σχέδιο Β’, το οποίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει ακόμη και μια Grexit. Αν και υπογραμμίζει ότι κάτι τέτοιο δεν συζητήθηκε κατά την άτυπη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών στη Ρίγα της Λετονίας την Παρασκευή.Παράλληλα, η εφημερίδα αναφέρεται και στον Έλληνα υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, λέγοντας ότι στην Αθήνα υπάρχουν σκέψεις για αντικατάστασή του, κάτι το οποίο ασφαλώς έχει διαψευστεί από την κυβέρνηση και στο παρελθόν.

27 Απρίλη 1941. Οι Γερμανοί εισβάλουν στην Αθήνα…

 

«Συνιστώ εις τον Αθηναϊκόν λαόν ζωηρώς πειθαρχίανεις τας διαταγάς των αρχών, ιδιαιτέρως δε επιμένω,όπως κατανοηθή καλώς υπό πάντων, ότι, μέχρι της 6ηςαπογευματινής της σήμερον πρέπει να παραδοθούν ειςτα οικεία αστυνομικά τμήματα τα υπό των ιδιωτώνκατεχόμενα όπλα (κυνηγετικά, στρατιωτικά πιστόλιακαι μαχαίρια) πλην των παλαιών οικογενειακών κειμηλίων.Οπου υψούται ελληνική σημαία πρέπει δεξιά της να υψούταικαι η Γερμανική».
Αμβρ. Πλυτάς1
(δήμαρχος Αθηναίων)
Το πρωί της 6ης Απριλίου του 1941, ώρα 5.30′, ο Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα Ερμπαχτ βρίσκεται στο σπίτι του διαδόχου του Μεταξά, Τετραυγουστιανού πρωθυπουργού Αλ. Κοριζή. Αφού τον ξυπνά του διαβιβάζει τη διακοίνωση, με την οποία η κυβέρνηση του Χίτλερ «εξηγούσε» τους λόγους που την έκαναν να εισβάλει στο ελληνικό έδαφος. Την ίδια ώρα, τη διακοίνωση παραλάμβανε και Ελληνας πρεσβευτής στο Βερολίνο, από εκπρόσωπο του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών2.

Ο Προμηθέας στις Βρυξέλλες…

 

Ο Προμηθέας εμφανίζεται μέσα στους αρχαίους μύθους ως ο κατεξοχήν πλάστης των ανθρώπων, που θέλοντας να τους γλυτώσει από τις αδυναμίες τους απέναντι στη φύση, με σχέδιο καλά οργανωμένο αποφασίζει να κλέψει από τους θεούς τη φωτιά (σύμβολο της γνώσης και του λόγου), δωρίζοντάς την στους δεύτερους. Για την πράξη του αυτή, οι θεοί ζητούν εκδίκηση: ο Ήφαιστος θα τον αλυσοδέσει σε μια κορυφή του Καύκασου, ενώ με διαταγή του Δία ένας αετός, ο Κένταυρος Χείρων, κατασπαράζει όλη τη μέρα ζωτικά του όργανα, τα οποία όμως ανανεωνόταν τη νύχτα, ακριβώς για να γίνουν και πάλι βορά του αρπακτικού. Την ίδια στιγμή, με βάση πάλι τον μύθο, ο Προμηθέας είναι πάντα αναγκασμένος να φορά στο κεφάλι στεφάνι και στο δάχτυλο σιδερένιο περιβραχιόνιο, σύμβολα πλήρους υποταγής και ταπείνωσης στο Δία. Η τιμωρία του που είχε καθοριστεί να είναι αιώνια, θα λήξει μόνο με το φόνο του αετού από τον Ηρακλή, ο οποίος θα του ανοίξει μια αιώνια πληγή χρησιμοποιώντας δηλητηριασμένο βέλος.

Αλμανάκ Βασική Έκδοση 27 Απριλίου


μ. Χ.
1805

Διεξάγεται η μάχη της Ντέρνα στη σημερινή Λιβύη, μεταξύ αμερικανών πεζοναυτών υπό τον Γουίλιαμ Ίτον και πειρατών υπό τον Γιουσούφ Καραμανλή, που λυμαίνονται τις ακτές της Βόρειας Αφρικής. Είναι η πρώτη χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ σε ξένο έδαφος. Τους πεζοναύτες συνδράμουν 500 έλληνες και άραβες μισθοφόροι. (Α' Βερβερικός Πόλεμος)

Α’ Βερβερικός Πόλεμος





Η φλεγόμενη φρεγάτα <em>Φιλαδέλφεια</em> (πίνακας του Έντουαρντ Μοράν)
Η φλεγόμενη φρεγάτα Φιλαδέλφεια (πίνακας του Έντουαρντ Μοράν)






Πολεμική αναμέτρηση μεταξύ των ΗΠΑ και των Βερβερικών Κρατών της Βορείου Αφρικής για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο, που διήρκεσε από το 1801 έως το 1805. Ήταν η πρώτη στρατιωτική επιχείρηση των Αμερικανών μακριά από το έδαφός τους και μάλιστα υπερπόντια, απτό δείγμα ότι το νεοσύστατο κράτος σκόπευε από πολύ νωρίς να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεθνή σκηνή.
Με το συλλογικό όνομα Βερβερικά Κράτη (η γνωστή μας Μπαρμπαριά) εννοούμε το ανεξάρτητο Σουλτανάτο του Μαρόκου και τα πασαλίκια του Αλγερίου, της Τύνιδας (Τούνεζι) και της Τρίπολης (σημερινής πρωτεύουσα της Λιβύης), που ανήκαν μεν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά στην ουσία ήταν σχεδόν ανεξάρτητα. Ζούσαν από την πειρατεία και λυμαίνονταν τις ακτές της Μεσογείου από την Ισπανία έως τη Συρία, με τους ικανούς πειρατές τους, απόγονος των οποίων ήταν ο θηριώδης Χαϊρεδίν Μπαρμπαρόσα, ο τρόμος και ο φόβος των κατοίκων του Αιγαίου.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1941 ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ


Σαν σήμερα το 1941 τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αθήνα

Η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας κατά της χώρας μας εκδηλώθηκε στις 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας, 45 λεπτά πριν από την προβλεπόμενη ώρα, σύμφωνα με τη γερμανική διακοίνωση που είχε επιδοθεί νωρίτερα στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή από τον γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα, πρίγκιπα Έρμπαχ.

Επιδίδοντας το τελεσίγραφο, ο Έρμπαχ τόνισε στον Κορυζή ότι ο πόλεμος δεν στρεφόταν κατά της Ελλάδας, αλλά κατά της Αγγλίας, που είχε σπεύσει προς βοήθεια της χώρας μας με 62.000 άνδρες και μεγάλη αεροπορική δύναμη. Ο Κορυζής είπε το δεύτερο ΟΧΙ, αυτή τη φορά στην ιταμή ναζιστική πρόκληση. Η γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας αποτελεί συνέχεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, που ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική επίθεση στα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Το πρόβλημα της Γαλλίας. Κι εκεί μαζί τα φάγανε….; #FRAXIT


france_mapΟ πρόεδρος της χώρας που θα μπορούσε να διασώσει την Ευρωζώνη από τη γερμανική θηριωδία, είναι αδύναμος και δεν απαντά, όπως οφείλει, στις κακοπροαίρετες κατηγορίες εναντίον της – παρά το ότι είναι οικονομικά σε καλύτερη θέση.  
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι η Ελλάδα, στις διαπραγματεύσεις, κάνει πάρα πολλά λάθη – αφού, εάν αποδεχθεί ένα τρίτο μνημόνιο για να χρηματοδοτηθεί από την Τρόικα, χωρίς την ονομαστικήδιαγραφή του χρέους,τότε θα υποχρεωθεί σε ένα τέταρτο, πέμπτο κοκ., χάνοντας στο διηνεκές την εθνική της κυριαρχία, τα περιουσιακά της στοιχεία και το χρυσό που κατέχει (πηγή). Εάν δε η αντιπολίτευση συνεχίσει να συνηγορεί υπέρ των δανειστών, τεκμηριώνοντας πως η Ελλάδα παραμένει διαιρεμένη, σε «καθεστώς διχόνοιας» (άρθρο), τότε το μέλλον μας θα είναι οδυνηρό.
Δεν υπάρχει επίσης καμία αμφιβολία πως η κυβέρνηση παίζει το παιχνίδι της Γερμανίας, έχοντας χάσει όλους τους συμμάχους της – τους οποίους έχει κερδίσει με το μέρος της η πρωσική κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας τους κυριολεκτικά ως πιόνια στις συζητήσεις με την Ελλάδα, κατά τον προσφιλή της τρόπο: όπως έχει συμβεί στο παρελθόν με διαπραγματεύσεις της εισόδου της Τουρκίας στην ΕΕ όπου, παρά το ότι η Γερμανία ήταν «ρατσιστικά αντίθετη», άφηνε τους άλλους να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα».