Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Νόστιμη ψητή φέτα σε 20 λεπτά



Κάνε αυτή την πανεύκολη συνταγή και απογείωσε τη φέτα!

Πώς να ετοιμάσεις γρήγορα μια γευστική ψητή φέτα, με λιαστή ντομάτα και κάπαρη.


ΥΛΙΚΑ

10 λιαστές ντομάτες
120 ml. ελαιόλαδο
Αλάτι κατά βούληση
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι κατά βούληση
1 κ.γ. ξερή ρίγανη για την πάστα και 1 κ.γ. για τη φέτα
θυμάρι 1 κ.γ. για την πάστα και 1 κ.γ. για τη φέτα
200 γρ. φέτα κομμένη σε φέτες
2 κ.σ. κάπαρη
Χρόνος Προετοιμασίας: 20 λεπτά
Βαθμός Δυσκολίας: Εύκολη

ΦΑΣΙΣΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ Ε.Ε. – Ωμός εκβιασμός της Σερβίας να στραφεί εναντίον του Πούτιν !!


ΦΑΣΙΣΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ Ε.Ε. – Ωμός εκβιασμός της Σερβίας να στραφεί εναντίον του Πούτιν !!H E E σε Εμπόλεμη Κατάσταση με τη Ρωσία;
Το ερώτημα ανακύπτει από το μήνυμα που απηύθηνε προς τη Σερβία ο Αυστριακός Κομισάριος Γιοχάνες Χαν, αρμόδιος για την διεύρυνση, όπως επισημαίνει το όργανο των Γάλλων Γκωλλιστών «Comité Valmy », σε άρθρο της Καρίν Μπεσέ-Γκολοβκό.
Με τίτλο « Η Σερβία στην Ευρωπαϊκή Μέγγενη» το άρθρο επισημαίνει τα ακόλουθα ( Μετφ. Μιχαήλ Στυλιανού):«Η Σερβία, επισήμως υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ καλείται, από τον Γιοχάνες Χαν, Ευρωπαίο επίτροπο επιφορτισμένο με τις διαπραγματεύσεις διεύρυνσης, να επιλέξει το στρατόπεδό της: Εξακολουθεί η ένταξή της στην Ε.Ε. να είναι η πρωταρχική έγνοια της , ή θέλει να εξακολουθήσει να συνεργάζεται με τη Ρωσία;
Είναι μια συγκεκριμένη οπτική των διαπραγματεύσεων. Με άλλα λόγια, εν καιρώ πολέμου, η διακηρυγμένη από τη Σερβία ουδετερότητα δεν έχει θέση. Και συνοπτικά: η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση αναγνωρίζει ότι η Ρωσία απέκτησε επίσημα την ιδιότητα του εχθρού.

Morocco: Model for Islam

Today, Moroccans proudly highlight their multiple and composite identity: Amazigh, Arab, Islamic, Jewish, African, Andalusian and Mediterranean -- and their age-old openness and acceptance of the "other."
Morocco is a land of tolerance, acceptance and coexistence. King Hassan II has described it as a tree whose roots are in Africa, its trunk in Morocco, the side branches in the Middle East and its top foliage in Europe.
Sitting on the crossroads of so many cultures, religions and civilizations, Morocco has become through the centuries a haven for countless cultures, ethnicities and ways of life.
So, for many millennia and still today, Morocco accepts the "other" in all his "otherness."
Because of this mingling of cultures, Moroccans have acquired the disposition of accepting the "other," no matter how complex his difference might be and how alien his "otherness."
Moroccans are, by nature, friendly, open, and tolerant of other people. Their most important quality, by far, is their ability to welcome in other life experiences and adapt them to their lives.
As such, they have interacted positively with Phoenicians, Carthaginians, and Romans among others races, in beneficial exchanges; one still witnesses vestiges of them in the language, customs and beliefs, not to mention, the remains of entire cities such as Volubilis, Lixus, Sala Colonia and Mogador.

Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ


Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Η Κόρινθος είναι το μεγάλο λιμάνι τού ελληνικού κλασικού κόσμου, ή καλύτερα τα λιμάνια, αφού η γεωγραφική θέση τής πόλης τής επιτρέπει να ελέγχει τούς δυο κόλπους, απ΄ τη μια και την άλλη μεριά τού Ισθμού της. Μέρος συνάντησης εμπόρων και ταξιδευτών Ανατολής και Δύσης, είναι και υποχρεωτικό πέρασμα για όλους εκείνους, που κινούνται ανάμεσα στη βόρειο Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Εμπόριο, οικονομικές και λιμενικές δραστηριότητες συμβάλλουν στο να γίνει η Κόρινθος μια πόλη ιδιαίτερα ζωντανή. Τα πλούτη των κατοίκων της, η πολυτελής και διεφθαρμένη ζωή τους είναι φημισμένα …σ΄ όλους τούς λαούς της Αρχαιότητας και, αν η φήμη τής Αθήνας είναι κυρίως πολιτική και πνευματική, τής Κορίνθου συνδέεται με την ηδονή και την ακολασία.

Τι «Νέα Ελλάδα» τι Αρχαία… Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ… “Λιτότητα” στην Πύδνα… Η υποτίμηση του τετράδραχμου…


Τι «Νέα Ελλάδα» τι Αρχαία… Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ… “Λιτότητα” στην Πύδνα… Η υποτίμηση του τετράδραχμου…
Υπήρχαν χαράτσια στην αρχαία Ελλάδα; Οικονομικές δυσκολίες;Σκάνδαλα και πτωχεύσεις;

Ο ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΑΡΕΩΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ


Ο ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΑΡΕΩΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Οπλίτης σημαίνει οπλισμένος πολεμιστής. Οι οπλίτες ήταν εξοπλισμένοι με μεγάλη στρόγγυλη ασπίδα “όπλον”, δόρυ, ξίφος, θώρακα, κράνος, περικνημίδες και σπανιότερα περιβραχιόνια, περιμηρίδες και περιχειρίδες. Από τα προαναφερθέντα όπλα, αμυντικά και επιθετικά αυτά που χαρακτηρίζουν τον οπλίτη είναι η μεγάλη στρόγγυλη ασπίδα και το νηκτικό δόρυ.

Η πολιτική στην αρχαία Ελλάδα


Η πολιτική στην αρχαία Ελλάδα
Η πολιτική για τους αρχαίους Έλληνες αποτέλεσε ένα νέο τρόπο σκέψης, έναν τρόπο να σχετίζεται κανείς με τους συνανθρώπους του. Οι πολίτες διέφεραν ως προς τον πλούτο, την ομορφιά ή την ευφυΐα, όμως ως πολίτες ήταν ίσοι. Αυτό συνέβαινε γιατί οι αρχαίοι Έλληνες εκλάμβαναν εαυτούς ως ορθολογικά όντα και η μόνη κατάλληλη σχέση μεταξύ ορθολογικών όντων είναι αυτή της πειθούς. Η πειθώ διαφέρει από την εντολή επειδή προϋποθέτει την ισότητα μεταξύ αυτού που μιλάει και αυτού που ακούει. Ο Πλάτων μας προσφέρει ένα φημισμένο παράδειγμα αυτού του τύπου του πολιτικού βίου στο διάλογο του Κρίτων. Ο Σωκράτης, έχοντας καταδικαστεί σε θάνατο για διαφθορά των νέων, αρνήθηκε να δραπετεύσει από την Αθήνα με το επιχείρημα ότι η φυγή του θα ήταν λογικά ασυνεπής με την αφοσίωση του στις αξίες της πόλης, αίσθημα το οποίο αντανακλούσε τον τρόπο που είχε ζήσει όλη του τη ζωή. Ακόμη και ο τρόπος της θανάτωσης του αντικατόπτριζε τη βασική πεποίθηση ότι η βία δεν ήταν πρέπουσα μεταξύ πολιτών: του δόθηκε να πιει το κώνειο.

Ο πολίτης στην Αρχαία Ελλάδα


Ο πολίτης στην Αρχαία Ελλάδα
Τον 6ο π.Χ. αιώνα, σε πολλές ελληνικές πόλεις, οι αριστοκρατίες, υποστηριζόμενες από το σπαρτιάτικο στρατό, εκδίωξαν τους περιβόητους τυράννους και απέκτησαν τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας.
Οι τυραννίες, απ’ όσο γνωρίζουμε, είχαν συνήθως λαϊκή βάση: ο τύραννος ήταν αρχικά ένας δημαγωγός. Ωστόσο στην πολιτική και φιλολογική παράδοση η τυραννία απέκτησε οριστικά, μιαν αρνητική συνυποδήλωση και κατέληξε (όπως θα δούμε στη συνέχεια) να συγχέεται με την ολιγαρχική εξουσία.

Λαϊκή κυριαρχία στην αρχαία Αθήνα


Λαϊκή κυριαρχία στην αρχαία Αθήνα
Η Δημοκρατία και η κορυφαία έκφρασή της, οι εκλογές, αποτελούν ελληνική έμπνευση. Καθιερώθηκαν το 508 π.Χ. με εισήγηση του Κλεισθένη, όμως, η ζύμωση είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα
Ο σοφός Σόλων, από το 594 π.Χ., είχε ήδη επιβάλει την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και μάλιστα σε μια εποχή κατά την οποία σε Ασία και Αφρική οι απόλυτοι μονάρχες ούτε καν διανοούνταν να ρωτήσουν κάποιον, πέρα από τους επαγγελματίες συμβούλους τους.

Η Πορνεία στην Αρχαία Ελλάδα


Η Πορνεία στην Αρχαία Ελλάδα
Ο Φιλήμων ιστορεί πως ο Σόλων ίδρυσε πρώτος τα πορνεία στην Αθήνα, για να ανακουφίσει τους νέους που έφταναν στην ακμή, ο δε Νίκανδρος ο Κολοφώνιος γράφει πως ο Σόλων ίδρυσε και τον ναό της Πανδήμου Αφροδίτης στην Αθήνα, της προστάτριας του αγοραίου έρωτα, από τα κέρδη των πορνών που είχε εγκαταστήσει στα οικήματα.
Από ένα απόσπασμα του Ξενάρχου που διέσωσε ο Αθήναιος πληροφορούμαστε τον τρόπο λειτουργίας τους.

Ο υπόκοσμος στην Αρχαία Ελλάδα


Ο υπόκοσμος στην Αρχαία Ελλάδα
Η σκοτεινή πλευρά, στην Αρχαία Ελλάδα
Οι άνθρωποι που έχτιζαν Παρθενώνες πεινούσαν, ζήλευαν, επιθυμούσαν, μισούσαν, αγαπούσαν, φθονούσαν, έκαναν οικογένειες και παιδιά, ερωτεύονταν, ό,τι κάνουμε δηλαδή όλοι μας, σε όποια εποχή και αν ζούμε. Ό,τι κάνουν οι άνθρωποι σε κάθε οργανωμένη κοινωνία.
Και όπως σε κάθε οργανωμένη κοινωνία υπήρχε και η σκοτεινή πλευρά, η άλλη όψη του νομίσματος.
Ο υπόκοσμος!

Η ΙΚΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ


Η ΙΚΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Η Ικεσία ήταν θεσμός στην Αρχαία Ελλάδα και οι ικέτες προστατεύονταν από έναν άγραφο νόμο. Προστάτης των ικετών θεωρούνταν ο Ικέσιος Δίας. Ο ικέτης είχε διαπράξει συνήθως έγκλημα ή σοβαρό αδίκημα, είχε παραβιάσει πολιτικό ή ηθικό νόμο. Για ασυλία προσέτρεχε στον βωμό ενός ναού ή στην εστία της οικίας ενός ισχυρού άνδρα. Στο χέρι του κρατούσε σύμβολο της δυστυχής του θέσης, ένα κλαδί ελιάς περιτυλιγμένο με άσπρο μαλλί προβάτου, την Ικετηρία.
Ο ικέτης τοποθετούσε την ικετηρία πάνω στον βωμό του ναού και παρέμενε εκεί όσο εκκρεμούσε η αίτηση για ικεσία. Όταν ο άρχων της πόλης αποδεχόταν την αίτηση, ο ικέτης έπαιρνε από το βωμό το κλαδί ελιάς και έφευγε περιμένοντας συνήθως να εκδικαστεί η υπόθεσή του από κάποιο δικαστήριο. Στην περίπτωση που προσέτρεχε για προστασία σε κάποια οικία, τοποθετούσε την ικετηρία στην εστία της οικίας και καθόταν εκεί μέχρι ο οικοδεσπότης να δεχτεί να του δώσει προστασία.

Η Γυναίκα στην Αρχαία Ελλάδα


Η Γυναίκα στην Αρχαία Ελλάδα
Σε ό,τι αφορά στην γυναίκα στην αρχαία Ελλάδα -και όχι μόνο στην αθηναϊκή δημοκρατία- η πρώτη κύρια δυσκολία που αντιμετώπιζε ένα νεογέννητο κορίτσι ήταν να του επιτραπεί να ζήσει. Εξαρτάτο άμεσα από την απόφαση του πατέρα η έκθεση του νεογνού σε μια ερημική περιοχή, καθώς η γέννηση ενός θηλυκού μέλους θεωρείτο ανώφελο επιπρόσθετο έξοδο για τον οίκο, εφόσον μάλιστα σε ένα κατεξοχήν πατριαρχικό σύστημα κληρονομίας δεν είχε τη δυνατότητα να διατηρήσει το οικογενειακό όνομα και συνεπώς τα οικογενειακά περιουσιακά στοιχεία

Ο γάμος στην αρχαία Ελλάδα


Ο γάμος στην αρχαία Ελλάδα
Ο γάμος στην αρχαία Ελλάδα σε όλες τις πόλεις-κράτη κατοχυρωνόταν με νόμο, έπαιζε δε πρωτεύοντα ρόλο την κοινωνία. Αν και δεν ήταν υποχρεωτικός, οι νέοι έπρεπε να παντρευτούν, γιατί η κριτική που ασκούταν στους άγαμους ήταν έντονη και πολλές φορές χλευαστική. Η δημιουργία οικογένειας εξυπηρετούσε δύο βασικούς σκοπούς. Την απόκτηση απογόνων και την κληροδότηση της περιουσίας και δεύτερον την περίθαλψη των γονέων από τα παιδιά τους.

Μια σύντομη περιγραφή της μετάβασης στην Δημοκρατία στην Αρχαία Ελλάδα


Μια σύντομη περιγραφή της μετάβασης στην Δημοκρατία στην Αρχαία Ελλάδα
Με τις ποικίλες ανακατατάξεις…και την επικράτηση των Δωριέων η ζωή στην Ελλάδα ξαναγυρίζει στην απλότητα μιας παλαιότερης εποχή, ενώ παράλληλα δημιουργούνται ποικίλοι πολιτισμοί τοπικού χαρακτήρα. Επικεφαλής κάθε αυτόνομης ομάδας ήταν ο αρχηγός, ο «αρχηγέτης» ή «ταγός» ή «βασιλεύς» των ιστορικών χρόνων, η εξουσία του οποίου πήγαζε από τη συνέλευση των πολεμιστών, από την οποία και εκλεγόταν.
Η υπεροχή του λαού απέναντι στον ηγεμόνα φαίνεται και στο ότι η γη ανήκε σε ολόκληρη την αυτόνομη ομάδα η οποία του παραχωρούσε ένα κομμάτι, που εξασφάλιζε σ’ αυτόν και στην οικογένειά του ένα επίπεδο διαβίωσης υψηλότερο από εκείνο των υπηκόων του.

ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 60 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΙΚ



Τουλάχιστον 60 οι νεκροί Γερμανοί που εντάχθηκαν στο ΙΚ
Περισσότεροι από 60 υπολογίζεται ότι είναι οι Γερμανοί που έχασαν τη ζωή τους το τελευταίο διάστημα, πολεμώντας στο πλευρό των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στην εφημερίδα Welt am Sonntag ο επικεφαλής της ομοσπονδιακής υπηρεσίας για την προστασία του συντάγματος, Χανς-Γκεόργκ Μάσεν.
Ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας, Τόμας ντε Μεζιέρ, εκτιμά ότι τουλάχιστον 550 ριζοσπάστες έχουν ταξιδέψει από τη Γερμανία με σκοπό να ενταχθούν στις δυνάμεις του ΙΚ.

Ο θεσμός της Αστυνομίας στην Αρχαία Ελλάδα


Ο θεσμός της Αστυνομίας στην Αρχαία Ελλάδα
Η προέλευση του όρου «ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ» των σύγχρονων κρατών έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελληνική λέξη «ΠΟΛΙΤΕΙΑ», η οποία σήμαινε το σύνολο των Αρχών και η δύναμη ή η εξουσία του προϊσταμένου ( άρχοντα ) να μεριμνά για τη τήρηση των θεσπισθέντων και να καθιστά αυτά απαραβίαστα.

Ο πολιτειακός θεσμός της αισυμνητείας στην Αρχαία Ελλάδα


Ο πολιτειακός θεσμός της αισυμνητείας στην Αρχαία Ελλάδα
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, σε δημοκρατικό καθεστώς, όταν η πόλη (κράτος) κινδύνευε από εξωτερικούς εχθρούς, από εσωτερικές ταραχές και είχε ανυπέρβλητα οικονομικά αδιέξοδα, όταν δοκιμάζονταν από πολιτική διχοστασία κι αστάθεια, όταν οι κοινωνικές συγκρούσεις, η αναρχία και οι αντιξοότητες δημιουργούσαν μείζον πρόβλημα στις αντοχές της κοινωνίας και της δημοκρατίας, τότε ο δήμος, η εθνική αντιπροσωπεία του τόπου, ενεργώντας ως συνείδηση του έθνους και θέλοντας να προστατεύσουν τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, καλούσαν μέσα από το λαό τον ικανότερο, τον άριστο εκ των ηγετικών ανδρών της επικράτειας και του παραχωρούσε όλες τις θεσμικές πολιτικές, νομοθετικές και δικαστικές εξουσίες. Τον καθιστούσαν απόλυτο μονάρχη, κυρίαρχο άρχοντα, για να οδηγήσει την χώρα στην ομαλότητα, την πρόοδο, την ευημερία και στην πραγματική δημοκρατία.

ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ


ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ
Όταν όμως τα παιδιά φτάνουν σε ηλικία 15 ετών,οι μεν άλλοι Έλληνες τα παίρνουν από τα σχολεία,κανείς όμως(πλέον) δεν τα εξουσιάζει, αλλά τ” αφήνουν να ζουν όπως θέλουν. Ο Λυκούργος όμως και απέναντι σ’αυτά πήρε αντίθετες αποφάσεις. Γιατί μιας και αντιλήφτηκε ότι σ” εκείνους που βρίσκονται σ’αυτή την ηλικία τα μυαλά τους παίρνουν αέρα, επικρατεί μεγάλη αλαζονεία και τους καταλαμβάνουν ισχυρές επιθυμίες για απόλαυση σ’αυτό το σημείο της ηλικίας τους επέβαλε πολλές ασκήσεις, επινόησε δε πολλές ασχολίες παντός είδους, θεσμοθετώντας επιπλέον και αν κάποιος τ” απέφευγε αυτά, να μην δικαιούται κανενός δημοσίου αξιώματος.

Ο περί «νόθων» νόμος



Ο περί «νόθων» νόμος
Επί άρχοντος Αντιδότου, το 451/0 π.Χ. , «διά το πλήθος των πολιτών, Περικλέους ειπόντος, έγνωσαν μη μετέχειν της πόλεως ος ου μη έξ αμφοίν αστοίν η γεγονώς», γράφει ο Αριστοτέλης.
Από εκεί και ύστερα, για να εγγραφεί κανείς στους καταλόγους των πολιτών, έπρεπε να έχει γεννηθεί από μητέρα και πατέρα Αθηναίους. Ο νόμος φαίνεται περίεργος και αντίθετος με το πνεύμα της δημοκρατίας. Εξετάζοντας όμως κανείς βαθύτερα το πρόβλημα βλέπει πόσο ήταν αναγκαίος για την ύπαρξη της πόλεως και κυρίως για τη διατήρηση του καθεστώτος, όπως είχε διαμορφωθεί με τόση προσοχή και φροντίδα.

Περίπου 300 Σουηδοί έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος


Ο αριθμός των υποψηφίων τζιχαντιστών που εγκαταλείπουν την χώρα τους για να πάνε στη Συρία αυξάνεται με μεγάλη ταχύτητα

ΙΡΑΚ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ 123
Έως και 300 Σουηδοί ενδέχεται να έχουν ενταχθεί στις τάξεις της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, εξέφρασε σήμερα την εκτίμηση στο κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό της Σουηδίας, SR, ο επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας.
«Εκατό περιπτώσεις προσώπων που έχουν φύγει για να συμμετάσχουν στις μάχες έχουν επιβεβαιωθεί, υπάρχουν, επιπλέον, περιπτώσεις που θεωρούνται ύποπτες (…) έπειτα υπάρχουν περιπτώσεις που δεν έχουν καταγραφθεί, με τον αριθμό συνολικά να φθάνει στους 250, 300 ανθρώπους» εξήγησε μιλώντας στο σταθμό SR ο Άντερς Τόρνμπεργκ.

Η Εκλογή αρχόντων στην αρχαία Ελληνική Δημοκρατία


Η Εκλογή αρχόντων στην αρχαία Ελληνική Δημοκρατία
Η αθηναϊκή δημοκρατία έφτασε στον κολοφώνα της στα μέσα του 5 αιώνα και η ακμή αυτή κράτησε τριάντα περίπου χρόνια, περίοδος που έμεινε στην ιστορία σαν ο χρυσός αιώνας του Περικλή. Ομως το πολίτευμα με τους ξεχωριστούς θεσμούς του υπήρχε ήδη σαράντα χρόνια πριν από τον Περικλή και θα επιβίωνε ως την εποχή των Μακεδόνων, διακόσια χρόνια αργότερα. Εζησε δηλαδή σχεδόν τρεις αιώνες, όσο καμιά άλλη σύγχρονη ή αρχαία δημοκρατία. Τη μεγάλη αντοχή στο χρόνο της αθηναϊκής δημοκρατίας την αποδίδουν οι μελετητές όχι μόνο στους σωστούς θεσμούς αλλά και στη μεγάλη προσαρμοστικότητα και εξελικτικότητά τους. Οι θεσμοί γεννήθηκαν από τις ανάγκες της ζωής και γι’αυτό προσαρμόζονταν εύκολα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Δεν υπήρξαν εγκεφαλικά δημιουργήματα κάποιας σοφής κεφαλής, έστω κι αν αυτή ανήκε στο Σόλωνα.

ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ


ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Μια σοβαρή περιληπτική έστω ανάλυση των δημοκρατικών θεσμών της αρχαίας Αθήνας, καθώς και του προηγούμενου πολιτικού περιβάλλοντος από το οποίο αυτοί προήλθαν πράγμα που κρίνεται ως απαραίτητο επίσης στοιχείο για την ορθή κατανόηση αυτών των θεσμών, δεν μπορεί να γίνει φυσικά σε ένα μόνο άρθρο. Απαιτείται μια σειρά τέτοιων, θα προσπαθήσω να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη. Επί του παρόντος θα ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στα πολιτικά συστήματα που προηγήθηκαν της Δημοκρατίας και ειδικότερα σε αυτά της Αττικής καθόσον η Αθηναϊκή Δημοκρατία είναι το ζητούμενο. Γύρω στον 12ο πχ αιώνος έχουμε την βίαιη κατάρρευση των μυκηναϊκών κέντρων.

Οι μη πολίτες στην κλασική Αθήνα και Σπάρτη


Οι μη πολίτες στην κλασική Αθήνα και Σπάρτη
Στην παρούσα μελέτη θα προσπαθήσουμε να δείξουμε τα χαρακτηριστικά των πληθυσμιακών ομάδων των μη πολιτών σε δύο διαφορετικές πόλεις της αρχαιότητας, την Αθήνα και τη Σπάρτη, να οριοθετήσουμε την προσφορά τους στη ζωή της πόλης και -στο βαθμό που τούτο είναι εφικτό- να τις συγκρίνουμε με τις πληθυσμιακές ομάδες υπηκόων βορειότερων χωρών, που ζουν και εργάζονται σύννομα ή παράνομα στη σύγχρονη Ελλάδα.