Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Η γενοκτονία των Αρμενίων ως αιχμή του δόρατος

Η γενοκτονία των Αρμενίων ως αιχμή του δόρ ατος

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Απριλίου 22, 2012
%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B7.jpg
Ν. Λυγερός
Η γενοκτονία των Αρμενίων είναι ήδη η αιχμή του δόρατος για τις γενοκτονίες που δεν έχουν αναγνωρισθεί ακόμα από τον ίδιο τον θύτη. Χάρη σε αυτόν τον αγώνα για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και άλλα θύματα, επιζώντες και δίκαιοι μπήκαν στη διαδικασία διόρθωσης που είναι τόσο σημαντική. Διότι η αναγνώριση από τα άλλα κράτη δεν είναι το παν, αλλά μόνο και μόνο το πρώτο στάδιο του αγώνα. Για να περάσουμε στο δεύτερο στάδιο, η ποινικοποίηση της μη αναγνώρισης είναι απαραίτητη.

Μαργαρίτα Μαθιοπούλου Η Ελληνίδα που κάλεσαν οι Γερμανοί ως μάρτυρα

Μαργαρίτα Μαθιοπούλου Η Ελληνίδα που κάλεσαν οι Γερμανοί ως μάρτυρα

Η είδηση ότι συνόδευε τον Γκ. Βεστερβέλε, όταν πέρυσι επισκεπτόταν τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι, είχε περάσει στα ψιλά των ελληνικών εφημερίδων.
Η Μαργαρίτα Μαθιοπούλου με τον πρώην γερμανό υπουργό Αμυνας Ρούντολφ Σάρπινγκ, δήλωσε πως η εταιρεία της έλαβε 1,2 εκατ. ευρώ για την προώθηση σύμβασης για το «χτίσιμο» αιγυπτιακών υποβρυχίων στον Σκαραμαγκά. Η Μαργαρίτα Μαθιοπούλου, όμως, είναι ευρέως γνωστή στη Γερμανία ως σύμβουλος του υπουργού Εξωτερικών σε θέματα ασφάλειας. Εως ότου αναλάβει καθήκοντα κυβερνητικού συμβούλου απολάμβανε μεγάλης δημοσιότητας στα τηλεοπτικά κανάλια, συχνά ως καλεσμένη για θέματα εξωτερικής πολιτικής και διατλαντικών σχέσεων.


Επιχειρηματίας και επίτιμη καθηγήτρια στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και στη διεθνή ασφάλεια στο Πανεπιστήμιο του Potsdam, συγκαταλέγεται στα ισχυρά πρόσωπα της γερμανικής αμυντικής βιομηχανίας και της πολιτικής ελίτ.

Η Σωτηρία της Ψυχής στην Ελληνική Θεολογία

Η Σωτηρία της Ψυχής στην Ελληνική Θεολογία

Αναρτήθηκε από τον/την arch στο Απριλίου 20, 2012
 
Στην Ανατολή η ηθική είναι ιατρική, ιαματική και θεραπευτική. Η Θεολογία του Ορθόδοξου καθολικισμού αρνήθηκε τη δικανική σωτηριολογία του δυτικού χριστιανισμού. «Οι Έλληνες Πατέρες δεν αντιμετώπισαν, ως οι δυτικοί, υπό δικανικήν μορφήν το πρόβλημα της προπατορικής αμαρτίας… και δια τούτο ελλείπουσι παρ’αυτοίς τα εν τη Δύσει διαμορφωθέντα δικανικά σχήματα» (Ι. Καρμίρης, Σύνοψις της δογματικής διδασκαλίας της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, σελ 52,59,61,65-66, 72 επ, 102). 
      Η αμαρτία δεν θεωρήθηκε νομική παράβαση, αλλά ανθρώπινη αποτυχία, οντολογική αστοχία και αδυναμία επικοινωνίας με το Θεό, ασθένεια της ανθρώπινης φύσης με αποτέλεσμα την αποξένωση, την αλλοτρίωση και τη μοναξιά. Η σωτηρία δεν έγινε νοητή ως ικανοποίηση της Θείας Δίκης ή ως αίσια έκβαση κάποιας ποινικής διαδικασίας, αλλά ως οντολογική ολοκλήρωση, υπαρξιακή αρτίωση και αναγωγή του κατακερματισμένου ανθρώπου στην ολότητα της επικοινωνίας του με το Θεό και το συνάνθρωπο του.