Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Μεγάλες Αγάπες στην ελληνική Μυθολογία: Έρωτας και Ψυχή




Inspiring Love Stories in Mythology – Erotas – Psyche
(Love and Soul)

 Ο Έρωτας και η Ψυχή είναι ένα μυθολογικό ζευγάρι, που βασανίστηκαν πολύ μέχρι να μπορέσουν να χαρούν την αγάπη τους ανεμπόδιστα. Αυτός είναι ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής όπως τον αναφέρει ο Απουλήιος, Ρωμαίος συγγραφέας του 2ου μ.Χ. αιώνα.

Αν και ο Θεός Έρως στην αρχαιότητα ήταν υπεύθυνος για τα πάθη πολλών θνητών και μη, τελικά και ο ίδιος δεν γλίτωσε από τα βέλη του. Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα την Ψυχή, μια θνητή που είχε τη φήμη μιας πανέμορφης γυναίκας.Ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής είναι όμορφος και αποδεικνύει τη δύναμη της αγάπης και του έρωτα στις ζωές όλων.

Αλ. Τσίπρας: Έχουν και οι πολίτες τις κόκκινες γραμμές τους




undefined
Ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ σε συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο
Σφοδρή επίθεση εναντίον της κυβέρνησης εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σε ομιλία του σε ανοιχτή συγκέντρωση στον Λευκό Πύργο.
«Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Τον πρώτο χρόνο! Ο κ. Σαμαράς, λοιπόν, και η κυβέρνησή του τον έκλεισαν το χρόνο τους. Κάπου εδώ τελειώνουν τα ψέματα, τελειώνει η κοροϊδία. Έκλεψαν μισθούς, έκλεψαν συντάξεις, έκλεψαν δουλειές, έκλεψαν δικαιώματα, έκλεψαν ακόμα και το οξυγόνο της δημοκρατίας. Και, ταυτόχρονα, έκαναν το ψέμα σύμμαχο, μέσο και όπλο τους».
Συνεχίζοντας, ο κ.Τσίπρας δήλωσε πως «η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο. Δεν αντέχουμε άλλο πλεόνασμα ψεύδους, υποκρισίας, κυνισμού και αναλγησίας. Έφτασε η ώρα της μεγάλης ανατροπής. Κανείς πια δεν θα πιστέψει τα παραμύθια της Χαλιμάς. Ούτε οι δικοί τους άνθρωποι τους πιστεύουν πια. Γιατί όλοι τώρα ξέρουν ότι το μόνο σχέδιο του κυρίου Σαμαρά είναι η υποταγή στους δανειστές».
Όπως είπε ο κ.Τσίπρας, στην Ελλάδα «μπήκε πωλητήριο. Ξεπουλάνε τα πάντα. Ακόμα και το νερό, πηγή ζωής και αγαθό που δικαιούται κάθε άνθρωπος σ’ αυτή τη χώρα. Έβαλαν πωλητήριο στην ΕΥΑΘ ».

Aπό την εξαχρείωση στην εξαθλίωση 1974 -2012




«  θα χυθεί αίμα! Πολύ αίμα! Λυπάμαι που το λέω αλλά δυστυχώς εκεί  οδηγούν την χώρα… Την λύση θα δώσει μόνο το πεζοδρόμιο! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος! 
Έχουν εξαθλιώσει τον έλληνα! …Τα νιάτα, οι έφηβοι οι νεολαίοι την ώρα που πρέπει –και ξέρουν πότε και πως – θα βγουν έξω στους δρόμους. … Οι έλληνες έχουν εξαντληθεί πια! Δεν έχουμε άλλα περιθώρια! Λένε ψέματα όλοι τους! Όλοι τους εξαπατούν τον λαό!.. Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε ο αρχιερέας της διαφθοράς στην Ελλάδα… ο Αντώνης Σαμαράς εξαπατά τον Ελληνικό λαό συστηματικά!».  
Με αυτές τις οδυνηρές και ζοφερές   διαπιστώσεις για το απώτερο και σύντομο  μέλλον  της χώρας και του έθνους αλλά και κρίσεις για πρόσωπα και καταστάσεις  ο καθηγητής Κοινωνιολογίας και τ. πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου  κ.  Βασίλης Φίλιας, ένας διεθνούς κύρους αναγνωρισμένος όχι μόνο για το σημαντικότατο –και συγγραφικό επιστημονικό – έργο του στο τομέα  της επιστήμης του ως καθηγητής κοινωνικών επιστημών, αλλά  κυρίως  ως ο άνθρωπος που στο πρόσωπο του ταυτοποιείται και ενσαρκώνεται,  πλήρως μέσα από τους προσωπικούς του αγώνες-για την δημοκρατία την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη-  η σύγχρονη νεότερη ιστορία της Ελλάδος από τα χρόνια της κατοχής, ως την απελευθέρωση και από την μεταπολίτευση ως σήμερα,  δίνει το κοινωνικό και πολιτικό  στίγμα όσων έρχονται…

Δραπέτευσε 41 χρόνια μετά την απαγωγή του



Νοτιοκορεάτης ψαράς δραπέτευσε από τη Βόρεια Κορέα 41 χρόνια μετά την απαγωγή του σε διαφιλονικούμενη περιοχή της Κίτρινης Θάλασσας , έγινε γνωστό από επίσημη νοτιοκορεατική πηγή.
Ο Χεόν Γουκ-Πυό, 68 ετών, δραπέτευσε από τη Βόρεια Κορέα στις αρχές του Αυγούστου, όπως και δεκάδες άλλοι άνθρωποι που κάθε χρόνο κατορθώνουν να διασχίσουν τα ερμητικά κλειστά σύνορα ανάμεσα στα δύο κορεατικά κράτη.

Νίκος Τσελεμεντές έφερε τη γεύση μας πλησιέστερα προς τη Δύση», « ... χωρίς όμως να τη φραγκεύει»



Via To blog της Αριστέας- (anamnisismesopolemou). “Γύρω απο το τραπέζι, με τον αρραβωνιαστικό της αδερφής μου”. Mια προσιτή τέχνη Της Αριστέας Δαμιανίδη- Παπαθανασίου. Διάλεξα την τέχνη μου μικρή και είμαι μεγάλη για ν’ αλλάξω. Δεν διάλεξα τη μαγειρική, που ήταν μια προσιτή τέχνη σε όλα τα σπίτια, ανοιχτή στις θυγατέρες που θα ήθελαν να τη μάθουν. Διάλεξα κάτι παράξενο και εντελώς εξωτικό, τη μουσική. Στο μεταξύ στο σπίτι μου συντελούνταν καθημερινά η κοσμογονία της παραγωγής γευμάτων, προς μεγάλη συγκίνηση της μικρότερης αδερφής μου, και κάπως λιγότερη της μεγαλύτερης, αλλά εγώ διήγα βίο παράλληλο. Έτσι δεν κατάφερα να μάθω ποτέ σωστά μια συνταγή μαγειρικής, με αποτέλεσμα να είμαι ακόμα τώρα, μετά από τόσες δεκαετίες καθημερινό μαγείρεμα, σε κατάσταση αμηχανίας πολύ συχνά μπροστά σε κάτι καινούργιο και να προτιμώ τα σίγουρα και απλά φαγητά. Θα ήθελα να είμαι μια κιβωτός συνταγών, να έχω καταγράψει στη μνήμη μου όλα τα φαγητά που έφαγα από τα χεράκια της μαμάς μου, ή έστω να έχω τις συνταγές σε κάποιο τετράδιο. Δεν προνόησα όμως. Δεν μαθήτευσα ποτέ όσο θα έπρεπε στην προσιτή αυτή τέχνη. Λάθος μου, γιατί κάποια στιγμή, μετά τις καριέρες και τις μεγάλες αποστολές της ζωής, όταν ολοκληρώνεται ο κύκλος των εμπειριών και των δημιουργιών, μένει κανείς με μια κουζίνα ξανά στη ζωή του, μένει με τα βασικά μαγαζάκια γύρω του, μένει με την πρωταρχική ανάγκη για τροφή, και είναι καλό να ξέρει πέντε μυστικά για το πώς να μαγειρεύει νόστιμα και υγιεινά και να προσφέρει σε φίλους και συγγενείς κάτι ξεχωριστό, που θα το θυμούνται και θα το συνδέουν μαζί του. Ωστόσο θυμάμαι την κουζίνα μας, τη φουφού και τα κατσαρολικά μας που έπρεπε να γανώνονται κάθε τόσο για να μην γίνουν δηλητηριώδη, και μερικά από τα φαγητά από αγαπούσαν οι άλλοι. Εμένα γενικά δεν με συγκινούσε το φαγητό. Πάντα ένιωθα ότι με μπούκωναν παραπάνω από όσα ήθελα, και μακάρι να με ξεχνούσαν σε κάποιο γεύμα. Αλλά δυστυχώς δεν συνέβαινε ποτέ κάτι τέτοιο. Κάθε μεσημέρι έπρεπε να μαζευόμαστε γύρω από το οικογενειακό τραπέζι, όλα τα χρόνια που ζήσαμε στο πατρικό μας σπίτι. Ο πατέρας γυρνούσε από τη δουλειά του κι όλα τα παιδιά έπρεπε να είναι παρόντα και να τιμούν τα φαγητά δεόντως. Έπρεπε να ξεχάσω τις ιδιοτροπίες μου και να τρώω όλο το φαγητό που μου σερβίριζαν, είτε μου άρεσε είτε όχι. Η διαδικασία άρχιζε με το μεγάλο μου αδερφό να οσφραίνεται την κατσαρόλα. Σηκωνόταν επάνω για να έχει πλήρη οσφραντική εντύπωση, και κάθε φορά έλεγε, «Ελπίζω να έβαλες βούτυρο, Κατίνα! Δεν φαντάζομαι να έβαλες λάδι;» Κατίνα, φώναζε τη μητέρα μας, για να κάνει προφανώς τον μεγάλο, που φωνάζει τη μαμά του με το όνομά της. Η καημένη η Κατίνα, δεν φαντάστηκε ποτέ ότι θα έπρεπε να αντιδράσει σε αυτή την τυραννία του βουτύρου. Πού να ήξερε ότι το λάδι ήταν πιο υγιεινό; Τότε το βούτυρο εθεωρείτο απαραίτητο καθημερινό συστατικό της μαγειρικής. Το προμηθευόμασταν κατευθείαν από τους κτηνοτρόφους, σε μεγάλους ντενεκέδες, και έπρεπε πρώτα να το λιώσουν για να το μαγειρέψουν. Μια φορά η μικρή μου αδερφή είχε ανακαλύψει στην ταράτσα τους ντενεκέδες με το βούτυρο και είχε ενθουσιαστεί. Της είχαν φανεί κάτι σαν πισίνα με απαλά πηχτό υγρό, τους είχε αναποδογυρίσει και πλατσούρισε με την ψυχή της στο λειωμένο βούτυρο μέχρι να κυλήσει όλο από το λούκι. Φανταστείτε το σοκ της μητέρας μου όταν είδε όλο το ακριβοπληρωμένο βούτυρο του χειμώνα να λιπαίνει το οδόστρωμα. Αυτό που σήμερα θεωρείται το άκρον άωτον της υγιεινής διατροφής τότε εθεωρείτο εντελώς ανεπαρκές για να μεγαλώσεις γερά παιδιά. Πόση άγνοια υπήρχε! Το λάδι ήταν για τις μέρες της νηστείας, σύμβολο στερήσεων και φτώχειας. Και χρειάστηκε όλο εκείνο το βούτυρο των συνταγών να το αντικαταστήσουμε σιγά- σιγά με λάδι. Δεν βάζω πουθενά βούτυρο στο μαγείρεμα, κι από μια άποψη ευτυχώς που δεν τις είχα μάθει καλά τις συνταγές. Μόνο σε ένα γλυκό βάζω πια βούτυρο, αυτό που ονομάζουμε στην οικογένεια «Χαλβά της Ρήνας» και γίνεται με σιμιγδάλι και καρύδια. Το φτιάχνω όλο και σπανιότερα, και η πλούσια βουτυρένια μυρωδιά του μου θυμίζει πάντα τον αδερφό μου. Είχε δίκιο βέβαια στο θέμα της όσφρησης. Δεν συγκρίνεται η μυρωδιά του βούτυρου με τίποτε άλλο. Υπάρχει αντίστοιχα και το γλυκό που γίνεται μόνο με λάδι, το περίφημο αγρινιώτικο ραβανί. Όσο άσχετη ήμουν εγώ με τη μαγειρική, τόσο ταλαντούχα ήταν –και παραμένει- η μικρή αδερφή μου. Δεν ξέρω τι ακριβώς έχει κάνει με το θέμα της αντικατάστασης του βούτυρου από το λάδι, γιατί όπως όλες οι καλές μαγείρισσες, θέλει να έχει τα μυστικά της. Νομίζω όμως ότι πρέπει να τα γράψει πια όλα σε ένα βιβλίο και να τα αποκαλύψει σιγά- σιγά. Θα μπορούσε να βάλει τίτλο «Μεταβατική μαγειρική» Δηλαδή, από το βούτυρο στο λάδι. (Δημοσιεύτηκε στη Ρίζα Αγρινίου, τεύχος Απριλίου 2012). Πηγή: www.lifo.gr
 Ο Νικόλαος Τσελεμεντές στο σπίτι του στο Μετς.

Γράφει και επιμελείται ο Γιάννης Γούναρης 
 
Παρακολουθώντας μια συνομιλία στο φατσοβιβλίο κάποιος συμπατριώτης μας έκανε ένα σχόλιο καλά ρε παιδιά 20 μέρες είχαμε φεστιβάλ στην Σέριφο δέν ήρθε ούτε ένας Σιφνιός στο φεστιβάλ του Τσελεμεντέ πήγε η μισή Σέριφος .
 Συμβαίνουν αυτά μεταξύ και των καλύτερων γειτόνων ,κατά την προσωπική μου άποψη το φεστιβάλ του Νίκου Τσελεμεντέ έχει μεν το όνομα του αλλά δεν έχει και την σφραγίδα του εννοώ γίνεται προς τιμήν του αλλά η φιλοξενία και η συμμετοχή των άλλων νησιών και φυσικά η κουζίνα τους του δίνει άλλη προοπτική και άλλη φιλοσοφία .
Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή ποιος ήταν ο Νίκος ΤσελεμεντέςΟ Νικόλαος Τσελεμεντές (1878 – 1958) ήταν Έλληνας αρχιμάγειρας του 20ου αιώνα. Καταγόταν απ το χωριό Εξάμπελα της Σίφνου και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο.
Αρχικά δούλεψε σαν υπάλληλος συμβολαιογραφείου, άρχισε όμως να ασχολείται περισσότερο με τη μαγειρική εργαζόμενος στο μαγαζί του πατέρα και του θείου του.

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Ελλάδα, Κύπρος, Ευρώπη: ελληνική αφωνία


Δεν θέλω να πω ότι μια κινητοποίηση υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου θα άλλαζε την ευρωπαϊκή πολιτική…

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Ελλάδα, Κύπρος, Ευρώπη: ελληνική αφωνία
Θέλω να πω ότι είναι μία από τις θεμελιωδέστερες προϋποθέσεις επιτυχίας οποιουδήποτε αγώνα για να σωθεί αυτή η χώρα και η Κύπρος.
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Τις προάλλες μού τηλεφώνησε ένας φίλος από τη Γαλλία, ο Ζεράρ Φιλός, παλιός συνδικαλιστής με εξαιρετικά μαχητική παρουσία δεκαετιών στο εργατικό κίνημα, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Σοσιαλιστικού Κόμματος, στην αριστερή πτέρυγα του οποίου είναι ενταγμένος. Τον ρώτησα τι ξέρει ο μέσος Γάλλος για την Ελλάδα. Απάντηση: ότι η Ελλάδα είναι ένα μπουρδέλο, για το οποίο πληρώνει ο ίδιος, ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, δεν πληρώνουν τους φόρους τους, το κράτος είναι διαλυμένο κ.λπ. Συνέχισα να επιμένω: «Πόσοι Γάλλοι καταλαβαίνουν τη σημασία αυτού που γίνεται στην Ελλάδα για το μέλλον του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και της ευρωπαϊκής Δημοκρατίας;». Απάντηση: «Κανείς». «Μα», του λέω, «Ζεράρ, είναι σαν να μου λες ότι βρισκόμαστε, φέρ’ ειπείν, στην εποχή του Ισπανικού Εμφυλίου (1936-1939), έρχεται κάποιος και λέει ότι πρέπει να προσέξουμε γιατί, αν χάσουν οι Δημοκρατικοί, την έχουμε βάψει από τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, και να του απαντάνε: “Μπα, γίνεται πόλεμος στην Ισπανία;”. Αυτό μου λες;». «Ναι», αποκρίνεται, «αυτό ακριβώς σου λέω». Τελευταία ερώτηση προς τον Ζεράρ: «Για την Κύπρο τι λένε στη Γαλλία;». Απάντηση: «Απολύτως τίποτα».

Απο(φασιστικές) θανάσιμες συμπτώσεις…


 
 
 
 
 
 
1 Vote

Εντελώς συμπτωματικά βγαίνει από τον Σκάι ο Μπάμπης Παπαδημητρίου και βάζει θέμα ταύτισης ΚΚΕ-Χρυσής Αυγής, και ζήτημα κυβερνητικής συμμετοχής της δεύτερης, πριν λίγες μέρες.
Εντελώς συμπτωματικά, γράφονται την επόμενη μέρα άρθρα για να τον αντικρούσουν με αγανάκτηση, που όμως τελικά βρίσκονται να συμφωνούν μαζί του στην ταύτιση ΚΚΕ-Χ.Α.(!):
«…Υπάρχει ένα πολιτικό κενό (ουσίας, όχι δημοσκοπικών ευρημάτων και κυβερνησιμότητας μόνο) που πρέπει να καλυφθεί. Αυτό, όμως, είναι αδιανόητο να επιχειρηθεί η να μεθοδευθεί με ενίσχυση… και αναγνώριση ρόλου σε ναζιστές, παλαιοκομμουνιστές και… ψεκασμένους!…»
Εντελώς συμπτωματικά στο επόμενο διήμερο από αυτό, βρίσκεται στο μπλογκ της Χ.Α. ένα αντικομμουνιστικό άρθρο, με «επιχειρήματα» ξεπατικοτούρα από την «αντιεξουσιαστική» (που λέει και ο Λεκάτης) “εφημερίδα των συντακτών”.
Εντελώς συμπτωματικά, ακολουθεί δολοφονική επίθεση εναντίον μελών του ΚΚΕ την επόμενη.

Σε μποϊκοτάζ κατά της αμερικανικής οικονομίας καλεί η Αλ Κάιντα


Μήνυμα του ηγέτη της 12 χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου
undefined
Ο ηγέτης της Αλ Κάιντα, Αϊμάν Αλ Ζαουάχρι, κάλεσε σε μικρής κλίμακας επιθέσεις – ακόμα και μποϊκοτάζ- σε μία προσπάθεια να πληγεί η αμερικανική οικονομία. 
Το ηχητικό μήνυμα του Αλ Ζαουάχρι έρχεται 12 χρόνια μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

Κούρδοι αντάρτες ανατίναξαν και γκρέμισαν υπό κατασκευή φυλάκιο της Στρατοχωροφυλακής επειδή δεν είχε …οικοδομική άδεια από το ΡΚΚ!


undefined
Από της ανακήρυξης της εκεχειρίας εκ μέρους του Ηγέτη του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, στις 21 Μαρτίου 2013 μέχρι χθες, και η κουρδική και η τουρκική πλευρά απέφυγαν κινήσεις που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν το ήδη βεβαρημένο κλίμα που επικρατεί στις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ των δυο μερών, ειδικά το τελευταίο διάστημα.
Τον Αύγουστο η κουρδική πλευρά και πιο συγκεκριμένα οι ηγέτες του ΡΚΚ που βρίσκονται στο όρος Κανδήλι, άρχισαν να στέλνουν τελεσίγραφα προς την τουρκική κυβέρνηση, δίνοντάς της διορία μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, για να προβεί σε πρακτικές κινήσεις προς την κατεύθυνση της εξεύρεσης πολιτικής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα. Μάλιστα, ακριβώς επειδή η κυβέρνηση δεν έκανε κάποιο βήμα, προχθές η Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK) εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση με την οποία γνωστοποιούσε ότι παγώνει η διαδικασία απόσυρσης των ανταρτών του ΡΚΚ από το Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία), μέχρι η Τουρκία να κάνει τα οφειλόμενα βήματα.

Ο ΣΥΡΙΑΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΕΙ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ TOMAHAWKS ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ


Βαλεντίνος Βασιλέσκου*, RéseauInternational (Γαλλία)          (μτφ. Κριστιάν)
undefined
Τα καταδρομικά κλάσης Arleigh Burke που φέρουν επί πλοίου μέχρι 90 πυραύλους Κρουζ (TLAM) και τα υποβρύχια επίθεσης κλάσης Λος Άντζελες – 40, δεν αποτελούν κάτι το καινούργιο για τον συριακό στρατό. Ούτε τα στρατηγικά βομβαρδιστικά Β-52, τα οποία μπορούν να πάρουν 20 Tomahawks (CALCM), 8 περιστροφικούς εκτοξευτήρες (υπάρχουν μόνο 8 για να μειωθεί η κατανάλωση καυσίμου) και 6 κάτω από τα φτερά. Ούτε ότι ο πύραυλος κρούζ έχει στη μνήμη του μια προκαθορισμένη τροχιά, η οποία δεν μπορεί να αλλάξει μετά την εκτόξευση του.

Μετά τη Συρία έρχεται τώρα η σειρά της Τουρκίας


undefined
Σάββας Καλεντερίδης
Μελετώντας τα κείμενα, τις αναλύσεις και τα άρθρα που γράφονται διεθνώς αυτές τις μέρες, μετά την πρόταση της Ρωσίας για έλεγχο του χημικού οπλοστασίου της Συρίας από τη διεθνή κοινότητα, με σκοπό την αποφυγή του στρατιωτικού κτυπήματος, ένας όρος ή ακριβέστερα μια θεωρία μάς τράβηξε την προσοχή. Πρόκειται για τη «θεωρία του ελεγχόμενου χάους», την οποία επικαλέστηκε ο Ρώσος δημοσιογράφος Βίκτορ Καμένεβ, για να εξηγήσει την πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ, υποστηριζόμενες από το Ισραήλ, λέμε εμείς, στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής και εν προκειμένω στη Συρία.

Πέραμα: 24 προσαγωγές για τη δολοφονική επίθεση


Επίθεση κατά ομάδας μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ -που έκαναν αφισοκόλληση στο Πέραμα- από τη Χρυσή Αυγή καταγγέλλει το Κομμουνιστικό Κόμμα. Σύμφωνα με την καταγγελία, ομάδα περίπου 50 χρυσαυγιτών επιτέθηκε στα μέλη του ΚΚΕ, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά άτομα.

Ο άνθρωπος που ο Αϊνστάιν χαρακτήριζε «υπέροχο»


undefined
Σαν σήμερα, εκατόν σαράντα χρόνια πίσω, γεννιέται ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες επιστήμονες. Αυτός, τον οποίο ο Αϊνστάιν χαρακτήριζε «ein feiner Mensch», δηλαδή «ένας υπέροχος άνθρωπος», για το ήθος, αλλά και τη μόρφωσή του, είναι μάλλον ελάχιστα γνωστός στους Ελληνες, αν και από τις αρχές του 1900 οι διασημότεροι μαθηματικοί του κόσμου μιλούσαν με απέραντο σεβασμό για το πρόσωπό του.

. Ποιος χέστηκε για την Παιδεία!




1 Vote

delmuzos3
11 Ιουλίου 1911 – (13 Σεπτεμβρίου 2013)
«Είδαν ότι τα κτίρια των σχολείων δεν είναι καθόλου υγιεινά, ότι λείπουν τα κατάλληλα όργανα, ότι τα μαθήματα είναι πολλά και θεωρητικά, ότι οι μαθηταί κάθονται καρφωμένοι στα θρανία περισσότερο απ’ ό,τι πρέπει και παραμελούν το παιχνίδι, τον περίπατο, την εξοχή, ότι ο αριθμός σε κάθε τάξη είναι πολύ μεγάλος κτλ. κτλ. κτλ., και σύμφωνα με τις παρατηρήσεις που έκαναν πρότειναν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις».

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΑ ΚΑΙ ΧΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΓΙΟΥ ΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ


Από την Σοφία
Στην ανάρτηση για την Μακεδονία μπορείτε να προσθέσετε κι αυτήν την εικόνα από γραμματόσημα της Γιουγκοσλαβίας αναρτημένα στο μπλογκ history of Macedonia, όπου η νότιος επαρχία της Γιουγκοσλαβίας που συνορεύει με την Ελλάδα ονομάζεται επισήμως ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ!- http://www.olympia.gr

ΦΕΚ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, Η ΚΟΥΣΤΩΔΙΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΑΣΕΠ, ΑΠΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ…ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΕΣ ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ- ΑΔΑΜΙΔΗΣ ΚΑΙ ΠΑΠΑΘΕΟΥ.


Ο δήθεν διπλωμάτης Δημήτρης Αβραμόπουλος σέρνει την κουστωδία του από Υπουργείο σε Υπουργείο.
Οι σημερινές περιπτώσεις δε διαφέρουν καθόλου σε όλες τις προηγούμενες που αυτό εδώ το blog έχει αναδείξει τόσο καιρό τώρα.

Σινεμά,οχήματα,γερανοί,ξυπνητήρια & υπολογιστές στην Αρχ.Ελλάδα


Κινητό αυτόματο κουκλοθέατρο του Ηρωνος

«Είναι κρίμα τα παιδιά να μαθαίνουν μόνο για τον Ντα Βίντσι και να μη γνωρίζουν από ποιους εμπνεύστηκε». Αυτό το παράπονο είχε ο μηχανολόγος μηχανικός Κώστας Κοτσανάς και αποφάσισε να αναλάβει δράση. Με θαυμασμό στην αρχαιοελληνική τεχνολογία, ερεύνησε, σχεδίασε και υλοποίησε 50 σημαντικές εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων…
Επειτα τις φόρτωσε σε μια νταλίκα και, με στόχο να αναδείξει μια ξεχασμένη πτυχή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, ξεκίνησε να γυρίζει την Ελλάδα και το εξωτερικό και να ξεναγεί αφιλοκερδώς μικρούς και μεγάλους σε έναν κόσμο γοητευτικό και εντελώς άγνωστο στους πολλούς.
Πόσοι άλλωστε γνωρίζουν ότι στην αρχαιότητα είχαν «σινεμά» και έφτιαχναν ρομπότ-υπηρέτες, ήξεραν πώς να φτιάξουν αυτοκινούμενα οχήματα, χρησιμοποιούσαν γερανούς και ευφυείς μηχανές που λειτουργούσαν με κερματοδέκτη, ενώ ξυπνούσαν με αυτόματα ξυπνητήρια;
Αυτός είναι, σύμφωνα με τον κ. Κοτσανά, ο δεύτερος στόχος της έκθεσης: να αποδείξει πόσο κοντά ήταν η αρχαιοελληνική τεχνολογία με τη σύγχρονη. Και το απέδειξε. Η ανταπόκριση, μεγάλη. Περισσότεροι από 200.000 επισκέπτες μετράνε οι δύο κινητές εκθέσεις τον τελευταίο χρόνο.
Συνιστούν τμήματα του Μουσείου Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, το οποίο έχει την έδρα του στο Κατάκολο και συμπεριλαμβάνεται μαζί με το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας στους δύο από τους 10 προτεινόμενους προορισμούς της «Le Monde».

Ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης: Ο απόλυτος εκπρόσωπος της Ελληνικής μεταπολεμικής τέχνης (1916 – 2009)


Ο Γιάννης Μόραλης ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος της λεγόμενης «γενιάς του '30». Πέρασε τα παιδικά του χρόνια, από το 1922 ως το 1927, στην πόλη μας, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως γυμνασιάρχης. Καθώς έλεγε ο ίδιος, την αγάπησε πολύ και δεν έπαψε ποτέ να τη μνημονεύει σαν άλλη πατρίδα του. Στην Αίγινα, τη μεγάλη του αγάπη, αποφάσισε να χτίσει σπίτι από τη δεκαετία τού ’50, όταν την πρωτοείδε, γιατί έμοιαζε, καθώς έλεγε, με την Πρέβεζα.


Το 1927 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Αποφασισμένος ήδη να γίνει ζωγράφος, παρακολουθούσε τα κυριακάτικα μαθήματα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Το 1931, δέκα πέντε χρονών, πέτυχε στις εξετάσεις και εγγράφηκε στο Προπαρασκευαστικό Τμήμα τής Α.Σ.Κ.Τ. με καθηγητή το Δημήτριο Γερανιώτη. Μετά από ένα μικρό πέρασμα από το Εργαστήριο Ζωγραφικής τού Κωνσταντίνου Παρθένη, εγγράφηκε στο Εργαστήριο του Ουμβέρτου Αργυρού. Από το 1933 φοίτησε και στο Εργαστήριο Χαρακτικής τού Γιάννη Κεφαλληνού.