Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Στρατής Μυριβήλης 1892 – 1969


Στρατής Μυριβήλης
  
Από τους σημαντικότερους πεζογράφους μας, ο Στράτης Μυριβήλης ανήκει στη γενιά του ’30, αν και μεγαλύτερης ηλικίας. Γεννήθηκε ως Ευστράτιος Σταματόπουλος στις 30 Ιουνίου 1892 στην τουρκοκρατούμενη Συκαμιά της Λέσβου. Μέτριος μαθητής, στο δημοτικό αποφοιτά το 1909 από το Γυμνάσιο Μυτιλήνης. Από τα μαθητικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με σημαντικά κείμενα του δημοτικισμού, που διαμορφώνουν τη λογοτεχνική και γλωσσική του συνείδηση. Κείμενά του δημοσιεύονται ήδη σε περιοδικά της Σμύρνης και της Μυτιλήνης.

Σύναξη των 12 Αποστόλων

Σύναξη των 12 Αποστόλων

  
Την τελευταία ημέρα του Ιουνίου η εκκλησία τιμά με ειδική λειτουργία τους 12 Αποστόλους. Αυτή είναι η έννοια της λέξης «Σύναξη» στην εκκλησιαστική ορολογία.

Η Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών



Ο Αδόλφος Χίτλερ, ο Χέρμαν Γκέρινγκ, ο Γιόζεφ Γκέμπελς και ο Ρούντολφ Ες
Ο Αδόλφος Χίτλερ, ο Χέρμαν Γκέρινγκ, ο Γιόζεφ Γκέμπελς και ο Ρούντολφ Ες

  
Αιματηρό ξεκαθάρισμα λογαριασμών στους κόλπους του Ναζιστικού Κόμματος. Έλαβε χώρα το Σαββατοκύριακο της 30ης Ιουνίου και της 1ης Ιουλίου 1934 σ' ένα τουριστικό θέρετρο στα περίχωρα του Μονάχου. Πρωταγωνιστές, από τη μία πλευρά ο Αδόλφος Χίτλερ και οι άμεσοι συνεργάτες του Γκέρινγκ, Χίμλερ, Γκέμπελς και Χέιντριχ και από την άλλη τα ηγετικά στελέχη της παραστρατιωτικής οργάνωσης SA (Sturmabteilung), που είχε επικεφαλής τον φίλο και συναγωνιστή του Χίτλερ, Ερνστ Ρεμ. Η έκφραση «Η Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών», όπως έμεινε στην ιστορία το περιστατικό, αναφέρεται σε ένα επεισόδιο από τους θρύλους του Βασιλιά Αρθούρου.
Η SA ήταν μια μαζική οργάνωση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας (Ναζιστικού), που βοήθησε τα μέγιστα στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, με τις τρομοκρατικές μεθόδους, που εφάρμοσε. Το καλοκαίρι του 1933 οι επικρίσεις στις τάξεις της είχαν κορυφωθεί για την πορεία που ακολουθούσε το κόμμα. Πολλά από τα μέλη των «Φαιοχιτώνων», όπως είναι γνωστή στη χώρα μας η SA, είχαν πάρει πολύ σοβαρά το δεύτερο συνθετικό του τίτλου και κατηγορούσαν τον Χίτλερ ότι απεμπόλησε τις αρχές του Σοσιαλισμού από το πρόγραμμα του κόμματος.
Η εξέλιξη αυτή σχετίζεται με το μεγάλο κραχ του 1929 στη Γουόλ Στριτ και την επακολουθήσασα οικονομική κρίση στη Γερμανία, που προκάλεσε εκτεταμένη ανεργία. Για τους άνεργους γερμανούς το όνειρο για μια καλύτερη ζωή περνούσε μέσα από τις τάξεις των Φαιοχιτώνων. Το 85% των μελών τους ανήκε στην εργατική τάξη. Έτσι, ανέπτυξαν μια σοσιαλιστική συνείδηση, η οποία γρήγορα τους αποξένωσε από τις επιλογές της ηγετικής ομάδας του Ναζιστικού Κόμματος, που προέτασσε το εθνικιστικό στοιχείο. Επιπλέον, ζητούσαν η SA να γίνει ο πυρήνας του νέου γερμανικού στρατού.
Ο Χίτλερ, παρόλο που κυριαρχούσε στο πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας από τη θέση του καγκελάριου, πάντα είχε στο μυαλό του την περίπτωση ανατροπής του. Η πανίσχυρη SA με αρχηγό τον φίλο και συνοδοιπόρο του Ερνστ Ρεμ ήταν μια απειλή, όχι μόνο για τον Χίτλερ, αλλά για το στρατό και τους επιχειρηματίες που δεν καλόβλεπαν τις εξισωτικές τους θεωρίες. Όλοι τον πίεζαν να λάβει μέτρα. Η δύναμη του Ρεμ προκαλούσε το φθόνο και των εσωκομματικών του αντιπάλων Γκέριγκ, Χίμλερ, Γκέμπελς και Χέιντριχ. Οι τέσσερις αυτοί επιφανείς ναζιστές, με κατασκευασμένα στοιχεία, έπεισαν τον Χίτλερ ότι ο Ρεμ ετοίμαζε πραξικόπημα για την ανατροπή του.
Ο Χίτλερ αποφάσισε να ξεκαθαρίσει αμέσως την κατάσταση. Κάλεσε σε μια επείγουσα σύσκεψη τα ηγετικά στελέχη των Φαιοχιτώνων στο ξενοδοχείο «Χανσελμπάουερ» στο θέρετρο Μπαντ Βίσε, κοντά στο Μόναχο. Απώτερος στόχος του ήταν να τους εξαφανίσει από προσώπου γης. Ο Χίτλερ εισέβαλε ο ίδιος στο δωμάτιο του Ρεμ και τον συνέλαβε επ' αυτοφώρω στο κρεβάτι με δύο νεαρούς. Ο Ρεμ ήταν γνωστός για τη σεξουαλική του ιδιαιτερότητα, η οποία προκαλούσε πονοκεφάλους στα ηγετικά κλιμάκια του Ναζιστικού Κόμματος. Μόλις αντίκρισε το θέαμα, ο Χίτλερ φέρεται να του είπε: «Να, ποιοι θέλουν να κυβερνήσουν την Γερμανία!» και αμέσως έδωσε εντολή να τον συλλάβουν. Μάλιστα, λέγεται ότι ο ίδιος ο Χίτλερ τον σκότωσε. Τις επόμενες ώρες, πολλά στελέχη των Φαιοχιτώνων συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Στις 13 Ιουλίου 1934 ο Χίτλερ ανακοίνωσε στο γερμανικό λαό ότι 61 άτομα εκτελέστηκαν για την εναντίον του συνωμοσία, 13 σκοτώθηκαν, ενώ προσπαθούσαν να αποφύγουν τη σύλληψη και 3 αυτοκτόνησαν. Σύνολο 77. Ορισμένοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό των εκτελεσθέντων σε 400. Ο Χίτλερ, με αρκετή δόση αλαζονείας, δικαιολόγησε την πράξη του: «Αν κάποιος με ρωτήσει γιατί δεν έστειλα τους συνωμότες στη δικαιοσύνη, ένα έχω να τους πω: Είμαι υπεύθυνος για τη μοίρα του γερμανικού λαού και γι' αυτό έγινα ο υπέρτατος κριτής»
Με τις αιματηρές εκκαθαρίσεις τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών, το ναζιστικό κόμμα επέβαλε τον απόλυτο έλεγχό του στο κράτος, ο Χίτλερ έγινε ο αναμφισβήτητος κυρίαρχος του κόμματος και κέρδισε την εμπιστοσύνη του στρατού. Τα SS ανεξαρτητοποιήθηκαν από την SA, που υποβαθμίστηκε στη ναζιστική κρατική και κομματική δομή. Κράτος και Κόμμα στη Γερμανία ήταν πλήρως προετοιμασμένα για να χρησιμοποιήσουν την ωμή και κτηνώδη βία τους, προκειμένου να εκπληρώσουν τους πολιτικούς τους στόχους.


ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/159#ixzz3eVE7CpDZ

Η Σφαγή του Δοξάτου


Η Σφαγή του Δοξάτου

Ορφανά στα χαλάσματα του Δοξάτου
Ορφανά στα χαλάσματα του Δοξάτου

  
Μετά την απελευθέρωση των Σερρών, το 21ο Σύνταγμα της 7ης Μεραρχίας διατάσσεται να κατευθυνθεί προς τη Δράμα και να συνεχίσει την καταδίωξη των Βουλγάρων, που κατείχαν την περιοχή από τον Οκτώβριο του 1912. Το πρωί της 30ης Ιουνίου, μία ίλη ιππικού της 10ης Μεραρχίας του βουλγαρικού στρατού, με επικεφαλής τους ταγματάρχες Μπίρνεφ και Σιμεόνοφ, συνεπικουρούμενη από ένα τάγμα πεζικού και ομάδες κομιτατζήδων, κυκλώνει το Δοξάτο (9 χιλιόμετρα νοτιανατολικά της Δράμας. Σκοπός τους να σφάξουν και να λεηλατήσουν το πλούσιο χωριό της Δράμας, που κατοικείται από Έλληνες χριστιανούς και μουσουλμάνους. Ως δικαιολογία προβάλλουν το επιχείρημα ότι είχαν παρενοχληθεί από ομάδες Ελλήνων προσκόπων (στρατιωτικό σώμα από εθελοντές απόμαχους του Μακεδονικού Αγώνα).

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

The Strategic Consequences of "Grexit" (West's self- inflicted Nightmare)

  • Last January, ISIS revealed that it is smuggling terrorists into Europe by hiding them among the immigrants leaving Turkey.
  • "If Europe leaves us in the crisis, we will flood it with immigrants, and it will be even worse for Berlin if in that wave... there will be some jihadists of the Islamic State, too." — Panos Kammenos, Defense Minister of Greece
  • Greece is a member of NATO. The whole world witnessed how the Defense Minister of one NATO country was threatening other NATO members with unleashing Islamic terrorists on them.
  • A Greek exit will lead to a power vacuum in the southeastern corner of Europe, which Russia (and China) will be only too eager to fill. The Chinese are currently negotiating with the Greek government to acquire an even larger part of the port of Piraeus.

Απόστολος Πέτρος

 Απόστολος Πέτρος
  
Ένας από τους 12 μαθητές του Χριστού, που δέχθηκε από τους πρώτους, μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα, το κάλεσμα του Κυρίου: «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων» (Ματθ. δ', 19). Η Καθολική Εκκλησία τον θεωρεί ιδρυτή της Εκκλησίας της Ρώμης, πρώτο Πάπα της Ρώμης και πρώτο μεταξύ των Αποστόλων. Η μνήμη του σ’ όλες τις χριστιανικές ομολογίες τιμάται στις 29 Ιουνίου, μαζί με του Αποστόλου Παύλου.

Απόστολος Παύλος 5 – 67



 Απόστολος Παύλος
  
Κορυφαία φυσιογνωμία του Χριστιανισμού. Ασπάστηκε τον Χριστιανισμό μετά το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού και αναδείχθηκε σε έναν από τους ηγέτες του, με καθοριστικό ρόλο στην εξάπλωσή του πέραν των ορίων του ιουδαϊσμού, ώστε να καταστεί οικουμενική θρησκεία. Η μνήμη του εορτάζεται απ’ όλες τις ομολογίες του Χριστιανισμού στις 29 Ιουνίου, μαζί με τον Απόστολο Πέτρο.
Ο ιουδαϊκού θρησκεύματος Παύλος γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας το 5 και προτού γίνει χριστιανός ονομαζόταν Σαούλ ή Σαύλος στα ελληνικά. Επειδή, όμως, απέκτησε την ιδιότητα του ρωμαίου πολίτη είχε και δεύτερο όνομα, το ρωμαϊκό Πάουλους (Παύλος στα ελληνικά). Στην πατρίδα του έμαθε την ελληνική γλώσσα και στα Ιεροσόλυμα σπούδασε εβραϊκή θεολογία κοντά στον σοφό Γαμαλιήλ. Επίσης, σύμφωνα με τις συνήθειες της εποχής έμαθε και μία τέχνη, αυτή του σκηνοποιού.

Χρήστος Παπακυριακόπουλος 1914 – 1976


Χρήστος Παπακυριακόπουλος
  
Διεθνούς φήμης έλληνας μαθηματικός. Γεννήθηκε στο Χαλάνδρι το 1914 και ήταν γιος του πλούσιου υφασματέμπορου Δημήτριου Παπακυριακόπουλου με καταγωγή από την Τρίπολη.
Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο και το 1933 ενεγράφη στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου. Εκεί συνάντησε τον καθηγητή Μαθηματικών Νικόλαο Κρητικό, ο οποίος αναγνώρισε το μαθηματικό του ταλέντο και τον έπεισε να μετεγγραφεί στη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Απελευθέρωση των Σερρών


 
“Η μεγάλη μάχη των Σερρών”, λιθογραφία του Σ. Χρηστίδη.“Η μεγάλη μάχη των Σερρών”, λιθογραφία του Σ. Χρηστίδη.
Η πόλη των Σερρών και οι γύρω περιοχές βρίσκονταν υπό τον οθωμανικό ζυγό ήδη από το 1383, εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Υπήρξε από τις πρώτες περιοχές της Ελλάδας που καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και μία από τις τελευταίες που ενσωματώθηκαν στον εθνικό κορμό, στις 29 Ιουνίου 1913.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι Σέρρες αναδείχθηκαν σε σπουδαίο εμπορικό και πνευματικό κέντρο με διεθνή ακτινοβολία. Η ονομασία «Αθήνα της Ανατολικής Μακεδονίας», που της είχε αποδοθεί, δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα.
Οι κάτοικοι των Σερρών, στην πλειονότητά τους ελληνικής καταγωγής, ποτέ δεν έπαψαν να αγωνίζονται. Πρώτα να επιβιώσουν, περισώζοντας από τον αφανισμό τη γλώσσα και τη θρησκεία τους και στη συνέχεια να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό. Μεγάλη ήταν η συμβολή τους στην Εθνική Παλιγγενεσία, με την εμβληματική φιγούρα του Εμμανουήλ Παππά και στον Μακεδονικό Αγώνα.
Γενικά, η ζωή των Σερραίων κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν γεμάτη αίμα, δάκρυα και ανασφάλεια.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΑ ΔΩΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΑΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΝΑΙ! ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΥΣ


wpid-20150628094948.jpg

Το κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα η Κομισιόν βάζει τέλος στην παραφιλολογία. Όπως βάζει τέλος και στα επιχειρήματα των οπαδών του NAI ΣΕ ΟΛΑ οι οποίοι ισχυρίζονταν μέχρι τώρα ότι δεν υπάρχει κείμενο θεσμών», αναφέρουν χαρακτηριστικώς κυβερνητικές πηγές.

Και στα δύο κείμενα, το σημερινό και αυτό της 25ης Ιουνίου, που εδόθη ως τελεσίγραφο , οι θεσμού ζητούν, μεταξύ άλλων:

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Mega-projects come to nothing despite repeated pledges

 

Mega-projects come to nothing despite repeated pledges
Most recently, the tenders for two roadways connecting the bridge, which are currently being built, have been postponed for a third time.(Photo: Cihan)
 
Even though they have always occupied pride of place in election manifestos, the Justice and Development Party (AK Party) government’s mega projects, mostly based inIstanbul, have often failed to be developed on time, with some at a standstill and others showing only sluggish improvement.

Often touted as “crazy projects” by AK Party deputies, İstanbul’s mega projects have always been a matter of rhetoric and debate. While supporters of the government have unconditionally praised them, a considerable number of factions in the public have lambasted them due to exorbitant costs and their potential damage to the environment as the projects were mostly linked to construction.
The financing of the projects has been another cause of controversy among the public since the Treasury was authorized last year to bankroll certain investments that are carried out by the build-operate-transfer (BOT) and build-lease-transfer (BLT) models if their contractors fall into financial or logistical difficulties. Most of the AK Party’s mega projects have been carried out utilizing the BOT model. This has drawn the anger of many people, who say economically harmful projects are being paid for using public resources.
In the run-up to nine elections in Turkey over the past 13 years, government politicians frequently used the same phrase: “They, even in dreams, cannot attain what we have accomplished in real life,” implying that opposition parties had no vision to come up with development plans that AK Party policymakers were introducing during its long tenure.
Nevertheless, even the AK Party has failed to reach its own dreams as the party’s insistently promised and widely promoted projects have rarely come to fruition as of now.
While no grand opening for most of the projects currently looms on the horizon, some seem to have already been abandoned.
Among some of the major projects that have either come to a halt or been waiting for tenders are the İstanbul Finance Center (İFC), Kanal İstanbul, the third bridge over the Bosporus, a cable car line between Mecidiyeköy and the Çamlıca hills, a third airport northwest of İstanbul and an upgraded suburban train line that would link to the Marmaray train line.

Ambitious canal project on shaky ground

Even though it has prompted heated speculation in the real estate market ever since it was first unveiled in the run-up to the 2011 parliamentary election, the Kanal İstanbul project is among those that officials have failed to even lay a foundation stone for.
The supposed construction, planned as a 45-kilometer-long artificial canal on the European side of İstanbul connecting the Black Sea with the Sea of Marmara in a bid to speed-up shipping traffic in the Bosporus, Kanal İstanbul is meant to cover an area of some 38,500 hectares. With an estimated cost of between $5-6 billion, the project has been rebuked by all types of people for its cost and likely side-effects on the natural habitat.
Most recently, the authorization to sketch plans on the area was delegated from the Ministry of Environment and Urban Planning to the İstanbul Metropolitan Municipality.

Finance hub dreams hampered by delays

When announced in 2007, the İstanbul Finance Center (İFC) aimed to turn İstanbul’s Ataşehir district into a major financial hub and the city’s primary business district. Being one of the government’s showcase projects before every election, however, the project is currently moving at a snail’s pace.
Planned to be located in an area of 1.7 million square meters, the İFC was supposed to bring together the headquarters of all private and public lenders in the country along with other financial actors such as the stock exchange and banking regulators. With an estimated budget of some TL 5 billion, the İFC was expected to be completed in 2016, but that date was recently postponed to 2018.
In February, Ali Ağaoğlu, the contractor of the ongoing infrastructural work at the planned finance hub, said the government does not look after its own project, adding: “We continue working with enthusiasm, but unfortunately we can’t see this excitement on the government’s side.”

Third bridge in trouble with linking roads

İstanbul’s controversial third bridge, another delayed mega-project, has been problematic since its inception, as environmentalists argue it will devastate the forestland in the northern part of the city.
Most recently, the tenders for two roadways connecting the bridge, which are currently being built, have been postponed for a third time, according to an entry in the Official Gazette on Wednesday.
Unveiled in 2010, the bridge has already caused hundreds of thousands of trees to be felled. The bridge — set to traverse the Bosporus in the northern part of the city, linking Beykoz with the district of Sarıyer on the European side — will cost an estimated $6 billion. It was expected to be opened this October, but that planned inauguration date is likely to be missed as lawsuits against the project are being filed almost every day.

Second stage of Marmaray slows to halt

The second stage of construction on İstanbul’s Marmaray line, which links the city’s Asian and European sides via an undersea commuter train line, seems to have ground to a halt due to increased costs.
In a ceremony in October 2013, the government put the first phase of the Marmaray in service, enabling İstanbulites to travel through a 13.6-kilometer-long railway without changing trains between Ayrılık Çeşmesi on the Asian side and Kazlıçeşme on the European one.
However, the contractor has slowed down work on the next phase, citing an increase in the construction costs last year.
Besides the 13.6-kilometer-long line, the project includes an upgrade of 63 kilometers of suburban train lines to create a 76.3-kilometer line between Gebze, a town east of İstanbul, and Halkalı, a neighborhood to the west of İstanbul. The opening of the second stage that was planned for this month is currently on hold.

World’s largest airport stalled by court decision

Another highly controversial infrastructure project being built on İstanbul’s northern Black Sea coast is İstanbul’s third airport, which is expected to be the world’s largest.
First announced during an election campaign in May 2012, the airport is being constructed to relieve congestion at İstanbul Atatürk Airport. Tendered for 22 million euros in 2013, the project has been criticized for being detrimental to the environment because the site is in a forested area and hundreds of thousands of trees are expected to be cut down to make way for the new airport.
This month, the Council of State issued a stay on a Cabinet decision to immediately expropriate a tract of land approximately the size of 20,000 football fields to be used for the third airport, leaving the project at a standstill. However, a day after the court verdict, Russia’s Sberbank agreed to lend the Turkish ground operator $567 million to finance the airport’s construction.

Cable car line over Bosporus fizzles out

İstanbul Mayor Kadir Topbaş in 2012 heralded the construction of a cable car line, which would bridge the central district of Mecidiyeköy on the European side to the Çamlıca hills on the Asian side over the Bosporus, as part of a project to improve public transportation.
Three years have passed since the announcement, and no steps have been taken to advance the project apart from Topbaş’s Twitter posts citing it in the run-up to last year’s local elections.

Plans to restore historic Haydarpaşa station blocked

An announcement was made in 2012 that İstanbul’s century-old Haydarpaşa train station, whose roof caught fire in 2010, would be renovated and transformed into a cultural center.
Mayor Topbaş also said at the time that “the station will no longer serve as a station. We will use it as an accommodation service,” suggesting plans to also turn the iconic station into a hotel.
The project has been widely criticized by İstanbulites, who consider it as a profit-seeking investment in the construction sector.
In September of last year, the Kadıköy Municipality refused to grant approval to the project.

‘Eiffel Tower’ on Çamlıca hills hit by tender delays

The tender for the construction of a huge tower on the Çamlıca hills to bring together all the transmitters now scattered over the hills was canceled by the ministry, which said the winner of the 2014 tender was missing documents.
Unveiled in 2009, the tower was supposed to be “Turkey’s Eiffel Tower.”
In 2011, the İstanbul Metropolitan Municipality held a design contest for the tower and then-Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan chose the design of the contestant who came in third place.
The current state of the project remains uncertain.

Europe’s largest hospital delayed for 3 years

In 2012, a hospital project in İstanbul’s Sancaktepe neighborhood was planned to be Europe’s largest in terms of bed capacity. Designated to be a medical hub, the hospital was to open a few years after the inception. However, there has been no groundbreaking since the project was announced.
Sancaktepe Mayor İsmail Erdem told reporters in May that construction would begin by the end of this year.
FURKAN DEMİRDÖVEN / ISTANBUL