ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΉ (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)"Η ΔΙΕΘΝΗΣ της Τζιχάντ"

Νίκος Μελέτης
Η Συρία λόγω της ιδιομορφίας της σύγκρουσης η οποία είναι σε εξέλιξη εδώ και τρία χρόνια  όπου η μισή χώρα έχει παραδοθεί στον έλεγχο  άτακτων επικίνδυνων ομάδων  ισλαμιστών που μέχρι πρόσφατα διακριτικά στηρίζονταν από τους αντιπάλους του Ασαντ αποτελεί πόλο έλξης για νέους ριζοσπαστικοποιημένους μουσουλμάνους  από όλο τον κόσμο κυρίως όμως από την  Ευρώπη  και την Βόρεια Αφρική.Πανευρωπαϊκός συναγερμός έχει σημάνει για την  αντιμετώπιση του όλο και πιο απειλητικού φαινομένου ,της μεταφοράς της Τζιχαντ στην ίδια την Ευρώπη ,με τον επαναπατρισμό  δυτικοευρωπαίων  που σήμερα μάχονται στις γραμμές των ακραίων ισλαμιστών στην Συρία.

Οι νέοι αυτοί τζιχαντιστες παίρνουν το βάπτισμα του πυρός στην Συρία και κατόπιν  επιστρέφοντας στις χώρες τους, μετατρέπονται σε "μοναχικούς λύκους» σαν αυτόν που σκόρπισε τον θάνατο έξω από το Εβραϊκό Μουσείο στις Βρυξέλλες είτε δημιουργούν πυρήνες που συμβάλλουν στην ριζοσπαστικοποίηση  νέων μουσουλμάνων οι οποίοι στρατολογούνται  στην Τζιχαντ.Μετα τον αμερικανό πολίτη που πραγματοποίησε επίθεση αυτοκτονίας στην Συρία η ιστοσελίδα της ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης ISIL,(Islamic State News) ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ότι επιθέσεις αυτοκτονίας  πραγματοποίησαν ένας Γάλλος ,ένας Γερμανός και ένας Λίβυος, δημοσιεύοντας μάλιστα και φωτογραφίες τους..

Ο ίδιος ο πρόεδρος της Γαλλίας Φ.Ολαντ μιλώντας την περασμένη  εβδομάδα στην Σύνοδο Κορυφής των G7 αποκάλυψε ότι ήδη 30 γάλοι τζιχαντιστες έχουν σκοτωθεί στην Συρία  όπου σύμφωνα  με εκτιμήσεις πολεμούν περίπου 300 γάλλοι ισλαμιστές. Κάλεσε μάλιστα τους άλλους ηγέτες να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση τόσο της συριακής κρίσης και εξέφρασε την αποφασιστικότητα όλων να αποτρέψουν έναν τέτοιου είδους επαναπατρισμό της ισλαμικής  τρομοκρατίας.

Την περασμένη Πέμπτη  έγινε στις Βρυξέλλες ,συνάντηση των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών  από εννέα ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν κυρίως το πρόβλημα ,ενώ το θέμα απασχόλησε και τους ευρωπαίους υπουργούς  εσωτερικών που συνεδρίασαν στο Λουξεμβούργο.
Το μήνυμα που στέλνουν όλοι είναι ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Γαλλία η την Βρετάνια από όπου προέρχονται κυρίως οι τζιχαντιστες ,αλλά ολόκληρη την Ευρώπη λόγω της ελευθερίας διακίνησης ευρωπαίων πολιτών  .
Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής επιτροπής  για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας  Τζιλ ντε Κερχοφ  επιβεβαίωσε αυτή την συνάντηση  (που αποκάλυψαν οι Financial Times) δηλώνοντας ότι  μια ομάδα ευρωπαϊκών χωρών συνεργάζονται εξαιρετικά στενά  με ανταλλαγή πληροφοριών και έχουν ήδη επαφές με την Ιορδανία ,το Μαρόκο  ,την Τυνησία και την Τουρκία με αποκλειστικό αντικείμενο  την Συρία..»
Ο κ. Κερχοφ έχει προειδοποιήσει ότι η Ευρώπη θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη   για περισσότερες επιθέσεις το επόμενο διάστημα
Ο ευρωπαίος αξιωματούχος πιστεύει ότι  θα πρέπει κατ αρχήν να υπάρξει αξιοποίηση του συστήματος Σενγκεν (SIS II) και των υπηρεσιών Europol και Interpol ενώ στο τραπέζι έχει βρεθεί και η υιοθέτηση ενός προγράμματος αντίστοιχο του  αμερικανικού για την συλλογή δεδομένων  των επιβατών των αεροπορικών εταιριών (το οποίο όμως έχει μπλοκάρει το Ευρωκοινοβούλιο).Στο πλαίσιο των προτάσεων του είναι η στενή συνεργασία με την Τουρκία  που αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου των τζιχαντιστων  στην Συρία  αλλά και την πίεση στις χώρες του Κόλπου για την διακοπή χρηματοδότησης ισλαμικών οργανώσεων στην Συρία…
Η «Διεθνής των τζιχαντιστων» στην Συρία όμως απασχολεί εντονότατα και τους Αμερικανούς καθώς ήδη 70 αμερικανοί πολίτες εκτιμάται ότι μάχονται στην Συρία, αλλά συγχρόνως υπάρχει κίνδυνος και από τσαντιστείς με ευρωπαϊκά διαβατήρια ,καθώς ήδη από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες  είναι ιδιαίτερα εύκολη η εξασφάλιση άδειας εισόδου στις ΗΠΑ μέσω του προγράμματος visa-waiver.
Ο γάλλος που συνελήφθη στην Μασσαλία για την τρομοκρατική επίθεση  στις Βρυξέλλες  είχε επιστρέψει από την Συρία μέσω Γερμανίας αφού ταξίδεψε μέσω Τουρκίας και με σταθμούς σε περιοχές της νοτιοανατολικής  Ασίας.
Όπως δήλωσε ο  πρώην επικεφαλής του τμήματος αντιμετώπισης της παγκόσμιας τρομοκρατίας της περίφημης βρετανικής μυστικής υπηρεσίας MI6 Ριτσαρντ Μπαρρετ ,πολλοί από όσους σήμερα πολεμούν στην Συρία δεν έχουν καν ποινικό μητρώο και δεν είναι καθόλου εύκολο να παρακολουθούνται οι κινήσεις τους…

Ο κ.Κέρχοφ υπολογίζει ότι περίπου 2000 ευρωπαίοι μάχονται στην Συρία, 5000 από την Βόρειο Αφρική και 500 από τα  Βαλκάνια  κυρίως  την Αλβανία και το Κόσσοβο, αλλά και την πΓΔΜ. Υπολογίζει μάλιστα ότι 20-30 ηγέτες της Αλ Κάιντα από το Πακιστάν  έχουν εγκατασταθεί  στην Συρία.

Ο κ.Κερχοφ  σε συνέντευξη  του στο Ασ-Σαφιρ  προειδοποιεί ότι το φαινόμενο των ευρωπαίων τζιχαντιστων συνιστά απειλή μακράς διάρκειας ,καθώς δεν  γνωρίζει κανείς πότε και πως θα τελειώσει ο πόλεμος στην Συρία  και πως θα συμπεριφερθούν οι εκατοντάδες τζιχαντιστες που θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους   στο Μαρόκο, στην Τυνησία, στην Γαλλία ,την Βρετανία και την Γερμανία ,στα Βαλκάνια ,στην Αυστραλία στον Καναδά η στις ΗΠΑ και εκτιμά ότι  θα διευρύνεται ο κίνδυνος μικρής κλίμακας τρομοκρατικών κτυπημάτων κατόπιν εντολής των πυρήνων της Αλ Κάιντα που ελέγχουν την τζιχαντ στην Συρία.

Κλειδί στην αντιμετώπιση του φαινομένου  των ευρωπαίων τζιχαντιστων  ήταν από την αρχή της συριακής κρίσης ,η στάση της Τουρκίας. Αφού  για μεγάλο διάστημα η Άγκυρα έκλεινε το μάτι σε κάθε λογής τζιχαντιστες που δρούσαν στην Συρία ,με την ελπίδα ότι θα ανέτρεπαν σύντομα τον πρόεδρο Ασαντ, υπό την πίεση και της Δύσης αντιλήφθηκε ότι οι ένοπλες αυτές ομάδες τελικά αποτελούν  απειλή και για την ίδια. Έτσι το τελευταίο μόνο διάστημα δείχνει έτοιμη να συνεργασθεί έστω και απρόθυμα με την Ε.Ε. προκειμένου να δυσχεράνει τουλάχιστον την  διέλευση των συνόρων προς την Συρία από εθελοντές τζιχαντιστες από την Ευρώπη αλλά και άλλες περιοχές κυρίως την Β. Αφρική .

Σύμφωνα με πληροφορίες οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες  έχουν παραδώσει στις τουρκικές αρχές  τα ονόματα σχεδόν 5000 ανθρώπων  που ενδεχομένως θα προσπαθήσουν να περάσουν στην Συρία για να ενταχθούν σε ομάδες τζιχαντιστων, αν και από την λίστα αυτή θεωρείται ότι τουλάχιστον 2-3000   ήδη βρίσκονται στο Συριακό έδαφος .

Η κατάσταση στα σύνορα της Τουρκίας  με την Συρία είναι χαοτική καθώς  σε πολλά σημεία της μεθορίου  παράνομοι διακινητές  περνούν από και προς την Συρία καθημερινά χιλιάδες ανθρώπους . Η Τουρκία διαμαρτύρεται  προς τους ευρωπαίους  τονίζοντας ότι πρέπει οι ίδιοι να αποτρέψουν τους πολίτες τους που κατευθύνονται  προς την Συρία να φθάσουν  στην Τουρκία ,καθώς οι τουρκικές αρχές μετα είναι πολύ δύσκολο είτε να τους εμποδίσουν να εισέλθουν στην χώρα, εφόσον δεν υπάρχουν  στοιχεία εναντίον τους , είτε να τούς αποτρέψουν από το να περάσουν την μεθόριο των 900 χιλιόμετρων  για να βρεθούν στην βόρειο Συρία και να ενταχθούν στις τρομοκρατικές   οργανώσεις. Όμως και οι Ευρωπαίοι ,εφόσον δεν υπάρχουν ενδείξεις ,είναι δύσκολο να εμποδίσουν κάποιον πολίτη τους να ξεκινήσει το ταξίδι του για κάποια ευρωπαϊκή χώρα ,από εκεί να συνεχίσει στην Τουρκία με τελικό προορισμό στην Συρία…

Είναι ενδεικτικό της απρόθυμης στάσης της Άγκυρας ότι όταν ο κ.Κερχοφ επισκέφτηκε  την Τουρκία για συναντήσεις με τους υπουργούς εσωτερικών και δημόσιας τάξης  ,ο διοικητής της ΜΙΤ Χακαν ΦΙνταν, στενός συνεργάτης του Ερντογαν  και με διασυνδέσεις με τον ισλαμικό κόσμο ,προφασίστηκε ταξίδι στο εξωτερικό για να μην συναντηθεί μαζί του.

Η Τουρκία έχει καταργήσει την βίζα  στις διελεύσεις  από και προς την Συρία, ενώ δεν μπορεί να κλείσει τα σύνορα της  με την Συρία λόγω των προσφύγων που καθημερινά διακινούνται από και προς την Συρία.

Πάντως μέχρι τώρα η Άγκυρα φαίνεται ότι έπαιζε με το χαρτί όχι μόνο των προσφύγων αλλά και των ξένων τζιχαντσιτων ,αν υπολογίσει ότι η Αλ Νουσρα χαρακτηρίστηκε τρομοκρατική  οργάνωση από την Τουρκία  ,μόλις  ο Μ.Ομπαμα στο τέλος Μαΐου ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να ενισχύσει με στρατιωτικό υλικό την αντιπολίτευση στην Συρία. Το μεγάλο  ερωτητικό βεβαίως δεν είναι άλλο από το  ποιος θα  παραλάβει για λογαριασμό ποίου τον οπλισμό αυτό στο χαοτικό περιβάλλον της Συρίας, με τον προφανή κίνδυνο τα αμερικανικά όπλα και εφόδια να καταλήξουν στις ομάδες της ΑλΚαιντα που εκπαιδεύουν και στελεχώνονται από  τους ευρωπαίους τζιχαντιστες.….

Επίκαιρα

================================================================

 

Β)Τζιχαντισμός και πετρελαϊκή βιομηχανία

Το διυλιστήριο του Μπαϊτζι (Baiji).

Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος (Γαλλία)            (μτφ. Κριστιάν)

Ενώ τα Δυτικά ΜΜΕ απεικονίζουν το Ισλαμικό Εμιράτο στο Ιράκ και το Λεβάντε (ΙΚΙΛ) ως ομάδα τζιχαντιστών που απαγγέλουν το Κοράνι, το τελευταίο ξεκίνησε τον πόλεμο του πετρελαίου στο Ιράκ. Με τη βοήθεια του Ισραήλ, το ΙΚΙΛ διέκοψε την τροφοδότηση της Συρίας και εξάσφαλίσε τη κλοπή του πετρελαίου του Κιρκούκ από την τοπική κυβέρνηση του Κουρδιστάν. Η πώληση του θα εξασφαλιστεί από την Aramco, η οποία θα συγκαλύψει αυτή τη διακίνηση σαν να είναι μια αύξηση της «Σαουδικής» παραγωγής.

Για το δυτικό Τύπο, το Ισλαμικό Εμιράτο στο Ιράκ και το Λεβάντε (ΙΚΙΛ) που εισέβαλε πρόσφατα στα βόρεια και δυτικά του Ιράκ είναι μια ομάδα Τζιχαντιστών που κινούνται από τη πίστη τους, με το Κοράνι στο ένα χέρι και ένα Καλάσνικοφ στο άλλο.  
Για εκείνους που έχουν υποστεί τις βιαιότητες τους, μεταξύ άλλων η Συρία, είναι ένα ιδιωτικό στρατό μισθοφόρων, που έχουν έρθει από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου και που στελεχώνεται από Αμερικανούς, Γάλλους και Σαουδάραβες αξιωματικούς και που διαιρεί τη περιοχή με σκοπό τον καλύτερο έλεγχο από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις.

Εάν πιστεύουμε ότι τα μέλη του ΙΚΙΛ είναι ένοπλοι πιστοί, δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι πίσω από τη επίθεση τους κρύβονται σκοτεινά υλικά συμφέροντα.  
Αλλά αν δεχθούμε ότι πρόκειται για κακοποιούς που χειραγωγούν τη θρησκεία για να δώσουν την ψευδαίσθηση ότι ο Αλλάχ ευλογεί τα εγκλήματά τους, τότε πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. 

Ενώ ρίχνει κροκοδείλια δάκρια για τις χιλιάδες ιρακινά θύματα αυτής της επίθεσης, ο δυτικός Τύπος συγκινείται για τις συνέπειες αυτής της νέας σύγκρουσης στις τιμές του πετρελαίου. Μέσα σε λίγες μέρες, το βαρέλι ανήλθε σε 115 δολάρια, δηλαδή στο επίπεδο του Σεπτεμβρίου 2013. Οι αγορές ανησύχησαν για τις μάχες στο διυλιστήριο του Μπαϊτζι, κοντά στο Τικρίτ. Στην πραγματικότητα, αυτό το διυλιστήριο παράγει μόνο για τη κάλυψη της τοπικής κατανάλωσης, η οποία θα μπορούσε να μείνει γρήγορα από καύσιμα και ηλεκτρική ενέργεια. Η άνοδος των τιμών του πετρελαίου δεν οφείλεται στη διακοπή της ιρακινής παραγωγής, αλλά στη διατάραξη των παραδόσεων. Δεν θα διαρκέσει, οι αγορές είναι πλεονασματικές.

Σε χρώμα καφέ: Η ζώνη όπου εισέβαλε το ΙΚΙΛ (χάρτης As-Safir)

Η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε ότι θα αυξήσει σημαντικά την παραγωγή της για να αντισταθμίσει τη μειωμένη προσφορά λόγω της απαγόρευσης εμπορίας από το ΙΚΙΛ. Αλλά οι εμπειρογνώμονες είναι επιφυλακτικοί και επισημάνουν ότι το βασίλειο δεν έχει παράγει ποτέ πολύ περισσότερα από 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. 
Ο δυτικός τύπος, ο οποίος αρνείται την χορηγία του ΝΑΤΟ, εξηγεί με σοφό τρόπο ότι το ΙΚΙΛ έγινε ξαφνικά πλούσιο από την κατάκτηση των πετρελαιοπηγών. Αυτό ήδη συνέβαινε στη Βόρεια Συρία, αλλά κανείς δεν το είχε παρατηρήσει. Είχε προσπαθήσει να χαρακτηρίσει τις μάχες μεταξύ του Μετώπου αλ-Nόσρα και του Ισλαμικού Εμιράτου ως αντιπαλότητα που επιδεινώνεται από το «καθεστώς», ενώ αυτοί προσπαθούσαν να αρπάξουν τις πετρελαιοπηγές. 

Ωστόσο, ένα ερώτημα τίθεται στο οποίο δεν απαντά ακόμη ο δυτικός τύπος και του Κόλπου: πώς μπορούν οι τρομοκράτες να πωλούν το πετρέλαιο στη διεθνή αγορά, η οποία τόσο παρακολουθείται από την Ουάσιγκτον; 

Τον Μάρτιο, οι Λίβυοι αυτονομιστές της Βεγγάζης είχαν αποτύχει να πουλήσουν το πετρέλαιο που είχαν κατασχέσει. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είχε αναχαιτίσει το δεξαμενόπλοιο Morning Glory και το είχε φέρει πίσω στη Λιβύη [ 1 ]. 
Εάν το Μέτωπο αλ-Nόσρα και το ΙΚΙΛ είναι σε θέση να πωλούν το πετρέλαιο στη διεθνή αγορά, αυτό σημαίνει ότι τους το επιτρέπει η Ουάσιγκτον και ότι συνδέονται με γνωστές εταιρείες πετρελαίου της αγοράς. 

Κατά τύχη, το ετήσιο παγκόσμιο συνέδριο των πετρελαϊκών εταιρειών πραγματοποιήθηκε από τις 15 Ιουνίου έως τις 19 στη Μόσχα. Αναμενόταν να μιλάνε εκεί για την Ουκρανία, αλλά έγινε λόγος για το Ιράκ και τη Συρία.  
Και έτσι μάθαμε ότι το πετρέλαιο που κλέβεται από το Μέτωπο Αλ-Νόσρα στη Συρία πωλείται από την Exxon-Mobil (η εταιρεία των Ροκφέλερ που βασιλεύει στο Κατάρ), ενώ εκείνο του ΙΚΙΛ εκμεταλλεύεται από την Aramco (ΗΠΑ / Σαουδική Αραβία).  
Με την ευκαιρία, θυμίζουμε ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης της Λιβύης, το ΝΑΤΟ είχε επιτρέψει στο Κατάρ (δηλαδή στην Exxon-Mobil) να πουλήσει το πετρέλαιο των «απελευθερωμένων περιοχών» από την Αλ-Κάιντα. 

Ως εκ τούτου, μπορούμε να ερμηνεύσουμε τις σημερινές μάχες - καθώς και όλες εκείνες του εικοστού αιώνα στη Μέση Ανατολή-  ως έναν ακόμη πόλεμο μεταξύ των εταιρειών πετρελαίου [ 2 ]. 

Το γεγονός ότι το ΙΚΙΛ χρηματοδοτείται από την Aramco φτάνει για να εξηγήσει γιατί η Σαουδική Αραβία ισχυρίζεται ότι είναι σε θέση να αντισταθμίσει τη μείωση της παραγωγής πετρελαίου του Ιράκ: το βασίλειο θα βάλει μόνο τη σφραγίδα του στα κλεμμένα βαρέλια για να τα νομιμοποιήσει.

Η ανακατάληψη του ΙΚΙΛ του επιτρέπει να ελέγχει τους δύο κύριους αγωγούς: ο ένας πηγαίνει προς το Μπανιάς και τροφοδοτεί τη Συρία, ενώ ο άλλος μεταφέρει αργό πετρέλαιο στο τουρκικό λιμάνι του Τσεϊχάν. Το Ισλαμικό Εμιράτο έχει διακόψει το πρώτο, προκαλώντας πρόσθετες διακοπές ρεύματος στη Συρία, αλλά περίεργα, αφήνει τον δεύτερο να λειτουργήσει. 

Ο λόγος είναι ότι ο αγωγός αυτός χρησιμοποιείται από την τοπική προ-ισραηλινή κυβέρνηση του Κουρδιστάν για να εξάγει το πετρέλαιο που μόλις άρχισε να κλέβει στο Κιρκούκ. 

Ωστόσο, όπως το εξηγούσα την περασμένη εβδομάδα [ 3 ], η επίθεση του ΙΚΙΛ είναι συντονισμένη με αυτή του Κουρδιστάν για να κοπεί το Ιράκ σε τρία μικρά κράτη, σύμφωνα με το χάρτη της αναμόρφωσης «της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής» που σχεδιάστηκε το 2001από το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ, τον οποίον ο στρατός των ΗΠΑ δεν κατάφερε να επιβάλλει το 2003, αλλά τον οποίον ο γερουσιαστής Τζο Μπάιντεν κατάφερε να εγκριθεί από το Κογκρέσο το 2007 [ 4 ]. 

Το Κουρδιστάν άρχισε την εξαγωγή πετρελαίου του Κιρκούκ μέσω του ελεγχόμενου από το ΙΚΙΛ αγωγού. Μέσα σε λίγες μέρες, ήταν σε θέση να φορτώσει δύο δεξαμενόπλοια στο λιμάνι του Τσεϊχάν, ναυλωμένα από τη Palmali Shipping & Agency JSC, την εταιρεία του Τουρκοαζέρι δισεκατομμυριούχου Mubariz Gurbanoğlu. 

Ωστόσο, αφού η κυβέρνηση αλ Μαλίκι  -η οποία δεν έχει ανατραπεί ακόμη από την Ουάσιγκτον-  εξέδωσε νότα καταγγέλλοντας αυτή τη κλοπή, καμία από τις εταιρείες που συνήθως εργάζονται στο Κουρδιστάν (Chevron, Hess, Total) δεν τόλμησε να αγοράσει αυτό το πετρέλαιο . 

Αδυνατώντας να βρει αγοραστή, το Κουρδιστάν δήλωσε έτοιμο να πουλήσει το φορτίο του στη μισή τιμή στα 57,5 δολάρια το βαρέλι, ενώ συνεχίζει την διακίνηση του. 

Δύο άλλα δεξαμενόπλοια φορτώνονται τώρα, πάντοτε με την ευλογία του ΙΚΙΛ. 

Το γεγονός ότι η διακίνηση συνεχίζεται με την απουσία αγοραστή δείχνει ότι το Κουρδιστάν και το ΙΚΙΛ πιστεύουν ότι θα πετύχουν να πωλήσουν, και επομένως ότι αυτή η διακίνηση στηρίζεται από τα ίδια κράτη: από το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία.

 
Η πιθανή διαίρεση του Ιράκ στα τρία θα προκαλέσει το ανακάτεμα της πετρελαϊκής τράπουλας. 

Ενώπιον της επίθεσης του ΙΚΙΛ, όλες οι εταιρείες πετρελαίου έχουν μειώσει το προσωπικό τους. Κάποιες πολύ περισσότερο από τις άλλες: αυτή είναι η περίπτωση της BP, της Royal Deutsch Shell (οι οποίες απασχολούν τον Sheikh Moaz al-Khatib, τον γεωλόγο πρώην πρόεδρο του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού), της Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) και των κινεζικών εταιρειών (PetroChina, Sinopec και CNOOC). 

Οι χαμένοι είναι οι Βρετανοί, Τούρκοι και ιδιαίτερα οι Κινέζοι, οι οποίοι ήταν μακράν οι μεγαλύτεροι πελάτες του Ιράκ. 

Οι νικητές είναι οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία.

Τα διακυβεύματα λοιπόν, δεν έχουν καμία σχέση με έναν πόλεμο για το «Αληθινό Ισλάμ».

 [ 1 ] «Το Πεντάγωνο αναχαίτιζε το "Morning Glory" στη Μεσόγειο», Voltaire Network , 17 Μαρτίου 2014. 
[ 2 ] «Ιράκ, οι σελίδες της ιστορίας που διαγράφονται» από τον Manlio DiNucci, Μετάφραση Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto, Voltaire Network 18 Ιουνίου 2014. 
[ 3 ] «Η Ουάσιγκτον ανακινεί τη κατάτμηση του Ιράκ», του Thierry Meyssan,  Voltaire Network 16 Ιουνίου 2014. 
[ 4 ] «Η βαλκανοποίηση του Ιράκ» από τον Manlio DiNucci, Μετάφραση Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto, Voltaire Network 17 Ιουνίου 2014.

Τιερί Μεϊσάν

Σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού οι ένοπλες δυνάμεις της κεντρικής Ρωσίας

Σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού έθεσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν τις ένοπλες δυνάμεις της κεντρικής Ρωσίας όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας, λίγες ώρες αφότου η Μόσχα επιβεβαίωσε ότι έχει ενισχύσει τη στρατιωτική παρουσία της στα σύνορά της με την Ουκρανία.

Σύντομο Λεξικό σοβιετικής-ρωσικής πολιτικής ορολογίας

13 Φεβρουαρίου 2014 Αλεξέι Μιχέγεφ

Στα ρωσικά, όπως και σε άλλες γλώσσες, τα ακρωνύμια είναι πολύ διαδεδομένα. Ιδιαίτερα συχνά απαντώνται στο πολιτικό-ιδεολογικό πεδίο. Όταν γίνεται λόγος για το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, η χρήση των ακρωνυμίων είναι αναπόφευκτη.

Γελοιογραφία του Νιγιάζ Καρίμοφ

Αμέσως μετά την επανάσταση του 1917, η Ρωσία έπαψε να ονομάζεται Ρωσία και απέκτησε την ονομασία RSFSR, που σημαίνει “Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία”. Ωστόσο οι ρώσοι εμιγκρέδες δεν αποδέχονταν αυτό το όνομα και αποκαλούσαν ειρωνικά τη νέα Ρωσία Σοβντέπια (από το “Σοβιέτ των βουλευτών”, όπως ονομαζόταν η κυβέρνηση της RSFSR). Μετά την οριστική επικράτηση της σοβιετικής εξουσίας στον Καύκασο και στην Κεντρική Ασία, στη RSFSR προστέθηκαν μερικές άλλες Δημοκρατίες, και στα τέλη του 1924 η χώρα απέκτησε το όνομα CCCP (SSSR – Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών). Αυτός ο τίτλος ίσχυσε μέχρι το 1991, οπότε η ΕΣΣΔ που αποτελούταν από 15 Δημοκρατίες διαλύθηκε σε 15 ανεξάρτητα κράτη.
Η Ρωσία επέστρεψε στο ιστορικό της όνομα. Ομως νομικά θεωρείται ισότιμο το αρκτικόλεξο RF (Ρωσική Ομοσπονδία). Πάνω στα συντρίμμια της ΕΣΣΔ πραγματοποιούνται πού και πού νέες απόπειρες ενοποίησης, που επίσης αποδίδονται με συντομογραφίες. Τέτοιες είναι η SNG (Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών), αλλά και η EvrAzES (Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα) που ιδρύθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα.

Ο αληθινός νικητής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

30 Ιανουαρίου 2014 Γιαροσλάβ Μπουτακόφ, file-rf.ru

Μύθος είναι ότι οι ΗΠΑ κέρδισαν μόνες τους τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που πραγματικό στόχο έχει να υποβαθμίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ΕΣΣΔ, αλλά και των υπολοίπων συμμάχων, στη νίκη. Που τελειώνει, λοιπόν, ο μύθος, και που αρχίζει η πραγματικότητα;

Φωτογραφία από την ελεύθερη πηγή

Πριν από 72 περίπου χρόνια, μετά την ιαπωνική επίθεση στην αμερικανική ναυτική βάση στο Περλ-Χάρμπορ τα ξημερώματα της 7^ης Δεκεμβρίου 1941, οι ΗΠΑ εισήλθαν στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με την πλειοψηφία των αμερικανών πολιτών, το γεγονός αυτό προκαθόρισε το τελικό αποτέλεσμα του δεύτερου Μεγάλου πολέμου του 20^ου αιώνα.

Πολλοί Αμερικανοί είναι απόλυτα πεπεισμένοι, ότι η χώρα τους είχε την αποφασιστικότερη συμβολή στην Νίκη των Συμμάχων επί του γερμανικού Ράϊχ και της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (Β’ ΠΠ), και ότι η Σοβιετική Ένωση θα συνθλιβόταν από το Χίτλερ χωρίς την αμερικανική εξοπλιστική βοήθεια. Στο διαδίκτυο είναι πολύ συχνές οι αναφορές και οι δηλώσεις Αμερικανών που ειλικρινά πιστεύουν ότι «εμείς σώσαμε όλο τον κόσμο και τους Ρώσους από το Χίτλερ». Εκφραση, που με διάφορες παρεμφερείς παραλλαγές εμφανίζεται στον παγκόσμιο ιστό σαν μια βασική άποψη για την ιστορία του πολέμου. Σήμερα, τη θέση «Χωρίς τους Αμερικανούς, εσείς οι Ρώσοι δεν θα κερδίζατε ποτέ τον πόλεμο», την ενστερνίζονται και πολλοί Ευρωπαίοι.

Φόρος τιμής από τον Πούτιν στους πεσόντες του Β' Παγκόσμιου Πολέμου

 

22 Ιουνίου 2014, 13:41 ITAR-TASS

Φόρος τιμής από τον Βλαντίμιρ Πούτιν στους Σοβιετικούς στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο - τον πόλεμο της Σοβιετικής Ένωσης ενάντια στη ναζιστική Γερμανία το 1941-1945. Ο Ρώσος πρόεδρος κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στον Κήπο Αλεξαντρόφσκι, στη Μόσχα. Αμέσως μετά, συνοδευόμενος από υψηλόβαθμους αξιωματούχους, βετεράνους του στρατού και δημόσιες προσωπικότητες, έδωσε το «παρών» σε επίσημη τελετή που ολοκληρώθηκε με την παρέλαση της φρουράς της Μόσχας, στην οποία έλαβαν μέρος και οι τρεις κλάδοι των Ενόπλων Δυνάμεων – το πεζικό, το ναυτικό και η αεροπορία.

Η 22α Ιουνίου έχει καθιερωθεί (από το 1996) ως Ημέρα Μνήμης και Θλίψης για τη Ρωσία. Κατά παράδοση ο αρχηγός του κράτους καταθέτει σττεφάνι στα μνημεία όπου είναι χαραγμένα τα ονόματα των ηρώων του πολέμου και πραγματοποιείται επίσημη τιμητική τελετή.

“D-Day” 70 χρόνια μετά. Η απόβαση που σφράγισε τη μοίρα του φασισμού

6 Ιουνίου 2014 Αλεξάντρ Κορολκόφ, ειδικά για τη RBTH

Γιατί άργησε τόσο το δεύτερο μέτωπο κατά των Γερμανών που ζητούσε ο Στάλιν από το καλοκαίρι του ’41. Τι περίμενε και τι επιδίωκε η Δύση στη γεωπολιτική σκακιέρα του πολέμου. Πότε πάρθηκε η απόφαση για τη μεγάλη απόβαση.

Οι Βρετανοί στρατιώτες κοντά στην ακτή της Νότιας Νορμανδίας. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από έναν Αμερικανό πολεμικό φωτογράφο την 1η Ιουνίου 1944. Πηγή: Ullsteinhaus Bild / Vostock Photo

Στις 6 Ιουνίου του 1944 εκατοντάδες χιλιάδες Βρετανοί, Αμερικανοί και Καναδοί στρατιώτες αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία, στη μεγαλύτερη αμφίβια επιχείρηση της ιστορίας. Ένωσαν έτσι την τύχη τους, με τους σοβιετικούς στρατιώτες που παρέλαυναν από βορά. Τη στιγμή όμως που εκατομμύρια άνθρωποι στα χαρακώματα χάριζαν με αυταπάρνηση τη ζωή τους στη μάχη για τα πιστεύω τους, στα γραφεία των υψηλά ισταμένων στη Μόσχα, στο Λονδίνο και στην Ουάσιγκτον βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη ένα ύπουλο παιχνίδι, με έπαθλο την Ευρώπη και ίσως ολόκληρο τον κόσμο.
Το δεύτερο μέτωπο σε ευρωπαϊκό έδαφος, γεννήθηκε στη διάρκεια ενός πολυπλοκότατου γεωπολιτικού παιχνιδιού, στο οποίο οι σύμμαχοι κοίταζαν μακριά στο μέλλον, ενώ από την αρχή ήδη του πολέμου πρόβαραν νέους ρόλους για τα κράτη τους στον μεταπολεμικό κόσμο. Πριν από τον πόλεμο η ΕΣΣΔ και οι χώρες της Δύσης ήταν, αν όχι εχθροί, τότε το λιγότερο ανταγωνιστές και κανείς δεν είχε αυταπάτες ότι μετά τη νίκη κατά του κοινού εχθρού, η επικράτηση της ειρήνης και της ευδαιμονίας δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Όμως, η σκληρή πραγματικότητα του πολέμου υπαγόρευε τους όρους της.

Σοβιετικά παράσημα για την εργασία και την κοινωνική προσφορά

12 Μαρτίου 2014 Βλαντίμιρ Κοζλόφ

Το 1961 απονεμήθηκε στον Γιούρι Γκαγκάριν το «Μετάλλιο για την Αξιοποίηση των Παρθένων Εκτάσεων», ενώ το αγαπημένο παράσημο του Στάλιν ήταν αυτό του «Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας». Τα παράσημα ανήκουν συνήθως στη σφαίρα της στρατιωτικής ζωής. Ποιος ήταν λοιπόν ο λόγος απονομής παράσημων ανδρείας και τόλμης σε ειρηνικούς χρόνους;

Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Πηγή: Photoshot / Vostok-Photo

Στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του σοβιετικού κράτους τα παράσημα απονέμονταν ως ηθική αμοιβή για εξαιρετικές υπηρεσίες στο πεδίο του πολέμου. Ωστόσο, στη συνέχεια, όπως αναφέρει ο συλλέκτης Ιγκόρ, «το σοβιετικό κράτος, το οποίο προσδιοριζόταν ως κράτος των εργαζομένων συνειδητοποίησε ότι η παρασημοφόρηση μόνον για γενναίες πράξεις στον πόλεμο δεν συμβάδιζε με τη συγκεκριμένη κρατική ιδεολογία».
Η κομμουνιστική ιδεολογία έδινε έμφαση στον ηρωισμό σε τομείς που σήμερα δεν θεωρούνται καν «ηρωικοί». Στην αρχική περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης, -κατά το γνωστό στάδιο της «Δικτατορίας του Προλεταριάτου»- προωθούνταν ενεργά η λατρεία της εργασίας, επομένως τα μετάλλια και τα παράσημα έπαιξαν έναν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση αυτού του αισθήματος.
Στη σοβιετική κοινωνία, κάθε πολίτης έδινε τη δική του μάχη στο πλαίσιο του ευρύτερου αγώνα για την παγκόσμια ειρήνη, ενός αγώνα που καθοδηγούνταν από το κράτος. Έτσι, αν ένας πολίτης ήταν εξαιρετικά καλός στη δουλειά του ως ανθρακωρύχος, συγγραφέας ή διευθυντής ορχήστρας, το κράτος θα τον αντάμειβε με παράσημο. Καθιερώθηκαν επίσης μετάλλια για τις γυναίκες που γεννούσαν και ανέτρεφαν πολλά παιδιά, γιατί συνέβαλαν στην επιτυχία των κρατικών στόχων. Πάντως, η παρασημοφόρηση και η απονομή μεταλλίων για ανδραγαθήματα εν καιρώ ειρήνης πρωτοκαθιερώθηκαν από την τσαρική κυβέρνηση, από όπου η ΕΣΣΔ κληρονόμησε αυτή την πρακτική.

Δώδεκα ρωσικές προλήψεις και δεισιδαιμονίες

8 Δεκεμβρίου 2013 Άννα Βαριόνοβα

Προλήψεις, δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις έχουν βαθιές ρίζες στον ανθρώπινο πολιτισμό και επομένως οι Ρώσοι, που είναι πολύ προληπτικοί, δίνουν ιδιαίτερη σημασία σε διάφορα σημάδια, που τα χαρακτηρίζουν ως οιωνούς καλής ή κακής τύχης.

Πηγή: Anton Denisov / RIA Novosti

Οι πιο πολλές ρωσικές προλήψεις και δεισιδαιμονίες προέρχονται από την προ-χριστιανική εποχή. Ούτε οι παραδοσιακές θρησκείες που κυριάρχησαν στη Ρωσία εδώ και πάνω από 1.000 χρόνια, ούτε η κομμουνιστική ιδεολογία που επικράτησε στη χώρα για 70 χρόνια κατάφεραν να εξαλείψουν αυτή την πίστη. Όσο κι αν προσπαθούμε να ξεφύγουμε από αυτές τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες, πιάνουμε καμιά φορά τον εαυτό μας να πιστεύει κάποιες από αυτές. Σε περίπτωση που ζείτε με Ρώσους πρέπει να μάθετε σε ποιες προλήψεις πιστεύουν, τι σημαίνουν, αλλά και πώς να αντιδράσετε σε κάποιες περιπτώσεις.

Άλλες 10 πολύ γνωστές ρωσικές λέξεις

20 Φεβρουαρίου 2014 Αλεξέι Μιχέεφ

Όταν δημοσιεύτηκε ο κατάλογος με τις «Δέκα ρωσικές λέξεις τις οποίες γνωρίζει όλος ο κόσμος», αποδείχθηκε ότι οι αναγνώστες γνωρίζουν περισσότερες από δέκα τέτοιες λέξεις και πρότειναν τις δικές τους επιλογές. Αποφάσισα λοιπόν να τις παραθέσω.

Γελοιογραφία του Νιγιάζ Καρίμοφ

1.Μπάμπουσκα
Η γηραιότερη γυναίκα στην οικογένεια όπου υπάρχουν εκπρόσωποι τριών γενεών. Ο βασικός της ρόλος είναι να φροντίζει τα εγγόνια. Η τυπική γιαγιά κάθεται στην πολυθρόνα φορώντας τα γυαλιά και πλέκοντας κάλτσες. Στις γιαγιάδες αρέσει επίσης να περνούν την ώρα στο παγκάκι δίπλα από την είσοδο του σπιτιού και να μιλούν με τις συνομήλικές τους για ένα σωρό θέματα, από τα διεθνή θέματα μέχρι τα καθημερινά προβλήματα. Οι γιαγιάδες φορούν στο κεφάλι δεμένα με έναν χαρακτηριστικό τρόπο μαντήλια, τα οποία στην αγγλική ονομάζονται με τη λέξη «babushka». Το 2012, στη Eurovision, τη δεύτερη θέση κατέλαβε το εξαμελές συγκρότημα «Μπουράνοβσκιε μπάμπουσκι», από το οποίο οι τέσσερις γυναίκες ήταν τότε πάνω από 70 ετών.

Οι σοφιστικέ «αγέλες λύκων» των ρωσικών υποβρυχίων

13 Αυγούστου 2013 Βίκτορ Λιτόβκιν

Υπερηχητική επανάσταση στα ρωσικά πυρηνικά υποβρύχια. Οι χάϊ-τεκ ρωσικοί βαλλιστικοί πύραυλοι αλλάζουν τα δεδομένα στη στρατηγική άμυνα. Ένα οπλικό σύστημα που φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση και τον πιο καλά εξοπλισμένο αντίπαλο.

Σ

Πηγή: RIA Novosti

Η Ρωσία ξεκινά τη μαζική ναυπήγηση επιθετικών πυρηνικών υποβρυχίων πολλαπλών χρήσεων νέας γενιάς τύπου «Yasen» (project 855), που θα είναι εξοπλισμένα με τους υπερηχητικούς πυραύλους Κρουζ «Oniks - Onyx».
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των ρωσικών σκαφών εντυπωσιάζουν. Είναι τόσο αθόρυβα, που μπορούν άνετα να ανταγωνιστούν τα σύγχρονα αμερικανικά πυρηνικά υποβρύχια της κλάσης «Seawolf» και η ισχύ πυρός τους δεν θα έχει ανάλογο στον κόσμο. Ο προγραμματισμός για την παραγωγή τους, προβλέπει ότι μέχρι το 2020 η Μόσχα θα έχει παραλάβει τουλάχιστον 10 από αυτά τα υπερσύγχρονα υποβρύχια σκάφη. Ηδη ξεκίνησε να κατασκευάζεται το τέταρτο υποβρύχιο στα ναυπηγεία του Σεβεροντβίνσκ την παραμονή των εορτασμών για την Ημέρα του Πολεμικού Ναυτικού, που εορτάζεται τη τελευταία Κυριακή του Ιουλίου.

Νέα αθλητικά και κυνηγετικά «Καλάσνικοφ»

20 Ιουνίου 2014 Τατιάνα Ρουσακόβα

Η Ρωσία εισέρχεται με αθλητικά και κυνηγετικά «Καλάσνικοφ» στην παγκόσμια αγορά των μη στρατιωτικών όπλων. Στη διεθνή αμυντική έκθεση «EUROSATORY-2014», το ρωσικό εργοστάσιο «Izhmash» παρουσίασε τα τελευταία σχέδια φορητών όπλων του διάσημου σήματος «Καλάσνικοφ».

Πηγή: PhotoXPress

Ο σύμβουλος του γενικού Διευθυντή του εργοστασίου όπλων «Καλάσνικοφ», Αντρέι Κιρισένκο, στη διεθνή έκθεση όπλων «EUROSATORY-2014», στο Παρίσι (16-20 Ιουνίου), ανακοίνωσε τη δημιουργία τριών -εντελώς νέων- μοντέλων φορητών όπλων. Το υψηλόβαθμο στέλεχος εξήγησε ότι πρόκειται για τα σχέδια «Saiga-ΜΚ 107», «Saiga-9» και «Saiga-12 Model 340». Οι πρώτες παρτίδες των νέων αθλητικών και κυνηγετικών όπλων θα βγουν από τη γραμμή παραγωγής μέσα στο τρέχον έτος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αμυντικής – Τεχνικής Συνεργασίας της Ρωσίας, το μερίδιο των φορητών όπλων στο σύνολο των ρωσικών εξαγωγών για το 2013, ανερχόταν σε περίπου από 1%-2%.

Δεύτερη στο διεθνές εμπόριο όπλων η Ρωσία

11 Φεβρουαρίου 2013 Ίγκορ Ποπόφ, Forbes.ru

Οι πωλήσεις των ρώσικων όπλων ξεπέρασαν τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια, το 2012. Που οφείλεται αυτό, ποιές οι προοπτικές και ποιά οπλικά συστήματα συγκεντρώνουν τις περισσότερες εξαγωγές;

Πηγή: Αλεξέι Κουντένκο / RIA Novosti

Η Ρωσία κατέχει σταθερά τη δεύτερη θέση στον κόσμο σε πωλήσεις όπλων. Tο 2012, οι πωλήσεις ρωσικών όπλων στο εξωτερικό άγγιξε τα 15,13 δις. δολάρια. Δηλαδή, 2 δις. περισσότερα σε σχέση με το 2011. Αν δεν είχαν αποτύχει οι δοκιμές στο αεροπλανοφόρο «Vikramaditya» για το ινδικό πολεμικό ναυτικό (προγραμματίζεται να παραδοθεί το φθινόπωρο του 2013), οι ρωσικές εξαγωγές όπλων θα υπερέβαιναν τα 17,4 δις. δολάρια.
Παρ’ ότι σε αυτόν το δείκτη οι ρώσοι κατασκευαστές αμυντικού εξοπλισμού βρίσκονται τρεις φορές πίσω από τους αμερικανούς, ο ρυθμός αύξησης των εξαγωγών δεν μπορεί παρά να χαροποιεί την ηγεσία της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Πάντως, η απώλεια της Λιβύης, η αναστολή των συμβολαίων με το Ιράν και τη Συρία δεν είχε άμεσο αντίκτυπο στην αύξηση της ροής όπλων. Οι φοβισμένες -από την ταχεία επέκταση των αραβικών επαναστάσεων- χώρες, αυξάνουν τις αγορές στρατιωτικού εξοπλισμού. Επίσης, συνεχίζουν να αυξάνουν τις δαπάνες τους για την αγορά ρώσικων όπλων η Κίνα και η Ινδία, ενώ μεγάλοι πελάτες της Ρωσίας θεωρούνται η Αλγερία, η Βενεζουέλα, το Βιετνάμ και η Ινδονησία. Πέρυσι, μάλιστα, εμφανίστηκαν το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράκ, ακόμα και οι ΗΠΑ που είναι πρόθυμες να αγοράσουν ρωσικά συστήματα.

Pantsir: Η ασπίδα των S-300

Η διαδρομή προς την επιτυχία ενός τέλειου αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος σε ξηρά και θάλασσα. Θεωρείται το πιο προωθημένο σύστημα σε σχέση με τους “Δυτικούς ανταγωνιστές” του.

Πηγή: mil.ru.

Τη δεκαετία του 1980, ο κλάδος της Αντιαεροπορικής Άμυνας της τότε ΕΣΣΔ, έκανε ένα ποιοτικό άλμα στους εξοπλισμούς: Ενέταξε σε ενεργό υπηρεσία τα πιο εξελιγμένα για την εποχή εκείνη όπλα. Τα αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα S-300, που αντικατέστησαν τα παλαιότερα S-75 και S-200 της αεράμυνας. Όμως, μια έκθεση αξιολόγησης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των μαχητικών αεροσκαφών και των οπλικών συστημάτων της Πολεμικής Αεροπορίας των χωρών του ΝΑΤΟ, που συνέταξε επιτροπή εμπειρογνωμόνων της Διοίκησης της Αντιαεροπορικής Άμυνας της ΕΣΣΔ, έδειξε ότι οι S-300 μπορούσαν να κτυπηθούν από πυραύλους Κρουζ (Crouise) και από αεροσκάφη κρούσης που πετούν στα χαμηλά ύψη. Όπως συμπέραναν οι ειδικοί, σαν συνέπεια αυτών των δυνατοτήτων του εχθρού, οι S–300  θα πρέπει να προστατεύονται στα χαμηλά ύψη από άλλα συγκροτήματα αεράμυνας που δρουν σε αυτά τα ύψη.

ΝΕΑ ΡΩΣΙΚΑ ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Αναβαθμίζεται η αντιαεροπορική «ασπίδα» Pantsir-S1

 

Τατίανα Ρουσακόβα 
Το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα «Pantsir-S1» που σήμερα βρίσκεται στο οπλοστάσιο των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) της Ρωσίας και αρκετών άλλων χωρών του κόσμου, θα περάσει σύντομα από τη διαδικασία της αναβάθμισης και του εκσυγχρονισμού της τρέχουσας - ενεργούς - έκδοσης.

Φωτογραφία από την ελεύθερη πηγή

Μέχρι το 2017, το αντιαεροπορικό συγκρότημα θα αποκτήσει ένα νέο υπερηχητικό πύραυλο. Ήδη, διεξάγονται δοκιμές επίδειξης του «τροποποιημένου» συστήματος στο πολύγωνο στρατιωτικών δοκιμών «Ασουλούκ», στην περιφέρεια Αστραχάν. Τα παραπάνω ανακοίνωσε ο διευθυντής της εταιρείας «Vysokotochnye Kompleksy» Αλεξάντρ Ντενίσοφ. (η εταιρεία εξειδικεύεται σε συστήματα υψηλής ακριβείας και τακτικό εξοπλισμό).
Η πιο «ριζοσπαστική» τροποποίηση του συστήματος, φέρει σήμερα την προσωρινή ονομασία «Pantsir-SM». Η νέα έκδοση, θα διαθέτει πυραυλικά βλήματα με βελτιωμένα πτητικά και τεχνικά χαρακτηριστικά, ενώ η εμβέλεια δράσης του συστήματος θα αυξηθεί σημαντικά. Οι ρώσοι επιστήμονες αναπτύσσουν υπερηχητικούς πυραύλους για δεκαετίες. Σχεδόν όλα τα αντιαεροπορικά συστήματα χρησιμοποιούν υπερηχητικά πυραυλικά βλήματα με μέγιστη ταχύτητα της τάξης των τριών ή τεσσάρων Mach (ταχύτητα ήχου). Τώρα, οι σχεδιαστικές εργασίες των μηχανικών κινούνται στην κατεύθυνση της αύξησης της ταχύτητας των πυραύλων μέχρι τις πέντε – επτά ταχύτητες ήχου.

Οι καλλονές δισεγγονές του Ελευθέριου Βενιζέλου -Δουλεύουν στο τσίρκο, κρεμιούνται από ταβάνια με σχοινιά και εντυπωσιάζουν με την ευλυγισία τους [εικόνες]

Venizelos sisters. Ετσι είναι γνωστές στην Αμερική όπου διαπρέπουν ως χορεύτριες και ακροβάτισσες οι δισεγγονές του Ελευθερίου Βενιζέλου, Αννα και Αιμιλία.

Τα δύο κορίτσια παρά το γεγονός ότι φέρουν ίσως το πιο βαρύ επώνυμο της εγχώριας κεντρικής πολιτικής σκηνής των τελευταίων 150 ετών και μεγάλωσαν με τα διδάγματα του Ελευθερίου Βενιζέλου, δεν ακολούθησαν τα βήματα του.

Οι δισέγγονες του «εθνάρχη», κόρες του Νικήτα Βενιζέλου, αγαπημένου εγγονού του Ελευθερίου Βενιζέλου (γιου του Κυριάκου Βενιζέλου και της Μαρίκας Ρούσου, που διετέλεσε βουλευτής Χανίων και Α’ Αθηνών, αλλά και αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων), μεγάλωσαν μαζί με την μητέρα τους στις ΗΠΑ και ασχολήθηκαν από μικρές με τη γυμναστική και το χωρό.

ΤΟΥΡΚΙΑ: “MΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΣ” ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Ομιλία Ερντογάν στη Βιέννη

Σε προεκλογικούς, αλλά σχετικά ήπιους τόνους κινήθηκε η χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Βιέννη, ενώ χιλιάδες ήταν και οι αντίπαλοί του στις δύο αντιδιαδηλώσεις και πορείες.
Ο Ερντογάν υπογράμμισε τα επιτεύγματα της σημερινής Τουρκίας και το μήνυμα της ειρήνης και φιλίας προς την Ευρώπη, με επαίνους για τους Τούρκους του εξωτερικού, αλλά και προειδοποιήσεις πως οι αλλαγές δεν κερδίζονται στο δρόμο αλλά με διάλογο.

Ευφορία επικράτησε σε όλη τη διάρκεια της ομιλίας του Ερντογάν, μεταξύ των -σύμφωνα με εκτιμήσεις- άνω των 15.000 οπαδών του, που, κυματίζοντας χιλιάδες τουρκικές σημαίες, τον επευφημούσαν μέσα και έξω από το κλειστό στάδιο χόκεϊ «Αλμπερτ Σουλτς Χάλε», στον 22ο τομέα της Βιέννης, όπου είχαν ληφθεί δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, ενώ η ευρύτερη περιοχή είχε αποκλειστεί από νωρίς προκαλώντας τεράστια συγκοινωνιακά προβλήματα.

Ζήτω η Ουκρανία! Ζητώ ο Ναζισμος! Ούρλιαζαν οι παρακρατικοι του ΔΝΤ…

…διαλύοντας διαδήλωση κατα του ΔΝΤ στο Κίεβο! Τι δεν κατάλαβες; Δεν το έμαθες το παραμύθι απο την Ελλαδα; Όπου κουκουλοφόροι και ισλαμοφασιστες προασπιζαν τα συμφέροντα του ΔΝΤ μαχαιρωνοντας αγανακτισμένους την ίδια στιγμή που κάποια φασισταριά έβριζαν 500 χιλ. κοσμο ως “κομμουνιστές”;
http://youtu.be/lQkcfMiF1O

ΤΟ ΑΛΛΟ MUNDIAL

Γεώργιος Ε. Δουδούμης*

Το Mundial 2014 διανύουμε αυτές τις μέρες και τα περιεχόμενα των δελτίων ειδήσεων μπαίνουν σφήνες στους μεταδιδόμενους τηλεοπτικά σε όλον τον πλανήτη ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ποίο είναι όμως το μη ποδοσφαιρικό Mundial 2014; Ο κόσμος μας δεν ήταν ποτέ άλλοτε σε θέση να αντικρίσει την αποτυχημένη πορεία του τόσο καθαρά όσο στις μέρες μας. Η αποτυχία είναι όντως παγκόσμια και από αυτή την άποψη ο όρος mundial μας εκφράζει, διότι πρόκειται περί παγκοσμιοποιημένης αποτυχίας, η οποία έχει ως βάση το ασύδοτο οικονομικό σύστημα, που έχει βάρβαρα επικρατήσει και διαχέεται σαν μολυσματική επιδημία από άκρο σε άκρο του πλανήτη μας.

Ποτέ άλλοτε ο μέσος κάτοικος του πλανήτη μας δεν είχε όπως σήμερα την τεχνολογική υποστήριξη, που του προσφέρει τη δυνατότητα να παρακολουθεί live σε οθόνες την αύξηση του πληθυσμού της γης, φυσικές καταστροφές,  ναυάγια καραβιών γεμάτων μετανάστες, εκρήξεις βομβών, ακόμη και αποκεφαλισμούς ανθρώπων. Τα αποκαλούμενα λόγω της οικονομικοτεχνολογικής τους υπεροχής ανεπτυγμένα κράτη είναι οι ένοχοι για τα σημερινά αδιέξοδα, στα οποία έχουν οδηγήσει δισεκατομμύρια κατοίκων του πλανήτη γη.

Τα διεθνή δίκτυα σε παγκόσμιο επίπεδο, που έχουν θεσμοθετηθεί από τους «πρωτεργάτες» της σημερινής έννομης αταξίας δημιουργήθηκαν από ανθρώπους που επιθυμούσαν να επιβληθούν σε άλλους ανθρώπους με σκοπό το οικονομικό όφελος και μάλιστα σε βαθμό ληστρικό. Μανδύες βρέθηκαν πολλοί, συνεπώς πολλά είναι και τα θεσμοθετημένα διεθνώς ουσιαστικά «κέντρα διαχείρισης» του πλανήτη. Στις μέρες μας  ξεχωρίζουν ιδιαίτερα η Ευρ. Ένωση, το ΔΝΤ, το G20, το G8, αλλά και πολλοί άλλοι «αθόρυβοι» διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί, που ελέγχουν τις πρώτες ύλες, ρυθμίζουν το παγκόσμιο εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών, σχεδιάζουν τις μεταναστευτικές ροές, επεμβαίνουν καθοριστικά στη διατροφή του παγκόσμιου πληθυσμού και όχι σπάνια αποφασίζουν πως και που θα πεθάνουν κάποια εκατομμύρια κατοίκων προκειμένου κάπου αλλού να ζήσουν σε πιο ανεβασμένο επίπεδο ευημερίας κάποιες λιγοστές χιλιάδες άλλων κατοίκων, απασχολούμενοι στη βιομηχανία παραγωγής θανάτου. Το τελικό αποτέλεσμα αποδεικνύει  και την αποτυχία του καπιταλιστικού συστήματος ή σεμνότερα της «ελεύθερης οικονομίας»: όλο και ταχύτερα οι πολλοί φτωχοί αυξάνονται και γίνονται φτωχότεροι και οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.

Τριπλή βράβευση για τη «Μικρά Αγγλία» στο Φεστιβάλ της Σαγκάης

Το συγκινητικό ταξίδι του Παντελή Βούλγαρη στη θαλασσοδαρμένη Άνδρο του '30 και του '40 απέσπασε συνολικά τρία βραβεία στο διεθνές κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Σαγκάης, όπου διαγωνίστηκε μαζί με άλλες δεκατέσσερις ταινίες για το Χρυσό Κύπελλο της καταξιωμένης διοργάνωσης.

Οι δύο Ελληνες φαρμακοποιοί που έφτιαξαν τον κολοσσό Galenica

Η «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ» ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ 1974 ΜΕ ΤΟΝ Δ. ΒΑΡΕΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ Β. ΤΑΜΒΑΚΑ

Το 1999 η Galenica επεκτείνεται εκτός των ελληνικών συνόρων, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της φαρμακοβιομηχανίας Sicomed.

Του Κοσμά Ζακυνθινού
kzakinthinos@pegasus.gr

Ιδρύθηκε το 1974 από δύο φαρμακοποιούς, τον Διονύσιο Βαρελά και τον Βασίλειο Ταμβακά, και πολύ σύντομα εξελίχθηκε σε μια από τις δυναμικότερες επιχειρήσεις του κλάδου, πραγματοποιώντας αξιοζήλευτους ρυθμούς προόδου και ανάπτυξης. Αποτελεί την πρώτη ελληνική επιχείρηση που επικεντρώθηκε στην απόκτηση τεχνογνωσίας και στην κατοχύρωση των δικαιωμάτων αξιοποίησής της, μέσω της συνεργασίας με μεγάλους ερευνητικούς οίκους του εξωτερικού.
Αναγνωρίζοντας τη σημασία εφαρμογών στις νέες μεθόδους θεραπείας και πρόληψης, η Galenica επενδύει σημαντικά τα τελευταία χρόνια στον τομέα της βιοτεχνολογίας, συμμετέχοντας σε πλήθος συνεργασιών με ερευνητικούς οίκους της Ευρώπης, των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Ινδίας. Ταυτόχρονα, η ελληνική επιχείρηση που διευθύνεται από δυο φαρμακοποιούς, καταφέρνει και διεισδύει με απόλυτη επιτυχία στις ευρωπαϊκές αγορές, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις βαλκανικές χώρες. Η επέκταση των τελευταίων ετών επικεντρώνεται στην αγορά της Ρουμανίας, όπου η Galenica αναπτύσσει μια υγιή και ανοδική επιχειρηματική δραστηριότητα, μεταφέροντας στη χώρα την τεχνογνωσία της.

Οι πρώτες αντιδράσεις των Γερμανών πολιτών που υποχρεώθηκαν από τους Αμερικανούς να αντρικρίσουν τα θύματα των Ναζί...

 

Ένοχοι και Αθώοι. Οι Γερμανοί πολίτες αλλά και όσοι δεν εμπλέκονταν άμεσα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δήλωναν άγνοια για τις βαρβαρότητες των Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που βρίσκονταν πολύ κοντά στις πόλεις τους. Μάλιστα, όσοι επέμεναν ότι δεν γνώριζαν τίποτα για τις φρικαλεότητες της Βέρμαχτ κατά των αμάχων, υποχρεώθηκαν από τους στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων να αντικρίσουν τα αθώα θύματα των Ναζί, να περπατήσουν ανάμεσα στα πτώματα και να βοηθήσουν ενεργά στην ταφή τους. Ο φωτογραφικός φακός κατέγραψε τις αντιδράσεις τους. Το πρώτο ντοκουμέντο δείχνει μια συγκλονισμένη Γερμανίδα να περπατά ανάμεσα στα πτώματα 800 αιχμαλώτων που δολοφόνησαν οι φύλακες SS κοντά στο Namering της Γερμανίας.

Άσχετο, αλλα ξέρετε τι σημαίνει “Κέρρυ” στα Κουρδικα;

Άσχετο, αλλα ξέρετε τι σημαίνει “Κέρρυ” στα Κουρδικα;

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Ιουνίου 23, 2014

…Ε λοιπόν, σημαίνει… Γάιδαρος! Και τωρα που το σκέφτομαι, εντέλει μπορεί να ειναι και σχετικό. Με τις εξηγήσεις του για τις ευθύνες των ΗΠΑ στο Ιράκ…

Το τανγκό της ταξικής ασυνειδησίας

Ιουν22 by Αμετανόητος

Όταν οι Χαλυβουργοί απεργούσαν δεν τους στήριξες γιατί δεν έρχεται έτσι η ανάπτυξη.
Όταν απεργούσαν οι υπάλληλοι του ΜΕΤΡΟ αγανακτούσες γιατί δεν μπορείς να πας στη δουλειά σου εγκαιρα και άνετα.
Όταν απεργούσαν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές εκνευριζόσουν με τους χαραμοφάηδες που κάνουν τρεις μήνες διακοπές.
Όταν διαμαρτύρονταν οι δημοτικοί υπάλληλοι αδιαφορούσες γιατί μπήκαν με βύσμα.
Όταν οι ναυτεργάτες έκλειναν τα λιμάνια φοβόσουν μήπως ξενερώσουν οι τουρίστες.
Όταν απεργούσαν οι εργαζόμενοι στην phone marketing αδιαφορούσες γιατί δεν το ήξερες καν.

Όταν μικροεπαγγελματίες κινητοποιούνταν εναντίον του ανοίγματος των καταστημάτων τις Κυριακές, έτρεχες στο σούπερ μάρκετ για να αγοράσεις με το υστέρημά σου γάλα και ψωμί ή λιαζόσουν σε μια καφετέρια διαμαρτυρόμενος για την τιμή του καφέ.
Όταν τα πάνοπλα “παιδιά μας” χτυπούσαν τις καθαρίστριες εσύ έβλεπες μουντιάλ και αναρωτιόσουν γιατί παίζει ακόμα ο Κατσουράνης.
Όταν σου είπε το αφεντικό να δουλέψεις ανασφάλιστος για 300 ευρώ είπες ευχαριστώ και σκέφτηκες πόσο καλός είναι που δεν σε πετάει στο δρόμο.
Όταν είδες τον φίλο σου να απολύεται αισθάνθηκες ανακουφισμένος έστω και με τα λίγα που παίρνεις. Έτσι κι αλλιώς την φτώχια σου την θεωρείς περηφάνια.
Όταν πήγες στα voucher και στα ΚΟΧ για λίγα περιορισμένης χρονικής διάρκειας ψίχουλα είπες ¨κάτι είναι κι αυτό”.
Σήμερα σου ζητάνε να δουλεύεις για λίγα κουπόνια. Θα το καταπιείς και θα ελπίζεις σε καλύτερες μέρες. Έτσι κι αλλιώς μέχρι να σου πάρει το σπίτι η τράπεζα έχεις καιρό. Άλλωστε πάντα υπάρχουν πιθανοί σωτήρες. Μπορεί να είναι ο Σαμαράς, ο Τσίπρας, ένας ναζί μπράβος, ο θεός, ο παϊσιος που το προφήτεψε, οι ρώσοι, οι άλλοι που θα ξεσηκωθούν και θα μας λυτρώσουν. Πάντα κάποιος “άλλος”. Όχι εσύ. Εσύ πιστεύεις πως μπορείς να συνεχίσεις να σκύβεις μπροστά στο αφεντικό σου και να εφευρίσκεις δικαιολογίες για την ταξική σου ασυνειδησία. Μπορεί κάποτε να είχες δικαιολογίες. Τώρα όχι. Είχες άπειρες ευκαιρίες να συνειδητοποιήσεις, να κατανοήσεις, να αγωνιστείς. Δεν ήθελες να τις αρπάξεις. Είσαι το ίδιο ένοχος με αυτούς που βρίζεις. Άλλωστε η ταξική εκμετάλλευση είναι σαν το τανγκό: Χρειάζεται δύο…
Πηγή: https://2310net.wordpress.com
Από: http://laikhexousia.blogspot.gr

Ο Κλάους Μαν, η ομοφυλοφιλία και ο φασισμός…

Ιουν23 by Mαν.Αρκάς

 

Ο Klaus Mann, ως Επιλοχίας του Αμερικάνικου Στρατού, Ιταλία 1944
Γράφει ο Θανάσης Μπαντές
Το σύντομο βιογραφικό του Κλάους Μαν, γιου του Τόμας Μαν, που παραθέτει μετά το δοκίμιο «Ομοφυλοφιλία και Φασισμός» ο μεταφραστής Αλέξανδρος Ίσαρης, είναι εξόχως κατατοπιστικό. Μεταξύ άλλων ο Ίσαρης αναφέρει: «Σ’ όλη τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου (Ο Κλάους Μαν εννοείται) αποτέλεσε κεντρική φιγούρα του αγώνα κατά του Χίτλερ και του φασισμού. Έζησε μια ζωή ταραχώδη, δύσκολη και μελαγχολική. Οι σοσιαλιστικές του ιδέες, το πάθος του για τα ναρκωτικά και η ομοφυλοφιλία του, που ουδέποτε έκρυψε ή καταπίεσε, τον οδήγησαν συχνά σε τρομαχτικά αδιέξοδα, αλλά και σε σύγκρουση με το μεγαλοαστικό περιβάλλον στο οποίο ανατράφηκε. Αυτοκτόνησε στις Κάννες σε ηλικία σαραντατριών ετών».

Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα:όταν οι Γερμανοί συνάντησαν τη Νέμεση τους.ΒΙΝΤΕΟ

22/06/2014 Γιώργος Γεωπόνος Επεξεργασία Γράψτε ένα σχόλιο Go to comments

Του ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΛΕΒΕΝΤΟΓΙΑΝΝΗ

Μέχρι τον Ιούνιο του 1941, η Γερμανική πολεμική μηχανή, έδειχνε αήττητη. Καμία χώρα στην Ευρώπη και ενδεχομένως ούτε οι ΗΠΑ, έμοιαζε ικανή να αντιμετωπίσει τα Γερμανικά τεθωρακισμένα και αεροπλάνα. Οι καινοτομίες στη στρατηγική του πολέμου που εφάρμοζε η Γερμανία του Χίτλερ, ήταν πρωτοφανείς και αιφνιδίαζαν ακόμη και χώρες που παραδοσιακά διέθεταν ισχυρό στρατό (Γαλλία, Αγγλία, Ολλανδία).Σαν σήμερα όμως το 1941 άρχιζε η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.