Γιώργος Τσουκαλάς:

Γιώργος Τσουκαλάς:

Of course it was. After the Allies landed at Normandy and then broke out, General von Rundstedt very correctly said that the proper thing to do next was “End the damned war!” Germany’s situation was already hopeless. All that extending the war could do was kill more people, and most of those people would be Germans. More cities would be bombed: German cities. More and more destruction, devastation and death would be visited on Germany every single day. There was no way out, and at the end of it all, Germany was either going to surrender or be conquered and left a heap of ruins, with several million more dead people.
The Nazis chose to fight to the end, which merely meant all of those ruins, all of those dead people, and an even greater desire for revenge on the part of the Allies, particularly the Soviets.
Η νίκη των ταλιμπάν κινδυνεύει να μεταδώσει μία πνοή ενθουσιασμού στους απανταχού τζιχαντιστές, ήδη ενισχυμένους από την ήττα μίας ξένης δύναμης και τον θρίαμβο της στρατηγικής, της διαπραγμάτευσης και της υπομονής.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, οι μαχητές του τζιχαντιστικού-σαλαφιστικού κινήματος, οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκουν στην Αλ Κάιντα ή στο Ισλαμικό Κράτος, δεν μπορούν παρά να κάνουν την διαπίστωση της επιτυχίας των αφγανών «σπουδαστών θεολογίας», που βρίσκονται και πάλι στην εξουσία στην Καμπούλ είκοσι χρόνια μετά την εκδίωξή τους.

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης
Με την έναρξη του 20ου αιώνα είχε διατυπωθεί δημοσίως η άποψη ότι αυτός θα καθοριζόταν από τις ΗΠΑ και πως ο κόσμος στον αιώνα που ξεκινούσε θα “εξαμερικανιζόταν”. Ενδεικτικός ήταν και ο τίτλος του βιβλίου με το οποίο ανακοινώθηκε η συγκεκριμένη επιστημονική πρόβλεψη: “The Americanization of the World or the Trend of the Twentieth Century”. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1902
(A)Η πλουτοκρατία υποσκάπτει τη δημοκρατία

Επιστρέφουμε σε εποχές φεουδαρχίας; Επιφανής οικονομολόγος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου θεωρώντας την εντεινόμενη κοινωνική ανισότητα τη μεγαλύτερη πρόκληση για τις κοινωνίες της Δύσης. Οι ΗΠΑ το πιο ακραίο παράδειγμα.
Κινδυνεύει η δημοκρατία από μια πλούσια ανώτερη κοινωνική τάξη; Το ερώτημα δεν είναι νέο, εντούτοις επανήλθε με δριμύτητα στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια ενόσω ο Λευκός Οίκος διοικούνταν από έναν δισεκατομμυριούχο Τραμπ, που στηρίχθηκε μάλιστα προεκλογικά από εξίσου πάμπλουτους, υπερσυντηρητικούς επιχειρηματίες. Όπως εκτιμούν ειδικοί, η εντεινόμενη ανισότητα που παρατηρείται σε όλο και περισσότερες κοινωνίες χωρών της Δύσης, θέτει τη δημοκρατία εν γένει σε κίνδυνο και τροφοδοτεί λαϊκιστικά κινήματα.

του Massimo Cacciari*
Δρέσδη 1945: Ερείπια. Ανάμεσά τους και ο Μαρτίνος Λούθηρος, ο εισηγητής της αίρεσης του Προτεσταντισμού…Εμβληματική εικόνα της δεύτερης αυτοκτονίας της Ευρώπης.
…Η Ευρώπη είναι απαραίτητη. Μόνο μεγάλοι πολιτικοί, οικονομικοί και πολιτιστικοί χώροι μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί στον σημερινό κόσμο. Η Ευρώπη υπήρξε ο μεγαλύτερος πολιτιστικός χώρος εδώ και αιώνες, αλλά η ποικιλία των γλωσσών, των παραδόσεων και των θρησκειών της δεν της επέτρεψε ποτέ να βρει την πολιτική της ενότητα. Ένας αιώνας μετά τον Μεγάλο Πόλεμο και εβδομήντα τέσσερα χρόνια μετά την απελευθέρωση από το Άουσβιτς, ενδέχεται να είμαστε την παραμονή μιας τρίτης ευρωπαϊκής αυτοκτονίας. Η αποφυγή είναι απαραίτητη - αλλά είναι δυνατή; Είναι ακόμη δυνατή, μετά από τουλάχιστον δύο δεκαετίες φανερών λαθών και παραλείψεων των ίδιων δημοκρατικών δυνάμεων που καθοδήγησαν τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενότητας καθ 'όλη τη μεταπολεμική περίοδο; Και ο χρόνος για την αποκατάστασή της είναι πολύ σύντομος: μέχρι τις εκλογές την επόμενη άνοιξη…

Posted By: Dattatreya Mandal January 23, 2017
Popular culture has been kind to the historical episode of the Battle of Thermopylae, but with romanticized anecdotes intertwined between the actual events that took place before and during the particular military encounter. One apt example would pertain to King Leonidas I himself, who was probably closer to the age of 60 at the time of the battle, as opposed to what Hollywood would make us believe (by contrast, Xerxes was only 38-years old at the time of the battle). So without further ado, let us try to sift some of the facts from fiction, and have a gander at the 10 things one should know about the Battle of Thermopylae – a momentous episode of history that stands testament to the importance of tactics and bravery in war.
Ανησυχία επικρατεί στο επιτελείο της Ντάουνινγκ Στριτ για το ενδεχόμενο αποδυνάμωσης της “ειδικής σχέσης” μεταξύ των δύο χωρών σε περίπτωση νίκης του Τζο Μπάιντεν στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές.
Η πλατεία Γκρόβνορ, στο Κένσινγκτον, μια από τις αριστοκρατικότερες περιοχές του Λονδίνου κοσμείται από το μπρούτζινο γλυπτό του Φρανκλίνου Ρούσβελτ, του Αμερικανού Προέδρου που από κοινού με τον Γουίνστον Τσώρτσιλ, ξερίζωσαν από την Ευρώπη το καρκίνωμα του ναζισμού. Στη βάση του υπάρχει η επιγραφή: “Αυτό το μνημείο ανεγέρθηκε χάρη στην οικονομική υποστήριξη των βρετανών πολιτών.”
Παρά τις οικονομικές δυσχέρειες και τα δελτία διατροφής εκείνη την περίοδο, χιλιάδες Βρετανοί είχαν δώσει εννέα γκινέες ή δέκα σημερινά ευρώ, προκειμένου να εκφράσουν την αγάπη και την ευγνωμοσύνη τους στον αμερικανικό λαό και τον Πρόεδρό του. Ποιος θα έκανε κάτι ανάλογο στην εποχή μας; Ποιος μεταπολεμικός Πρόεδρος αξίζει τόση ευγνωμοσύνη;

Ο Τζο Μπάιντεν φαίνεται να κερδίζει την προεδρία, αλλά η νίκη του δεν θα είναι σαρωτική. Και αυτό είναι εντάξει. Μία νίκη είναι νίκη και το περιθώριο αυτής, απλά κάνει πιο γλυκιά την επικράτηση. Οι Δημοκρατικοί μπορούν και θα έπρεπε να γιορτάζουν αυτή τη νίκη, εάν πράγματι επιβεβαιωθεί.
Και πάλι, πολλοί από εμάς είναι απογοητευμένοι, και δίκαια. Οι Ρεπουμπλικάνοι αναμένεται να διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας, κάτι το οποίο θα κάνει σχεδόν αδύνατο το πέρασμα προοδευτικών νομοσχεδίων. Αποκρουστικοί πολιτικοί όπως ο Μιτς ΜακΚόνελ και o Λίντσεϊ Γκράχαμ επανεκλέχθηκαν.

Η Ναυμαχία στο Ναυαρίνο όπως την απεικόνισε ο ρώσος ζωγράφος Ιβάν Κονσταντίνοβιτς Αϊβαζόφσκι το 1846 |Μουσείο της Ναυτικής Σχολής (Αγία Πετρούπολη
Αριστείδης Χατζής 2protagon.gr
Ο ρόλος της Ρωσίας είναι πολύ πιο καίριος από αυτόν που γνωρίζουμε και θεωρούμε δεδομένο. Θα προσπαθήσω να το εκφράσω με δόση υπερβολής αλλά μετά θα επιχειρήσω να δικαιολογήσω τον ισχυρισμό μου: χωρίς τη Ρωσία η Ελληνική Επανάσταση δεν θα είχε ξεκινήσει το 1821 ή θα ήταν πολύ διαφορετική από την Επανάσταση που γνωρίζουμε.
Ο ρόλος της Ρωσίας στην Ελληνική Επανάσταση είναι αρκετά γνωστός. Ξεκινά με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό και καταλήγει στη συμμετοχή των Ρώσων στη ναυμαχία του Ναυαρίνου. Όταν μιλάμε ή γράφουμε γι’ αυτόν τον ρόλο, έχουμε συνήθως στο μυαλό μας μια πολύ σχηματική εικόνα. Όμως ο ρόλος της Ρωσίας είναι πολύ πιο καίριος από αυτόν που γνωρίζουμε και θεωρούμε δεδομένο.

της Δρ Άννας Κωνσταντινίδου
Εισαγωγικό Σημείωμα: Μετά τη δολοφονία του Γάλλου Καθηγητή από τον δεκαοχτάχρονο Τσετσένο, η Ευρώπη ξαναζεί την εφιαλτική περίοδο των επιθέσεων σε μαζικό ή μεμονωμένο επίπεδο που βίωσε (πάλι) η Γαλλία και σε μικρότερο ποσοστό και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις από το 2015- 2017. Μιλούσαμε και τότε για οργανωμένο κίνημα, για Αδελφούς Μουσουλμάνους, μοναχικούς λύκους κτλ. Αρχικά, είναι επιβεβλημένο να αναφέρουμε, ότι το Ισλάμ της Ανατολής έχει πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά διάχυσης στις μάζες από αυτό της Δύσης και αυτό γιατί ο Μουσουλμανισμός στην Ευρώπη έχει εξελιχθεί σε μία νέα πολιτική ταυτότητα, σε αντίθεση από αυτήν που φέρουν οι ομόθρησκοί τους πληθυσμοί τού μεσανατολικού τόξου, οι οποίοι ζουν τον «παραδοσιακό πολιτισμό». Επιπλέον, είναι αναγκαίο να καταστεί σαφές, ότι το οργανωμένο κίνημα μουσουλμανικού εξτρεμισμού στην Ευρώπη δεν σχετίζεται με τη μετανάστευση της τελευταίας δεκαετίας, αλλά κυρίως και πρωταρχικά με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς που διαβιώνουν στα ευρωπαϊκά περιβάλλοντα από το τέλος της αποικιοκρατίας (1955- 1970).
Όπως φαίνεται, το μέλλον των Ελλήνων στην Ανατολή, το ήξεραν καλύτερα οι ίδιοι οι Τούρκοι εθνικιστές από τους, ξεγελασμένους, νεοέλληνες ψηφοφόρους. Η επίσημη εφημερίδα του Κεμάλ στην Άγκυρα έγραφε στις 28 Οκτωβρίου 1920 για τις επερχόμενες ελληνικές εκλογές: «Οι ελληνικές εκλογές θα κρίνουν την τύχη του μικρασιατικού πολέμου. Πτώση του Βενιζέλου, σημαίνει και πτώση της Ελλάδας στη Μικρά Ασία».
O Bernard Lewis, από τους σημαντικότερους σύγχρονους ιστορικούς σε θέματα Μέσης Ανατολής, τόνισε όταν ο Ταγίπ Ερντογάν ανήλθε στην εξουσία, ότι υπάρχει περίπτωση το Ιράν να γίνει Τουρκία και η Τουρκία να γίνει Ιράν.

Η ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα στις εφέσεις της. Μεταξύ των 12 που έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα οι εφέσεις τους είναι και οι πρώην βουλευτές Μιχαήλ Αρβανίτης, Ελένη Ζαρούλια, Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος, Στάθης Μπούκουρας και Δημήτρης Κουκούτσης.

του Alain Frachon (*)
Φλερτάρει με τους μισούς Αμερικανούς. Εξελέγη το 2016 με 46% και οι δημοσκοπήσεις τού δίνουν σήμερα 40%. Υστερα από τέσσερα χρόνια θορύβου, πολιτικών αντιπαραθέσεων και καθημερινών ψεμάτων, παρά την πανδημία και την ύφεση, η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει καταρρεύσει. Και κανείς δεν μπορεί να στοιχηματίσει ότι θα ηττηθεί στις εκλογές. Γιατί;
Ο Τραμπ δεν ανοίγει βιβλίο, εμπνέει όμως δημοσιογράφους και λογοτέχνες που προσπαθούν να καταλάβουν το μυστικό της πολιτικής του επιτυχίας. Μια εξήγηση είναι η κατάσταση της οικονομίας πριν από την πανδημία. Οι αριθμοί ήταν καλοί και η εμπιστοσύνη καταναλωτών και επενδυτών υψηλή. Η ανεργία ήταν μόλις στο 3,5%, οι ρυθμοί της φτώχειας μειώνονταν, οι μισθοί αυξάνονταν, το μέσο ετήσιο εισόδημα είχε φτάσει στα 68.703 δολάρια (58.390 ευρώ). Με τέτοιους αριθμούς δεν χάνεις τις εκλογές.
, lived in Greece
From a military standpoint, there can be none other than the Romans.
It was an accident of history that most Greek states were in decline at the very moment that Rome showed up and took an interest in them, starting with Italy and Sicily and moving from Epirus all the way to Asia Minor, Syria and Egypt.
Τα τελευταία χρόνια, έχει μεγαλώσει η σύγχυση στην Ελλάδα και την ελληνική κοινή γνώμη, σχετικά με τις σχέσεις Ρωσίας Τουρκίας και Ελλάδας.Τα πράγματα έμοιαζαν σχετικά εύκολα όσο Τουρκία και Ρωσία συγκρούονταν στη Συρία αλλά έπαψε να είναι από τη στιγμή που άρχισαν να συνεργάζονται, μετά το 2016. Έτσι, παράλληλα με την έντονη αποδοκιμασία της γερμανικής αλλά και της αμερικανικής πολιτικής, είμαστε υποχρεωμένοι να καταδεικνύουμε τις αρνητικές συνέπειες της συμμαχίας Πούτιν και Ερντογάν για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.
antifono.gr

του Alain Frachon (*)
Φλερτάρει με τους μισούς Αμερικανούς. Εξελέγη το 2016 με 46% και οι δημοσκοπήσεις τού δίνουν σήμερα 40%. Υστερα από τέσσερα χρόνια θορύβου, πολιτικών αντιπαραθέσεων και καθημερινών ψεμάτων, παρά την πανδημία και την ύφεση, η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει καταρρεύσει. Και κανείς δεν μπορεί να στοιχηματίσει ότι θα ηττηθεί στις εκλογές. Γιατί;
Ο Τραμπ δεν ανοίγει βιβλίο, εμπνέει όμως δημοσιογράφους και λογοτέχνες που προσπαθούν να καταλάβουν το μυστικό της πολιτικής του επιτυχίας. Μια εξήγηση είναι η κατάσταση της οικονομίας πριν από την πανδημία. Οι αριθμοί ήταν καλοί και η εμπιστοσύνη καταναλωτών και επενδυτών υψηλή. Η ανεργία ήταν μόλις στο 3,5%, οι ρυθμοί της φτώχειας μειώνονταν, οι μισθοί αυξάνονταν, το μέσο ετήσιο εισόδημα είχε φτάσει στα 68.703 δολάρια (58.390 ευρώ). Με τέτοιους αριθμούς δεν χάνεις τις εκλογές.