του Ανδρέα Μπανούτσου
Με αφορμή τη δημοσίευση του χθεσινού άρθρου του δημοσιογράφου του Βήματος κ. Γεωργίου Μαλούχου όπου επιχειρηματολογεί για τους λόγους που η Ελλάδα θα πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή του πολέμου κατά των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, θα επιχειρηματολογήσω γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι στη πρώτη γραμμή αυτού του πολέμου.
Πρώτα θα επιχειρήσω να αντικρούσω τα επιχειρήματα του κ.Μαλούχου και στη συνέχεια θα κλείσω με τη δική μου εκτίμηση και πρόταση για το ζήτημα.
Πρώτα θα επιχειρήσω να αντικρούσω τα επιχειρήματα του κ.Μαλούχου και στη συνέχεια θα κλείσω με τη δική μου εκτίμηση και πρόταση για το ζήτημα.
Ads by HQ-Video-Pro-1.8×Αναφέρει ο κ.Μαλούχος: «Ο πρώτος λόγος είναι ότι η χώρα πρέπει να δεθεί όσο το δυνατόν πιο στενά με τις ατλαντικές συμμαχίες της. Η Ελλάδα πρέπει να αντιληφθεί ότι έχει σημασία να είναι σταθερή και παρούσα στις συμμαχικές της δεσμεύσεις. Ότι έχει μακροχρόνιο, δομικό όφελος από το να μπορεί να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης των συμμάχων της».
Το επιχείρημα αυτό δεν έχει βάση για τον απλούστατο λόγο ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ομόφωνη απόφαση του ΝΑΤΟ για ανάληψη δράσης κατά του Ισλαμικού Κράτους, πολύ περισσότερο δεν υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε.
Το επιχείρημα αυτό δεν έχει βάση για τον απλούστατο λόγο ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ομόφωνη απόφαση του ΝΑΤΟ για ανάληψη δράσης κατά του Ισλαμικού Κράτους, πολύ περισσότερο δεν υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε.







