Το γερμανικό ζήτημα υπό το πρίσμα της κρίσης της περιόδου 2009-12 και ηπορεία της ΕΕ*.
Παναγιώτης Ήφαιστος
www.ifestosedu.gr, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων – Στρατηγικών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς60 ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ-30 ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗΠανεπιστήμιο Πειραιώς – Ελληνική Βουλή 29-3-2012Αμφιθέατρο Ιδρύματος Ευγενίδου, Λ. Συγγρού 387, Π. ΦάληροΑναρτημένο στην διεύθυνση http://www.ifestosedu.gr/111GermanikoEE.htmΟι πυκνές και αναγκαστικά σύντομες επισημάνσεις μου θα περιστραφούν γύρω από 4 αλληλένδετουςάξονες:
• Το Γερμανικό ζήτημα.• Τις οντολογικές προϋποθέσεις της ΕΕ.• Την εγγενή πλην εύθραυστη αντί-ηγεμονική φύση της ΕΕ.• Τις αποφάσεις μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, ιδιαίτερα όσον αφορά τα νομισματικά δεσμά
Ποιος είναι ο ρόλος και ποια η θέση του Γερμανικού κράτους στο κέντρο της Ευρώπης. Γερμανικού κράτουςτο οποίο όταν είναι οικονομικά αδύναμο η Ευρώπη είναι ρακένδυτη και όταν είναι πολύ ισχυρό έχουμεαστάθεια και πόλεμο. «Δεν με αφήνουν να κοιμηθώ οι εφιάλτες των αντι-γερμανικών συσπειρώσεων»,συνήθιζε να λέει Καγκελάριος Μπίσμαρκ.Η Γερμανία επιδίωξε πολλές φορές την ηγεμονία αλλά ποτέ δεν κατάφερε να ηγεμονεύσει επί της Ευρώπης.Είτε είχαμε πόλεμο και ήττα της Γερμανίας είτε η σταθερότητα της Γηραιάς Ηπείρου εξαρτάτο τόσο από μιασειρά στρατηγικές, οικονομικές και πολιτικές αποφάσεις όσο και από την κατανόηση εκ μέρους τουΒερολίνου των ιστορικών στρατηγικών καταναγκασμών της εξωτερικής του πολιτικής.Η στρατηγική αποφυγής δημιουργίας αντί-γερμανικών αξόνων με το να υιοθετεί μια στρατηγική χαμηλώντόνων είναι βασικά η μόνη επιλογή της Γερμανίας. Ακόμη και η παραμικρή γερμανική ηγεμονικήπαράσταση προκαλεί διλήμματα ασφαλείας που σταδιακά συγκροτούν τις προϋποθέσεις αστάθειας.


