Ετικέτες

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

Η τρανή απόδειξη! Η Γενοκτονία δεν έγινε «κατά λάθος»

Αυτό το ιστολόγιο
Η ΛΙΣΤΑ ιστολογΙΩΝ μου
Αυτό το ιστολόγιο
 
 
 
 
 
 
 
 

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Η τρανή απόδειξη! Η Γενοκτονία δεν έγινε «κατά λάθος»

Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι η γενοκτονία των Αρμενίων δεν ήταν σε καμία περίπτωση "ένα τραγικό αλλά μη σκόπιμο επακόλουθο του πολέμου", όπως την παρουσιάζει και προωθεί η Τουρκία στο Παγκόσμιο στερέωμα, αλλά ένα συντονισμένο στρατηγικό σχέδιο το οποίο -επιτευχθέντα- στόχο είχε την εξολόθρευση των αρμενίων και τον σφετερισμό των αρμενικών περιουσιών. Μετά από αυτή την εξέλιξη δημιουργήθηκε μια νέα εύπορη τάξη στη χώρα και έθεσε τις βάσεις για την ανάδυση του τουρκικού εθνικού κράτους.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΩΓΡΑΦΟΙ

Φώτης Κόντογλου – Παραμονὴ Χριστούγεννα

Φώτης Κόντογλου – Παραμονὴ Χριστούγεννα

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 23, 2011
Από τον Misha
Kαλά Χριστούγεννα  στην Ολυμπία και σε όλους τους συνδαιτημόνες του olympia.gr
(το κείμενο είναι του δασκάλου του Γένους μας,  κυρ Φώτη Κόντογλου από το Αϊβαλί της Μικρασίας,  και ο πίνακας της ρωσίδας ναϊφ εικαστικού Έλενας Τσερκάσοβα)
Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές.
Οἱ μεγάλοι καφενέδες ἤτανε γεμάτοι καπνὸ ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ φουμάριζε. Ὁ καφενὲς τ᾿ Ἀσημένιου εἶχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Εἶχε μέσα δύο σόμπες, καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θαμπά, ἀπ᾿ ὄξω ἔβλεπες σὰν ἤσκιους τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ μουστερῆδες εἴχανε βγαλμένες τὶς γοῦνες ἀπὸ τὴ ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραῖοι.
Κάθε τόσο ἄνοιγε ἡ πόρτα καὶ μπαίνανε τὰ παιδιὰ ποὺ λέγανε τὰ κάλαντα. Ἄλλα μπαίνανε, ἄλλα βγαίνανε. Καὶ δὲν τὰ λέγανε μισὰ καὶ μισοκούτελα, μὰ τὰ λέγανε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἴσαμε τὸ τέλος, μὲ φωνὲς ψαλτάδικες, ὄχι σὰν καὶ τώρα, ποὺ λένε μοναχὰ πέντε λόγια μπρούμυτα κι ἀνάσκελα, καὶ κεῖνα παράφωνα.
Ἀντίκρυ στὸν μεγάλον καφενὲ τ᾿ Ἀσημένιου ἤτανε κάτι φτωχομάγαζα, τσαρουχάδικα, ψαθάδικα καὶ τέτοια. Ἴσια-ἴσια ἀντίκρυ στὴ μεγάλη πόρτα τοῦ καφενὲ ἤτανε ἕνα μικρὸ καφενεδάκι, τὸ πιὸ φτωχικὸ σ᾿ ὅλη τὴν πολιτεία, μία ποντικότρυπα.
Ἐνῷ ὁ μεγάλος ὁ καφενὲς φεγγολογοῦσε καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θολὰ ἀπὸ τὴ ζέστη, ἡ ποντικότρυπα ἤτανε σκοτεινή, γιατὶ ἡ λάμπα, μία λάμπα τσιμπλιασμένη, μία ἄναβε, μία ἔσβηνε, ὅπως ἔμπαινε ὁ χιονιᾶς ἀπὸ τὰ σπασμένα τζάμια τῆς πόρτας. Ἡ φιτιλήθρα ἤτανε στραβοβιδωμένη καὶ τσαλαπατημένη σὰν τὸ μοῦτρο τοῦ καφετζῆ, τοῦ μπαρμπα-Γιαννακοῦ τοῦ Χατζῆ, τὸ φιτίλι στραβοκομμένο, τὸ γυαλὶ σπασμένο ἀπὸ τό ῾να μάγουλο καὶ στὴν τρύπα εἴχανε κολλημένο ἕνα κομμάτι ταραμαδόχαρτο. Βάλε μὲ νοῦ σου τί φῶς ἔδινε μία τέτοια λάμπα! Κάτω τὰ σανίδια ἤτανε σάπια καὶ τρίζανε. Στὸν τοῖχο ἤτανε κρεμασμένα δύο-τρία παμπάλαια κάντρα, καπνισμένα σὰν ἀρχαῖα εἰκονίσματα: τό ῾να παρίστανε τὸν Μέγα Πέτρο μέσα σὲ μία βάρκα ποὺ τὴν ἔδερνε ἡ φουρτούνα, τ᾿ ἄλλο τὸν μάντη Τειρεσία ποὺ μιλοῦσε μὲ τὸν Ἀγαμέμνονα, τ᾿ ἄλλο τὸν Παναγῆ τὸν Κουταλιανὸ ποὺ πάλευε μὲ τὴν τίγρη.
Ἡ πελατεία ἤτανε συνέχεια μὲ τὸ καφενεῖο. Ὅλοι-ὅλοι ἤτανε πέντ᾿ – ἕξι γέροι σκεβρωμένοι, σαράβαλα, μὲ κάτι τρύπιες γοῦνες ποὺ δὲν τὶς ἔπιανε ἀγκίστρι. Δύο-τρεῖς ἤτανε γιαλικάρηδες, δηλαδὴ εἴχανε καμιὰ σάπια βάρκα καὶ βγάζανε θαλασσινὰ γιὰ μεζέδες, ποὺ τὰ λέγανε γιαλικά, γιατὶ βρίσκουνται στὸ γιαλό, δηλαδὴ στὰ ρηχὰ νερά. Οἱ ἄλλοι ἤτανε φρουκαλάδες, δηλαδὴ κάνανε φρουκαλιές. «Ἤτανε καὶ κανένας νεροκουβαλητὴς καὶ κανένας καρβουνιάρης. Νά, αὐτὴ ἤτανε ἡ πελατεία.
Ὁ βοριᾶς ἔμπαινε μέσα μὲ τὴν τρούμπα, καὶ στριφογύριζε τὴ λάμπα ποὺ κρεμότανε ἀπὸ τὸ μαυρισμένο ταβάνι, κι ἀναβόσβηνε. Ἀπὸ τὸ κρύο τρέμανε οἱ γέροι καὶ χουχουλίζανε τὰ χέρια τους, τὰ βάζανε κι ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὸ τσιγάρο, τάχα γιὰ νὰ ζεσταθοῦνε.
Ὁ φουκαρὰς ὁ καφετζής, γιὰ νὰ μὴν παγώσει, ἔκανε σουλάτσο, πηγαινοερχότανε ἀπὸ τὸ τεζάκι ἴσαμε τὴν πόρτα, μὲ τὴν παλιογούνα ριχμένη ἀπὸ πάνω του καί, γιὰ νὰ δώσει κουράγιο στὴν πελατεία, ἐκεῖ ποὺ σουλατσάριζε, τὸν ἐπίανε τὸ σύγκρυο καὶ χτυπούσανε τὰ κατωσάγονά του, κι ἕσφιγγε ἀπάνω του τὴν παλιοπατατούκα του κι ἔλεγε:
— Ἐεεέχ! Μωρὲ ζεστὸ ποὺ εἶναι τὸ καφενεδάκι μας!…
Ὕστερα γύριζε κι ἔδειχνε τὸν μεγάλον καφενέ, ποὺ καπνίζανε κάργα οἱ σόμπες, κι ἔλεγε:
— Ἀντίκρυ, σκυλὶ ψοφᾶ ἀπὸ τὸ κρύο…, σκυλὶ ψοφᾶ!
Ὁ καημένος ὁ μπαρμπα-Χατζῆς!
Ἀπ᾿ ὄξω περνοῦσε κόσμος βιαστικός, μὲ γέλια καὶ μὲ χαρές. Ἀπὸ ῾δῶ κι ἀπὸ ῾κεῖ ἀκουγόντανε τὰ παιδιὰ ποὺ λέγανε τὰ κάλαντα στὰ μαγαζιά.
Ἡ ὥρα περνοῦσε κι ἀνάριευε σιγὰ-σιγὰ ὁ κόσμος. Τὰ μαγαζιὰ σφαλοῦσαν ἕνα-ἕνα. Μοναχὰ μέσα στὰ μπαρμπεριὰ ξουριζόντανε ἀκόμα κάτι λίγοι.
Στὸ τσαρσὶ λιγόστευε ἡ φασαρία, μὰ στοὺς μαχαλάδες γυρίζανε τὰ παιδιὰ μὲ τὰ φανάρια καὶ λέγανε τὰ κάλαντα στὰ σπίτια. Οἱ πόρτες ἤτανε ἀνοιχτές, οἱ νοικοκυραῖοι, οἱ νοικοκυρᾶδες καὶ τὰ παιδιά τους, ὅλοι ἤτανε χαρούμενοι, κι ὑποδεχόντανε τοὺς ψαλτάδες, καὶ κεῖνοι ἀρχίζανε καλόφωνοι σὰν χοτζᾶδες:
Καλὴν ἑσπέραν, Ἄρχοντες, ἂν εἶναι ὁρισμός σας,
Χριστοῦ τὴν θείαν γέννησιν νὰ πῶ στ᾿ ἀρχοντικό σας.
Χριστὸς γεννᾶται σήμερον ἐν Βηθλεὲμ τῇ πόλει,
οἱ οὐρανοὶ ἀγάλλονται, χαίρει ἡ κτίσις ὅλη…
Κι ἀφοῦ ξιστορούσανε ὅσα λέγει τὸ Εὐαγγέλιο, τὸν Ἰωσήφ, τοὺς ἀγγέλους, τοὺς τσομπάνηδες, τοὺς μάγους, τὸν Ἡρώδη, τὸ σφάξιμο τῶν νηπίων καὶ τὴν Ῥαχὴλ ποὺ ἔκλαιγε τὰ τέκνα της, ὕστερα τελειώνανε μὲ τοῦτα τὰ λόγια:
Ἰδοὺ ὁποὺ σᾶς εἴπαμεν ὅλην τὴν ἱστορίαν,
τοῦ Ἰησοῦ μας τοῦ Χριστοῦ γέννησιν τὴν ἁγίαν.
Καὶ σᾶς καλονυκτίζομεν, πέσετε κοιμηθεῖτε,
ὀλίγον ὕπνον πάρετε καὶ πάλιν σηκωθεῖτε.
Καὶ βάλετε τὰ ροῦχα σας, εὔμορφα ἐνδυθεῖτε,
στὴν ἐκκλησίαν τρέξατε, μὲ προθυμίαν μπεῖτε.
Ν᾿ ἀκούσετε μὲ προσοχὴν ὅλην τὴν ὑμνωδίαν
καὶ μὲ πολλὴν εὐλάβειαν τὴν θείαν λειτουργίαν.
Καὶ πάλιν σὰν γυρίσετε εἰς τὸ ἀρχοντικόν σας,
εὐθὺς τραπέζι στρώσετε, βάλτε τὸ φαγητόν σας.
Καὶ τὸν σταυρόν σας κάμετε, γευθεῖτε, εὐφρανθεῖτε,
δότε καὶ κανενὸς πτωχοῦ, ὅστις νὰ ὑστερεῖται.
Δότε κι ἐμᾶς τὸν κόπον μας, ὅ,τ᾿ εἶναι ὁρισμός σας,
καὶ ὁ Χριστός μας πάντοτε νὰ εἶναι βοηθός σας.
Καὶ εἰς ἔτη πολλά.
Νπαίνανε στὸ σπίτι μὲ χαρά, βγαίνανε μὲ πιὸ μεγάλη χαρά. Παίρνανε ἀρχοντικὰ φιλοδωρήματα ἀπὸ τὸν κουβαρντᾶ τὸν νοικοκύρη, κι ἀπὸ τὴ νοικοκυρὰ λογιῶ-λογιῶν γλυκά, ποὺ δὲν τὰ τρώγανε, γιατὶ ἀκόμα δὲν εἶχε γίνει ἡ Λειτουργία, ἀλλὰ τὰ μαζεύανε μέσα σὲ μία καλαθιέρα.
Ἀβραμιαῖα πράγματα! Τώρα στεγνώσανε οἱ ἄνθρωποι καὶ γινήκανε σὰν ξερίχια ἀπὸ τὸν πολιτισμό! Πᾶνε τὰ καλὰ χρόνια!
Ὅλα γινόντανε ὅπως τά ῾λεγε τὸ τραγούδι: Πέφτανε στὰ ζεστά τους καὶ παίρνανε ἕναν ὕπνο, ὥσπου ἀρχίζανε καὶ χτυπούσανε οἱ καμπάνες ἀπὸ τὶς δώδεκα ἐκκλησιὲς τῆς χώρας. Τί γλυκόφωνες καμπάνες! Ὄχι σὰν τὶς κρύες τὶς εὐρωπαϊκές, ποὺ θαρρεῖς πὼς εἶναι ντενεκεδένιες! Στολιζόντανε ὅλοι, βάζανε τὰ καλά τους, καὶ πηγαίνανε στὴν ἐκκλησιά.
Σὰν τελείωνε ἡ Λειτουργία, γυρίζανε στὰ σπίτια τους. Οἱ δρόμοι ἀντιλαλούσανε ἀπὸ χαρούμενες φωνές. Οἱ πόρτες τῶν σπιτιῶν ἤτανε ἀνοιχτὲς καὶ φεγγοβολούσανε. Τὰ τραπέζια περιμένανε στρωμένα μ᾿ ἄσπρα τραπεζομάντηλα, κι εἴχανε πάνω ὅτι βάλει ὁ νοῦς σου. Φτωχοὶ καὶ πλούσιοι τρώγανε πλουσιοπάροχα, γιατί οἱ ἀρχόντοι στέλνανε ἀπ᾿ ὅλα στοὺς φτωχούς. Κι ἀντὶς νὰ τραγουδήσουνε στὰ τραπέζια, ψέλνανε τὸ Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε, Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει, Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον. Ἀφοῦ εὐφραινόντανε ἀπ᾿ ὅλα, πλαγιάζανε «ξέγνοιαστοι, σὰν τ᾿ ἀρνιὰ ποὺ κοιμόντανε κοντὰ στὸ παχνί, τότες ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστός, ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας.
Τώρα ἂς πᾶμε τὴν ἴδια βραδιὰ στὴν ἀντικρινὴ στεριά, ποὺ τρεμοσβήνουνε ἕνα-δύο μικρὰ φωτάκια, πέρα ἀπὸ τὸ πέλαγο ποὺ βογγᾶ ἀπὸ τὸν ἄγριο τὸν χιονιᾶ.
Εἶναι ἕνα μαντρὶ πίσω ἀπὸ μία ραχούλα κοντὰ στὴ θάλασσα, φυτρωμένη ἀπὸ πουρνάρια. Αὐτὸ τὸ μαντρὶ εἶναι τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου. Τὰ πρόβατα εἶναι σταλιασμένα κάτω ἀπὸ τὴ σαγιὰ καὶ ἀκούγουνται τὰ κουδούνια, τὶν-τίν, ὅπως ἀναχαράζουνε. Ἐπειδὴ γεννᾶνε, οἱ τσομπαναραῖοι παρὰ-φυλάγουνε καί, μόλις γεννηθεῖ κανένα ἀρνί, τ᾿ ἁρπᾶνε καὶ τὸ μπάζουνε στὸ καλύβι καὶ τὸ ζεσταίνουνε στὴ φωτιὰ νὰ μὴν παγώσει. Ἀπ᾿ ὄξω φωνάζουνε οἱ μαννάδες. Ἡ φωτιὰ ξελοχίζει καὶ τὸ καλύβι εἶναι σὰν χαμάμι.
Ἐκεῖ-μέσα βρίσκουνται ἓξ᾿-ἑφτὰ νοματέοι, καθισμένοι γύρω ἀπὸ τὸν σοφρᾶ. Πρῶτος εἶναι ὁ ἀρχιτσέλιγκας Γιάννης ὁ Βλογημένος, πού, ἅμα τὸν δεις, θαρρεῖς πῶς βρίσκεσαι ἀληθινὰ στὸ μαντρὶ ποῦ γεννήθηκε ὁ Χριστός. Εἶναι ἀρχαῖος ἄνθρωπος, ἀθῶος, μὲ γένια μαῦρα, σὰν ἅγιος. Τὰ ροῦχα ποὺ φορᾶ εἶναι βρακιὰ ἀνατολίτικα, στὰ ποδάρια του ἔχει τυλιγμένα πετσιὰ δεμένα μὲ λαγάρες, στὸ σελάχι του ἔχει ἤσκα καὶ τσακμάκι. Κι οἱ ἄλλοι τσομπάνηδες εἶναι σὰν τὸν Γιάννη, μονάχα ποὺ ὁ Γιάννης κάθεται μὲ τὸ πουκάμισο, ἐνῶ οἱ ἄλλοι, ἐπειδὴ βγαίνουνε ὄξω γιὰ νὰ κοιτάζουνε τὰ νιογέννητα, φορᾶνε προβιὲς προβατίσιες μὲ τὸ μαλλὶ γυρισμένο ἀπὸ μέσα.
Αὐτοὶ ποὺ κάθουνται στὸν σοφρᾶ εἶναι μουσαφιραῖοι. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ Παναγῆς ὁ Στριγκάρος, κοντραμπατζῆς ξακουσμένος γιὰ τὴν παλικαριά του. Εἶχε πάγει γιὰ κυνήγι καὶ νυχτώθηκε στὸ μαντρί. Μὲ τὸν Γιάννη γνωριζόντανε ἀπὸ χρόνια, κι εἶχε κοιμηθεῖ πολλὲς φορὲς στὴ στάνη. Οἱ ἄλλοι τρεῖς ἤτανε καρβουνιάρηδες, ποὺ κάνανε κάρβουνα ἐκεῖ-κοντά. Οἱ ἄλλοι δύο ἤτανε ψαρᾶδες, ὁ γερο-Ψύλλος μὲ τὸ γιό του τὸν Κωσταντῆ.
Καθόντανε λοιπὸν γύρω στὸ σοφρᾶ καὶ τρώγανε. Ἀπάνω στὸ τραπέζι ἤτανε κρέατα, μυτζῆθρες ἀνάλατες, μανούρια, ἁγίζια, ψάρια, μπεκάτσες ψητές, τσίχλες, κι ἄλλα πουλιὰ τοῦ κυνηγιοῦ.
Ὁ ἕνας ὁ καρβουνιάρης ἤτανε ἀπὸ τὰ μπουγάζια τῆς Πόλης, ἀπὸ τὴ Μάδυτο, κι ἤξερε κι ἔψελνε καλά, εἶχε καὶ φωνὴ γλυκιὰ καὶ βαριά, τζουράδικη. Ἔψαλε τὸ Μεγάλυνον, ψυχή μου, μὲ τέτοιο μεράκι, ποὺ κλάψανε οἱ ἄλλοι ποὺ τὸν ἀκούγανε, κι ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος. Τὸ καλύβι γίνηκε σὰν ἐκκλησιά, ἔλεγες πὼς ἐκεῖ μέσα γεννήθηκε ὁ Χριστός.
Ἀπ᾿ ἔξω ὁ χιονιᾶς μούγκριζε καὶ τσάκιζε τὰ ρουπάκια. Ὁ γερο-Στριγκάρος καθότανε στὰ σκοτεινὰ συλλογισμένος καὶ μασοῦσε τὸ μουστάκι του. Φοροῦσε μία κατσούλα ἀπὸ ἀστραχάν, μ᾿ ὅλο ποὺ ἔκανε ζέστη, κι εἶχε χωμένη τὴν ἀπαλάμη τοῦ κάθε χεριοῦ του μέσα στ᾿ ἀνοιχτὸ μανίκι τ᾿ ἀλλουνοῦ χεριοῦ.
Γιὰ μία στιγμὴ σωπάσανε νὰ κουβεντιάζουνε. Ὁ Στριγκάρος, σκυφτός, κοίταζε τὸ χῶμα. Κούνησε κάμποσο τὸ κεφάλι του, κι ἄνοιξε τὸ στόμα του κι εἶπε:
Βρὲ παιδιά, καλὰ ἐσεῖς, γιορτάζετε τὴ χάρη Του, εἴσαστε καλοὶ ἄνθρωποι. Ἂμ ἐγώ, τί ψυχὴ θὰ παραδώσω, ποὺ σκότωσα καμιὰ κοσαριὰ ἀνθρώπους; Ἀκόμα καὶ γυναῖκες ξεκοίλιασα, καὶ μωρὰ πράματα χάλασα!
Κανένας δὲ μίλησε. Ὕστερ᾿ ἀπὸ ὥρα, σὰν νά ῾τανε μοναχός, ξανακούνησε τὸ κεφάλι του κι ἀναστέναξε κι εἶπε:
«Ἄραγες ὑπάρχει Κόλαση καὶ Παράδεισο;…
Καὶ δάγκασε τὸ μουστάκι του. Ξανακούνησε τὸ κεφάλι του κι εἶπε μέσα στὸ στόμα του, σὰ νὰ μιλοῦσε μὲ τὸν ἑαυτό του:
Δὲν μπορεῖ! Κάτιτις θὰ ὑπάρχει…
Καὶ δὲν ξαναμίλησε.

22 Δεκεμβρίου 1940: Ο Ελληνικός Στρατός απελε υθερώνει τη Χιμάρα

22 Δεκεμβρίου 1940: Ο Ελληνικός Στρατός απελε υθερώνει τη Χιμάρα

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 23, 2011
%25CE%2588%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25B7%25CE%25BD%25CE%25B5%25CF%2582+%25CE%25A3%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B9%25CF%258E%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2582+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7+%25CE%25A7%25CE%25B9%25CE%25BC%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B1+1940.jpg
Μετά την απελευθέρωση των Αγίων Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940, κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, του Λουκόβου στις 7 και του Πικέρασι (Πικέρνι) στις 8 του ίδιου μήνα, η 3ηΜεραρχία του Ελληνικού Στρατού κινήθηκε βόρεια και στις 13 Δεκεμβρίου είχε φθάσει δυτικά και βορειοδυτικά του Μπόρσι, στην άριστα οχυρωμένη γραμμή, ύψωμα 613 – Μάλι ε Κηπαρόιτ – Μάλι ε Τζόρετ – αυχένας Κούτσι – Μάλι Ιτέρας που υπεράσπιζε η ιταλική μεραρχία Σιένα.

Η Ρωσία αναπτύσσει «τερατώδη» διηπειρωτικό πύραυλο των 100 τόνων

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Η Ρωσία αναπτύσσει «τερατώδη» διηπειρωτικό πύραυλο των 100 τόνων


Ο νέος πύραυλος θα διαδεχθεί τον διηπειρωτικό πύραυλο Voevoda, γνωστό στo ΝΑΤΟ ως «Σατανάς».
Μόσχα: Απαντώντας στα αμερικανικά σχέδια για την ανάπτυξη αντιπυραυλικής ασπίδας στο έδαφος της Ευρώπης, η Ρωσία πραγματοποίησε τη Δευτέρα δοκιμαστική εκτόξευση ενός νέου πυραύλου αναχαίτισης μικρού βεληνεκούς, και επιπλέον ανακοίνωσε τα σχέδιά της για την κατασκευή ενός «τερατώδους» διηπειρωτικού πυραύλου με μάζα 100 τόνους.
«Η απόφαση έχει ληφθεί για τη δημιουργία ενός νέου, βαρέος πυραυλικού συστήματος υγρών καυσίμων, βασισμένου σε σιλό» δήλωσε, σύμφωνα με την εφημερίδα Pravda, ο αρχηγός της Διοίκησης Στρατιωτικών Πυραύλων Σεργκέι Καρακάεφ.
Το νέο πυραυλικό σύστημα «θα διαθέτει αυξημένες δυνατότητες υπέρβασης του μελλοντικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ» τόνισε.
Ο νέος πύραυλος φέρεται να αναπτύσσεται ως αντικαταστάτης του διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου Voevoda, ο οποίος μπορεί να μεταφέρει πυρηνικές κεφαλές και είναι γνωστός στo ΝΑΤΟ ως «Σατανάς».
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δημοσιοποίησε βίντεο με τη δοκιμή ενός νέου αμυντικού πυραύλου μικρού βεληνεκούς από πεδίο βολών στο Καζακστάν

Οι τουρκοναζί αποθρασύνθηκαν και υπερασπίζονται το έγκλημα της Γενοκτονίας. Οκτώ μέτρα εναντίον της Γαλλίας εξήγγειλε ο Ερντογάν

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Οι τουρκοναζί αποθρασύνθηκαν και υπερασπίζονται το έγκλημα της Γενοκτονίας. Οκτώ μέτρα εναντίον της Γαλλίας εξήγγειλε ο Ερντογάν!

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στη χώρα του οποίου ισχύει νόμος με βάση τον οποίο όποιος μιλά για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, αν δεν δολοφονηθεί από το κράτος, όπως ο Χραντ Ντινκ, διασύρεται από τους παρακρατικούς και τη φασίζουσα τουρκική κοινωνία και σύρεται στα δικαστήρια για προσβολή του τουρκισμού, κατηγορεί τη Γαλλία για περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ…

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ…

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 23, 2011
Γράφει η Σοφία Τ.

(μιας που η Merkel ευχήθηκε «Καλά Χριστούγεννα στην τελευταία Σύνοδο, να υπενθυμίσουμε κάποιες «γιορτές» γερμανικές… Πάντως εύχομαι του χρόνου να μιλάμε μόνο για γλυκά και τραγούδια, να γίνει το θαύμα για την πατρίδα μας και το μέλλον αυτής, τα παιδιά…)

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011

Ακόμα και στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οι κοινωνικές ανισότητες ήταν μικρότερες απ’ ότι στην Αμερική του σήμερα

Ακόμα και στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οι κοινωνικές ανισότητες ήταν μικρότερες απ’ ότι στην Αμερική του σήμερα

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 22, 2011
Από το Βαθύ Κόκκινο
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τελικά κατέρρευσε, αφήνοντας χάος και Μεσαίωνα. Η σημερινή κοινωνία τι θα αφήσει;
Αν πάντως οι εργάτες δεν οργανωθούν, με σκοπό να ανατρέψουν την άρχουσα τάξη, τότε αυτή μας οδηγεί σε εντελώς “μαύρες” εποχές – εδώ θα παρουσιάσουμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για μια σύγκριση των ανισοτήτων ανάμεσα στην Ρωμαϊκή κοινωνία και την κοινωνία των ΗΠΑ (ως τη #1 δύναμη του πλανήτη, έως τώρα τουλάχιστον).

Το άρθρο το βρήκαμε εδώ, και το μεταφράσαμε στα ελληνικά, μιας και η μελέτη των ιστορικών Walter Scheidel και Steven Friesen που παρουσιάζει μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι…η σημερινή κατάσταση είναι χειρότερη ακόμα και από την αρχαία Ρώμη!
Συγκεκριμένα, το ανώτερο 1% του πληθυσμού στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατείχε το 16% του πλούτου, ενώ σήμερα στην Αμερική το ανώτερο 1% του πληθυσμού κατέχει…το 40% του πλούτου.

Στα Ελληνικά οι σημειώσεις του Νεύτωνα. Το παγκόσμιο ζήτημα παραμένει ένα: Ελληνισμός ή Βαρβαρότητα.

Στα Ελληνικά οι σημειώσεις του Νεύτωνα. Το παγκόσμιο ζήτημα παραμένει ένα: Ελληνισμός ή Βαρβαρότητα.

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 22, 2011
Εκτός από την ανακάλυψη του νόμου της βαρύτητας, ο Νεύτωνας είχε «ανακαλύψει» και την ελληνική γλώσσα!
Η παραπάνω σελίδα, η οποία είναι γραμμένη στα Ελληνικά,  αποτελεί απόσπασμα από το σημειωματάριο που διατηρούσε ο Νεύτωνας, περίπου το 1661 με 1665, ως προπτυχιακός φοιτητής στο Trinity College του πανεπιστημίου του Cambridge.
Το σημειωματάριο περιέχει πολλές σημειώσεις από τα μαθήματα που παρακολουθούσε.
Ωστόσο, στο μεγαλύτερο μέρος του, περιλαμβάνει τις μελέτες του Νεύτωνα στα μαθηματικά, την φυσική και την μεταφυσική.

αποχαιρετισμός…

αποχαιρετισμός…

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 22, 2011
Σαν τσιγάρο που κόπηκε στη μέση χωρίς να βρει ένα επόμενο στόμα για να κάψει σ’ αυτό τη ζωή του,σαν τραγούδι που έρχεται και ξανάρχεται στον νου σου θέλοντας να σου τραγουδήσει άλλα τραγούδια που δεν έχεις αυτιά ν’ ακούσεις…
…………………………………
Μια νύχτα του Δεκέμβρη, με το Ακροταίναρο να ταξιδεύει ορθόπλωρο
ξημερώνουν αίφνης μεσοπέλαγα τα παλιά σου κόμιξ κι αρχίζουνε τα θαύματα και οι περιπέτειες στ’ στρα… Πάντα γίνονται θαύματα!..
Αποχαιρετισμός στα όπλα;
Μάλλον όχι! Αλλωστε ουδείς εξ όσων γνωρίζω απ’ το είδος που εκτιμώ δεν αποχαιρετά, ούτε παρατά τα όπλα του, όχι
τουλάχιστον πριν ο ίδιος να αποφασίσει κι όχι κάποια ανωτέρα βία, συνήθως κατώτερη των περιστάσεων, να κρεμάσει την «ασπίδα του» πάνω απ’ το τζάκι ή έστω τα «παπούτσια του» στον τοίχο.

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Εξυπηρέτηση ημετέρων καταλογίζουν στη Διαμαντοπούλου οι Έλληνες εκδότες

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Εξυπηρέτηση ημετέρων καταλογίζουν στη Διαμαντοπούλου οι Έλληνες εκδότες

Εξυπηρέτηση ημετέρων καταλογίζουν στη Διαμαντοπούλου οι Έλληνες εκδότεςΑνάστατος ο εκδοτικός κόσμος από το ενδεχόμενο μεγάλου σκάνδαλου που έχει ξεσπάσει με αφορμή την εκτύπωση των σχολικών βιβλίων και τις μεθοδεύσεις που οδηγούν σε προνομιακές σχέσεις με εκδοτικούς οίκους και αφήνουν το υπουργείο Παιδείας έκθετο. Η ηγεσία του υπουργείου και συγκεκριμένα η κ. Διαμαντοπούλου είναι υπόλογος  τόσο απέναντι στους εκδότες όσο και στον ελληνικό λαό που δοκιμάζεταο από την ύφεση και τη βαριά φορολογία.
Δριμεία επίθεση κατά της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας εξαπολύουν οι Έλληνες εκδότες, με αφορμή τις πελατειακές σχέσεις που έχει αναπτύξει με συγκεκριμένους εκδοτικούς οίκους, αλλοιώνοντας τις συνθήκες του υγιούς ανταγωνισμού, αλλά και τη διασπάθιση των χρημάτων των Ελλήνων πολιτών.

Σοκ στην Άγκυρα. Συνελήφθησαν 49 πράκτορες της ΜΙΤ στη Συρία

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Σοκ στην Άγκυρα. Συνελήφθησαν 49 πράκτορες της ΜΙΤ στη Συρία

Εξαιρετικά αρνητική τροπή για την Τουρκία παίρνουν οι εξελίξεις στη Συρία, αφού οι συριακές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη 49 πρακτόρων της ΜΙΤ, που λάμβαναν μέρος στις ανατρεπτικές δραστηριότητες που βρίσκονται σε εξέλιξη στη χώρα αυτή.

Βιβλία Ελπίδας και Εθνικής Αυτογνωσίας

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011


Βιβλία Ελπίδας και Εθνικής Αυτογνωσίας

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων
Το ξέρω, αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες. Φέτος δεν περισσεύουν χρήματα ούτε και υπάρχει μεγάλη διάθεση για να αγοράσετε βιβλία για τις γιορτές. Ίσως είστε λιγότεροι οι υποψήφιοι αναγνώστες, όμως κάποιοι αντιστέκεστε. Και παρά την κρίση θα αγοράσετε ένα – δυο βιβλία είτε για σας είτε για να τα δωρίσετε σε συγγενείς και φίλους.

Αμπντόλ Χοσεΐν Ζαρντάρι: ο Ιρανός «Σίντλερ» που έσωσε χιλιάδες εβραίους από τους ναζί

Αμπντόλ Χοσεΐν Ζαρντάρι: ο Ιρανός «Σίντλερ» που έσωσε χιλιάδες εβραίους από τους ναζί


Η ιστορία του Αμντόλ Χοσεΐν Ζαρντάρι έγινε και δημοφιλής τηλεοπτική σειρά στο Ιράν (στη φωτογραφία ο ηθοποιός που υποδυόταν τον νεαρό διπλωμάτη).
Η ιστορία του Αμντόλ Χοσεΐν Ζαρντάρι έγινε και δημοφιλής τηλεοπτική σειρά στο Ιράν (στη φωτογραφία ο ηθοποιός που υποδυόταν τον νεαρό διπλωμάτη).
Τεχεράνη: Χιλιάδες Ιρανοί εβραίοι χρωστούν την ύπαρξή τους σε έναν άνθρωπο: στον μουσουλμάνο διπλωμάτη, Αμπντόλ Χοσεΐν Σαρντάρι, ο οποίος στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου εργαζόταν στο Παρίσι και ρίσκαρε τα πάντα για να βοηθήσει τους Ιρανούς συμπολίτες του να ξεφύγουν από τους ναζί. Υπολογίζεται ότι βοήθησε περίπου 2.000 Ιρανούς να ξεφύγουν από τη ναζιστική κόλαση.

Ο Ισλαμοφασισμός συναντά το πλούσιο γενοκτονικό παρελθόν της Τουρκίας

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Ο Ισλαμοφασισμός συναντά το πλούσιο γενοκτονικό παρελθόν της Τουρκίας


ΑΓΚΥΡΑ. - Τρία κόμματα στο τουρκικό κοινοβούλιο ετοίμασαν από κοινού ανοιχτή επιστολή με την οποία διατυπώνονταν οι θέσεις της της Τουρκίας σχετικά με την γενοκτονία των Αρμενίων και παράλληλα επέκριναν  το γεγονός της επικείμενης ψήφισης από την γαλλική  Εθνοσυνέλευση του νομοσχεδίου που θα  ποινικοποιεί την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Κατά το έγγραφο που συνέταξαν τα κόμματα του τουρκικού κοινοβουλίου το νομοσχέδιο αυτό βασίζεται σε μονόπλευρη θεώρηση των γεγονότων, είναι απαράδεκτο και αποτελεί ιστορικό λάθος.

Το μελλοντικό αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό του 2025

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Το μελλοντικό αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό του 2025

του Admiral Jonathan Greenert, U.S. Navy 
Υπερηχητικά μη επανδρωμένα αεροπλάνα,
από τις προτεραιότητες του U. S. Navy
Ο Ναύαρχος Jonathan Greenert, αρχηγός των επιχειρήσεων του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, ανακοίνωσε τις προκλήσεις που περιμένουν το αμερικανικό ναυτικό με ορίζοντα το 2025 σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε από το   Ναυτικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών,  Issue: Proceedings Magazine - December 2011 Vol. 137/12/1,306 .
Ενώ η εξοικονόμηση πόρων που μπορεί να ζητηθεί από το Πεντάγωνο δημιουργούν φόβους στον Αμερικανό Υπουργό Άμυνας
Λέων Πανέτα έτσι ώστε να περιοριστεί το U. S. Navy στο μέγεθος που ήταν το 1915, αναμένονται καυτές συζητήσεις για τα επόμενα χρόνια: θα πρέπει όντως να εγγυηθεί η ασφάλεια των θαλασσίων δρόμων που ανοίγονται με το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική, να αποτραπεί ένας πιθανός αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν και να παρακολουθηθεί από κοντά η ζώνη της Ασίας-Ειρηνικού, όπου η ραγδαία άνοδος της δύναμης της Κίνας στο στρατιωτικό τομέα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, δεδομένου επιπλέον ότι εμπλέκεται σε πολλές εδαφικές διαφορές στην περιοχή, μεταξύ άλλων στη Νότια Θάλασσα της Κίνας.

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

The Mysteries of Kim Jong-il







Select names from your address book   |   Help

   
We hate spam. We do not sell or share the email addresses you provide.

The Mysteries of Kim Jong-il

 The Mysteries of Kim Jong-il
As the body of North Korean leader Kim Jong-il lies in state surrounded by heaps of red Kimjonglilia, the hybrid tuberous begonia created in 1988 to “render” the Dear Leader’s “greatness in floral form” (says the Toronto Star), and intrigue arises about what sort of leader his 27-year-old and complete unknown factor of a son and successor Kim Jong Un will be, South Koran and US intelligence sources are coming under criticism for failing to note any signs of Kim’s demise on December 17, reportedly from overwork and stress.
The intelligence failure underscores the opacity wrapped in enigmas that has been North Korea’s face to most of the outside world since Kim Il-sung, the founder of North Korea and grandfather of the new, inexperienced leader, founded the country in 1948. Many in the west have been unsure about how to view images of North Koreans tumbling down in grief and madly weeping: Are these true expressions of sorrow for an authoritarian ruler? Or are all the public expressions of mourning but propagandistic displays that North Koreans are coerced to perform? Are they indeed, as the New York Times puts it, “an accepted part of Korean Confucian culture, [that] can be witnessed at the funerals of the famous and the not famous alike in South Korea,” though magnified to the nth degree as the deceased is the central character of a cult of personality in which he was “every North Korean’s father”?
Of central concern is Kim Jong Un who, in a navy blue rather than a puce Vinylon suit and sporting a flat-top hairstyle rather than his father’s famous bouffant, seems a bit familiar on the surface, but not really. Educated at a Swiss boarding school, “Kim 3″ as Paul French dubs him in Foreign Policy, “seems to have none of the innate Kim clan show-business pizzazz.” Given that the younger Kim is now, with a coterie of advisers and military men clustering round him, at the head of a country with the capacity to build a complete nuclear reactor (as it secretly did in Syria), not to mention its uranium enrichment facility, the seeming black hole of knowledge surrounding not only “Kim 3″ but Pyongyang and North Korea itself should be disquieting.
Perhaps that it why there has been a bit more than a fascination with what we have known about Kim Jong-il, his curious obsessions, his collection of some 20,000 videotapes; fanatic interest for basketball and other sports, and hyperbolic claims of his own ability (he was said to have shot 11 holes the first time he ever played golf); his thoroughly gourmand appetite for, among much else “Danish bacon, Iranian caviar, Thai mangos,” Austrian cuisine  and Hennessy cognac; his armored train convoy of up to 90 cars plus a few Mercedes; his signature outfit, that puce Vinylon suit, the high-rise hair, the Ray-bans and the six-inch platform shoes. So much for drab Communist austerity in a country where thousands of North Koreans, including scores of children, go hungry after repeated recent food crises following depleted harvests.
Nature abhors a vacuum, ’tis said. To make up for the very little that we know about Kim Jong-il, we’ve collected information about his admittedly odd habits (not to mention numerous other “curiosities” about North Korea). Visiting the country in 2010, two BBC journalists found a country where the grass on the side of the roads was cut with scissors; where children did not know who Nelson Mandela was and considered Stalin and Mao Zedong to be world leaders.
The question is, does all this strangeness make us feel more fearful about North Korea? Or does it rather seem to be just more of the usual baffling details we’ve come to associate with a country so shut off from the world that no one (at least no one supposedly) has access to the Internet?

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΟΝΤΗΡΗΣ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΟΝΤΗΡΗΣ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Δεκεμβρίου 21, 2011
Το επεισόδιο είναι ένα αφιέρωμα στο ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΝΤΗΡΗ (1899-1981), τον
δάσκαλο και σκηνοθέτη της «χρυσής» περιόδου του Εθνικού Θεάτρου. Ο
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΟΝΤΗΡΗΣ σπούδασε νομικά και παρακολούθησε μαθήματα
σκηνοθεσίας στο Βερολίνο και στη Σχολή του σκηνοθέτη ΜΑΞ ΡΑΪΝΧΑΡΝΤ
(MAX REINHARDT). Τη σταδιοδρομία στο θέατρο την άρχισε ως ηθοποιός.
Διορίσθηκε το 1934 σκηνοθέτης στο Βασιλικό Θέατρο, διάστημα κατά το
οποίο ανέλαβε τη διοργάνωση του Α Φεστιβάλ Αρχαίας Τραγωδίας στο Ωδείο
Ηρώδου του Αττικού και σκηνοθέτησε την τραγωδία «Ηλέκτρα» του ΣΟΦΟΚΛΗ,
και αργότερα ως διευθυντής του κατά τα έτη 1946-1950 και 1953-1955,
διάστημα κατά το οποίο ανέλαβε τη διοργάνωση του Φεστιβάλ Επιδαύρου με
την τραγωδία «Ιππόλυτος» του ΕΥΡΙΠΙΔΗ. Μετά την αποπομπή του από το
Εθνικό Θέατρο (1957) ίδρυσε το «Πειραϊκό Θέατρο». Για το σκηνοθέτη,
δάσκαλο και άνθρωπο ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΝΤΗΡΗ μιλούν η Υπουργός Πολιτισμού
μαθήτριά του στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ, μέλη της
οικογένειάς του, ο κριτικός θεάτρου φιλόλογος ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ,
ενώ ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ μιλάει με το ΜΑΝΟ ΚΑΤΡΑΚΗ για τις
συνεργασίες τους και η ΑΣΠΑΣΙΑ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ κάνει πρόβα κατά τη
ροντηρική μέθοδο. Το επεισόδιο περιέχει σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό
με τον ίδιο το σημαντικό σκηνοθέτη να διδάσκει και δοκιμάζει τη μέθοδό
του στους «Πέρσες» του ΑΙΣΧΥΛΟΥ.
http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=69065&autostart=0
Ἕνας μικρός φόρος τιμῆς στόν Μεγᾶλο Ἕλληνα,μέ τήν συμπλήρωσι 30 ἐτῶν
ἀπό τήν ἡμερ/νία τοῦ θανάτου του..
ΜΦΧ
*Ἀνδρέας Τενεεύς*

Το αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνετσόφ» ανεφοδιάστηκε στη Βόρεια Αγγλία

Το αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνετσόφ» ανεφοδιάστηκε στη Βόρεια Αγγλία

Η Φωνή της Ρωσίας
Ρωσικά αεροσκάφη που εξορμούν από το αεροπλανοφόρο πετούν στον Ατλαντικό.
Οι πιλότοι της αεροπορίας του ρωσικού βαρίου αεροπλανοφόρου καταδρομικού «Ναύαρχος Κουζνετσόφ» άρχισαν εκπαιδευτικές μαχητικές πτήσεις στην περιοχή του Βοριοανατολικού Ατλαντικού ωκεανού, ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Βορείου Στόλου Βαντίμ Σέργκα
Όπως είπε ο Σέργκα, την επαγγελματική τους τέχνη τελειοποιούν επίσης τα πληρώματα των ελικοπτέρων, τα οποία δεν εξορμούν μόνο από το
αεροπλανοφόρο καταδρομικό, αλλά και από άλλα σκάφη – το μεγάλο ανθυποβρυχιακό σκάφος «Ναύαρχος Τσαμπανένκο» και το σκάφος της ακτοφυλακής «Γιαροσλάβ Μούντρι» («Γιαροσλάβος ο Σοφός»).

Δ. Δόλλης: Η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε ποτέ των πολεμικών αποζημ ιώσεων