Ετικέτες

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

ΜΙΣΘΟΙ: ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΤΩΧΥΡΟΝΤΑΙ... ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΠΕΡΙΚΟΠΤΟΝΤΑΙ (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Η γερμανική Βουλή ενέκρινε τη θέσπιση κατώτατου ωρομισθίου


Η θέσπιση κατώτατου ωρομισθίου εγκρίνεται για πρώτη φορά στη Γερμανία. Η κάτω βουλή του γερμανικού κοινοβουλίου ενέκρινε χθες, Πέμπτη, με συντριπτική πλειοψηφία τη θέσπιση κατώτατου ωρομισθίου 8,50 ευρώ, υιοθετώντας μια από τις κορυφαίες μεταρρυθμίσεις των κυβερνητικών εταίρων της καγκελαρίου Άγγελας Μέρκελ, των κεντροαριστερών Σοσιαλδημοκρατών.

Από τους 601 ψηφίσαντες βουλευτές, 535 ψήφισαν υπέρ του σχετικού νομοσχεδίου, 5 βουλευτές ψήφισαν κατά και 61 απείχαν, σύμφωνα με αξιωματούχο της Bundestag.

Η μεταρρύθμιση πρέπει τώρα να εγκριθεί από την άνω βουλή, για να γίνει νόμος και να αρχίσει να εφαρμόζεται από το 2015.


Πηγή:in.gr, ΑΠΕ
==================================================





Η πορτογαλική κυβέρνηση ενέκρινε χθες νέες περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, υποσχόμενη ότι θα επιστρέψει ένα μέρος του ποσού που θα χάσουν οι εργαζόμενοι από το 2015.

Οι μισθοί άνω των 1.500 ευρώ θα μειωθούν κατά 3,5-10%, ώστε να καλυφθεί εν μέρει η «τρύπα» στον προϋπολογισμό που δημιουργήθηκε από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου που έκρινε αντισυνταγματικά πολλά από τα μέτρα λιτότητας που είχε περιληφθεί στον προϋπολογισμό του 2014.

Παρόμοιες μειώσεις μισθών είχαν εφαρμοστεί ήδη στο διάστημα 2011-13 και στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν από άλλα μέτρα.

Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Λουίς Μάρκες Γκέντες είπε ότι η κυβέρνηση δεσμεύεται να επιστρέψει το 2015 ένα 20% των χρημάτων που θα χάσουν φέτος οι δημόσιοι υπάλληλοι και να αποκαταστήσει πλήρως τους μισθούς σταδιακά, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

«Εάν η οικονομική ανάκαμψη συνεχιστεί με τον σημερινό ρυθμό, η σταδιακή μείωση των περικοπών μπορεί να γίνει και γρηγορότερα» είπε ο Γκέντες μετά τη λήξη του υπουργικού συμβουλίου.

Στα τέλη Μαΐου το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας ακύρωσε τρία μέτρα λιτότητας, μεταξύ των οποίων ήταν και η μείωση του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων που λαμβάνουν ποσό άνω των 675 ευρώ μηνιαίως. Το κόστος της απόφασης αυτής εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 860 εκατομμύρια ευρώ.

Η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να περιμένει την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων για τα άλλα μέτρα που προβλέπονταν στον προϋπολογισμό προτού να αποκαλύψει τα ισοδύναμα μέτρα που θα εφαρμόσει.

Για τον λόγο αυτό αρνήθηκε και την τελευταία δόση του προγράμματος διάσωσης, ύψους 2,6 δισ. ευρώ, από τους διεθνείς πιστωτές της χώρας καθώς η Τρόικα της ζητούσε να παρουσιάσει εναλλακτικές λύσεις το συντομότερο δυνατόν.
Πηγή:ΑΠΕ,IN.GR

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΙΡΑΚ (;)-7 (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Ιράκ: Πώς φθάσαμε στην άνοδο της ISIS

Του Ben Barry


Η πρόσφατη ραγδαία έξωση των ιρακινών κυβερνητικών δυνάμεων από τις περισσότερες των επαρχιών Ninewa και Anbar από τους τζιχαντιστές αντάρτες του ISIS, είναι ένα πλήγμα για τον πρωθυπουργό Nuri al-Maliki. Είναι δυσάρεστα νέα για τους περισσότερους στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και η ομάδα εθνικής ασφάλειας του προέδρου Barack Obama και οι Αμερικανοί βετεράνοι από τον Πόλεμο του Ιράκ, καθώς η πρόοδος που είχε σημειωθεί στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των ιρακινών δυνάμεων την τελευταία δεκαετία, φαίνεται ότι ήταν για το τίποτα.

Al-Qaim, Tal Afar και Ramadi- βασικές περιοχές την τελευταία δεκαετία Στη διάρκεια της περιόδου 2004-2006, η αμερικανική στρατηγική για τον πόλεμο στο Ιράκ ήταν αυτή της ταχείας μετάβασης στις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας. Ο πρόεδρος George . Bush δήλωσε ότι «καθώς οι ιρακινές δυνάμεις θα βελτιώνονται, εμείς θα αποχωρούμε». Αλλά στο κεντρικό Ιράκ και στην ευρύτερη Βαγδάτη, οι αμερικανικές δυνάμεις δυσκολεύτηκαν να συγκρατήσουν την άνοδο της σουνιτικής-al-Qaeda εξέγερσης και την άνοδο των σιιτικών παραστρατιωτικών ομάδων.


Στην επαρχία Anbar οι αμερικανοί πεζοναύτες εφάρμοσαν την αρχή των «αντί-εξεγέρσεων» (COIN) γιια να «καθαρίσουν, κρατήσουν, και ανοικοδομήσουν την συνοριακή πόλη της al-Qaim. Αυτή η προσέγγιση εφαρμόστηκε επίσης με επιτυχία στην επαρχία Ninewa από το δεύτερο θωρακισμένο τάγμα στην πόλη Tal Afar. Αυτές οι επιτυχίες συνοδεύτηκαν από την διαρκή επίθεση των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων (SOF) στα δίκτυα των ανταρτών στην κοιλάδα του Ευφράτη. Ένα χρόνο αργότερα, η 1η ταξιαρχία της 1ης μεραρχίας τεθωρακισμένων, εφήρμοσε με επιτυχία μια παρόμοια προσέγγιση στο Ramadi.

Πολλές σουνιτικές φυλές ήταν αποξενωμένες από το σκληρό και καταπιεστικό καθεστώς που επιβλήθηκε από την Al-Qaeda και άλλαξε πλευρές. Το “Anbar Awakening” δημιούργησε ένα κομβικό σημείο, όπως έκανε τον Ιανουάριο του 2007 η αντικατάσταση της αμερικανικής στρατηγικής μετάβασης από την αύξηση των πρόσθετων αμερικανικών στρατευμάτων να προστατέψουν τους πολίτες, με στόχο τη δημιουργία επαρκούς ασφάλειας και χώρου για πολιτικό πρόοδο και συμφιλίωση. Χρησιμοποιώντας τακτικές διαμορφωμένες στις al-Qaim, Tal Afar, Ramadi, ενισχυμένες αμερικανικές ταξιαρχίες χρησιμοποιήθηκαν για να αντιμετωπίσουν την εξέγερση των Σουνιτών και της al-Qaeda, και αναπτύχθηκαν σε σουνιτικές περιοχές στη Βαγδάτη. Αυτό αντέστρεψε την επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας.

Από τη στιγμή που η Βαγδάτη ήταν σχετικά ασφαλής, οι αμερικανικές δυνάμεις έστρεψαν την προσοχή τους σε πόλεις εκτός της πρωτεύουσας, γνωστές στον αμερικανικό στρατό ως «ζώνες της Βαγδάτης», και μέσα στην επαρχία Diyala. Υπήρξαν σφοδρές μάχες γύρω από την Baquba, αλλά μέχρι το 2009 οι ιρακινές δυνάμεις κρατούσαν σταθερά τις περιοχές που εκκαθάρισαν στη διάρκεια της εξέγερσης, μεγάλος αριθμός σουνιτών ανταρτών είχε αλλάξει πλευρά και η al-Qaeda είχε αρχίσει να παραπαίει από τις επιθέσεις ακρίβειας στους ηγέτες τους και στα δίκτυά της από τις ΗΠΑ και τις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας. Οι ΗΠΑ είχαν εξελίξει τις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας σε μια αποτελεσματική δύναμη COIN που κέρδισε έναν βαθμό εθνικού σεβασμού.

Η επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία έληξε τον Αύγουστο του 2010 και αντικαταστάθηκε από μια αποστολή «εκπαίδευσης, συμβουλής και βοήθειας», την επιχείρηση Νέα Αυγή. Οι αμερικανό-ιρακινές διαπραγματεύσεις για μια Συμφωνία για το Καθεστώς δυνάμεων σχετικά με την κάλυψη του Ιράκ από τις αμερικανικές δυνάμεις απέτυχε, κυρίως λόγω της συντριπτικής αντίθεσης από το ιρακινό κοινοβούλιο. Όλα τα αμερικανικά στρατεύματα αποχώρησαν μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του 2011.

ISIS- από τη Συρία στο Ιράκ και πίσω πάλι
Τα επόμενα τρία χρόνια, ο Maliki εδραίωσε σε μεγάλο βαθμό την εξουσία του, μια διαδικασία που εξιστορείται από τον Καθηγητή Toby Dodge στο βιβλίο του «Ιράκ: Από τον πόλεμο σε έναν νέο αυταρχισμό». Αυτό περιελάμβανε την περιθωριοποίηση και την καταδίωξη σημαντικών σουνιτών και Κούρδων πολιτικών και έναν τοξικό συνδυασμό διακρίσεων, εσκεμμένης αμέλειας και σκληρής καταστολής εναντίον μιας σουνιτικής μειοψηφίας που στερούνταν όλο και περισσότερο των πολιτικών της δικαιωμάτων.

Ο Maliki επίσης συγκέντρωση τον έλεγχο της ασφάλειας, αναλαμβάνοντας άμεσα την υπουργική αρχή για τις ένοπλες δυνάμεις, την αστυνομία και τις υπηρεσίες πληροφοριών. Οι δοκιμασμένοι και έμπειροι αξιωματικοί του στρατού και της αστυνομίας αντικαταστάθηκαν από λιγότερο ικανούς αλλά από πιστούς πολιτικά πληρεξουσίους. Αυτό αποδυνάμωσε σημαντικά την αποτελεσματικότητα των δυνάμεων ασφαλείας καθώς και την αμεροληψία τους. Παρά το ότι είχαν στην κατοχή τους μεγάλες ποσότητες του αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού, ο στρατός και η αστυνομία κατέστησαν λιγότερο αποτελεσματικοί λόγω της ενδημικής διαφθοράς.

Στο μεταξύ, τα απομεινάρια της al-Qaeda στο Ιράκ πήρε τα όπλα εναντίον του καθεστώτος Assad στη Συρία. Ονομάζοντας πλέον τον εαυτό τους ISIS, χάραξαν νέα εδάφη, από την κεντρική πόλη Raqqa μέχρι τα ιρακινά σύνορα. Επίσης, επιβάλλοντας την βίαιη εκδοχή του νόμου της Σαρία, προσπάθησε να πετύχει ένα μέτρο σταθερότητας στις πόλεις που ήλεγχε, δημιουργώντας έσοδα μέσο φορολογικών αυξήσεων, απαγωγών και εμπορίου πετρελαίου και κλεμμένων αρχαιοτήτων στην μαύρη αγορά.

Το ISIS έχτισε εκ νέου τα δίκτυά του στις όλο και πιο δυσαρεστημένες σουνιτικές κοινότητας κατά μήκος του δυτικού και κεντρικού Ιράκ. Όπως καταγράφεται στις δύο ετήσιες αναφορές του, χρησιμοποίησε βομβαρδισμούς, δολοφονίες και επιθέσεις με βάση την τακτική των ανταρτών προς τις ιρακινές δυνάμεις ασφάλειας. Επίσης προχώρησε σε προσεγμένη προπαγάνδα, συμπεριλαμβανομένων και πολύ καλά επεξεργασμένων videos στο youtube και έναν ιδιαίτερα αποτελεσματικό λογαριασμό στο twitter για να συγκεντρώσει τους διεθνείς εθελοντές τζιχαντιστές, οικονομικές εισφορές και υποστήριξη από τους Σύριους και Ιρακινούς Σουνίτες.

Στις αρχές του 2014, η ISIS κατέλαβε τη Φαλούτζα, από την οποία δεν αποκολλήθηκε. Στους επόμενους μήνες, κέρδισε ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των ιρακινών κυβερνητικών δυνάμεων γύρω από τη Μοσούλη. Η εκκένωση της πόλης πεζή από τους Ιρακινούς ανώτερους στρατηγούς, φαίνεται ότι προκάλεσε μια ευρεία ήττα, με αποτέλεσμα τη διάλυση της δεύτερης ιρακινής μεραρχίας και τις καταστροφής άλλων τριών τμημάτων του στρατού. Το Τικρίτ έπεσε αμέσως μετά, όπως έκανε και το Tal Afar και βασικά συνοριακά περάσματα από το Ιράκ στη Συρία και την Ιορδανία.

Βραχυπρόθεσμα, το ISIS πιθανότατα θα επιδιώξει να διατηρήσει την πίεση στη Βαγδάτη και τις «ζώνες» της για να κερδίσει χρόνο ώστε να εξελίξει περαιτέρω τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχό της στις αστικές περιοχές που κατέλαβε. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με τον στόχο της καλύτερης αντοχής και αντιμετώπισης των επιθέσεων από τις ιρακινές κρατικές δυνάμεις, αλλά επίσης και με την εδραίωση του οικονομικού ελέγχου, όπως είχε γίνει στην συριακή πόλη Raqqa, αυξάνοντας το ήδη σημαντικό ρεύμα εσόδων.

Ανατρέποντας την ISIS
Βραχυπρόθεσμα, ο στόχος της ιρακινής κυβέρνησης θα είναι να σταματήσει την επίθεση της ISIS. Υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση διατηρεί επαρκή πολιτική σταθερότητα, οι σιιτικές περιοχές της ευρύτερης Βαγδάτης θα πρέπει να διατηρηθούν με επιτυχία. Αλλά μόνο η παρεμπόδιση της προώθησης των μαχητών της ISIS σε φορτηγά, δεν θα είναι αρκετή. Θα είναι εξίσου σημαντικό να αντιμετωπιστούν τα δίκτυα της ISIS στις εναπομείνασες σουνιτικές περιοχές μέσα και έξω από την Βαγδάτη.

Η επικείμενη απειλή έχει προκαλέσει την μαζική κινητοποίηση των σιιτων μαχητών σε υποστήριξη της ιρακινής κυβέρνησης. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι πρόσφατα αξιόπιστα δημοσιεύματα από την Βαγδάτη και την Baquba, υποδηλώνουν ότι οι εξωδικαστικές δολοφονίες σουνιτών έχουν αυξηθεί και ότι οι δυνάμεις της ιρακινής κυβέρνησης συγκρατούν τις πιο ισχυρές πολιτοφυλακές.

Οι πρόσφατες επιθέσεις στο Τικρίτ από κυβερνητικές δυνάμεις και σιίτες μαχητές, αποδεικνύουν ότι οι ιρακινές αρχές προσπαθούν να αποκαταστήσουν την εξουσία τους. Ενώ το καθεστώς πιθανώς μπορεί να συγκεντρώσει στρατεύματα και παραστρατιωτικές ομάδες για ορισμένες επιθετικές επιχειρήσεις, είναι πιθανό ότι ο συνδυασμός των με υψηλό κίνητρο μαχητών σουνιτών και της ISIS και η εκτεταμένη χρήση των βομβών, θα καταστήσουν αυτές τις επιχειρήσεις τόσο αργές όσο και δαπανηρές. Οι άμεσες αστικές επιθέσεις ή επιθέσεις από αέρος και από το πυροβολικό, πιθανώς θα οδηγήσουν σε σημαντικές απώλειες αμάχων και σε παράπλευρες απώλειες, αποξενώνοντας περαιτέρω τους Σουνίτες και διαβρώνοντας τη νομιμότητα του καθεστώτος εκτός του Ιράκ.

Η εκτόπιση της ISIS θα απαιτήσει μια προσέγγιση τύπου COIN. Αλλά το εάν η ιρακινή πολιτική ηγεσία και ηγεσία ασφάλειας έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει υπομονετικές προσεκτικές και λεπτές προσεγγίσεις των επιτυχημένων επιχειρήσεων του COIN της προηγούμενης δεκαετίας, είναι αβέβαιο. Και δεν είναι σαφές ότι υπάρχουν επαρκείς αριθμοί ικανών Ιρακινών στρατιωτών και αστυνομικών, ώστε στη συνέχεια να κρατήσουν οποιαδήποτε περιοχή απαλλαγεί από την ISIS. Η ευρεία συμμετοχή σιιτικών παραστρατιωτικών σε τέτοιες επιχειρήσεις, πολλοί με σκοπό να «καθαρίσουν» με τους Σουνίτες, θα ήταν μια επιλογή γεμάτη με τον κίνδυνο κλιμάκωσης των αντιποίνων, προωθώντας τους προφανείς στόχους της ISIS για αναζωπύρωση ενός δεύτερου εμφυλίου πολέμου μεταξύ Σουνιτών/Σιιτών.

Ο πρόεδρος Obama διακήρυξε στις 19 Ιουνίου ότι «θα είμαστε έτοιμοι να λάβουμε στοχευμένη και με ακρίβεια στρατιωτική δράση, εάν και όταν διαπιστώσουμε ότι το απαιτεί η κατάσταση επί του εδάφους. Εάν το κάνουμε, θα διαβουλεύομαι στενά με το Κογκρέσο και τους ηγέτες στο Ιράκ και στην περιοχή». Οι ΗΠΑ έχουν εστιάσει εκ νέου τα συστήματα συγκέντρωσης πληροφοριών, μεταξύ των οποίων και τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, κατά των εξεγερθέντων. Έχουν αναπτύξει Ειδικές Δυνάμεις για να έχουν καλύτερη αξιολόγηση της κατάστασης και έχουν εγκαταστήσει κοινά κέντρα επιχειρήσεων στη Βαγδάτη και στο ιρακινό Κουρδιστάν. Αυτό θα τους δώσει καλύτερη κατανόηση και πληροφορίες και θα τις επιτρέψει να δημιουργήσουν επιλογές για αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις εναντίον της ISIS. Αλλά τέτοιες επιθέσεις από μόνες τους πιθανώς θα είναι ανεπαρκείς για να εκδιώξουν την ISIS από το Ιράκ, χωρίς τις αντεπιθέσεις COIN από ικανές  ιρακινές δυνάμεις. Και οι επιτυχημένες αμερικανικές επιθέσεις εναντίον της ISIS μπορεί να αφαιρέσουν οποιονδήποτε περιορισμό για τη συμπεριφορά του Maliki, δίνοντας παράλληλα ανακούφιση στις κυβερνήσεις της Συρίας και του Ιράν.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ:http://www.iiss.org/en/militarybalanceblog/blogsections/2014-3bea/july-8d3b/insurgency-to-counter-insurgency-and-back-af1a


Πηγή:www.capital.gr
======================================================================

Β)Ιρακινό Κουρδιστάν: Ο πρόεδρος ζήτησε από την Βουλή δημοψήφισμα ανεξαρτητοποίησης

REUTERS/STRINGER/IRAQ
Στη φωτογραφία αρχείου, μέλη των κουρδικών δυνάμεων ασφαλείας επανδρώνουν ένα σημείο ελέγχου στα περίχωρα του Κιρκούκ.
Ο πρόεδρος της αυτόνομης βόρειας κουρδικής περιφέρειας του Ιράκ ζήτησε από το κοινοβούλιο της περιφέρειας να προετοιμάσει το δρόμο για τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία, σύμφωνα με βουλευτές που παρακολούθησαν τη συνεδρίαση, η οποία διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών.
Τα πέντε εκατομμύρια των Κούρδων του Ιράκ, οι οποίοι από τη δεκαετία του 1990 αυτοκυβερνώνται εντός του πλαισίου του Ιράκ σε σχετικά ειρηνικές συνθήκες, έχουν επεκτείνει τις τελευταίες εβδομάδες κατά 40% τα εδάφη που ελέγχουν, αφού σουνίτες ισλαμιστές κατέλαβαν μεγάλες περιοχές στο δυτικό και το βόρειο Ιράκ και ο ιρακινός στρατός έχει αποχωρήσει.
Αν και οι εκκλήσεις για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία δεν είναι καινούριες (οι Κούρδοι είχαν υποστηρίξει με μεγάλη πλειοψηφία την ανεξαρτησία τους το 2005, σε μια μη δεσμευτική ψηφοφορία), η δραματική αλλαγή στην κατάσταση έκανε τους Κούρδους να θεωρούν ότι έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν κράτος με πλήρη κυριαρχία.
«Ο πρόεδρος μας ζήτησε να σχηματίσουμε μια ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή για να πραγματοποιήσει το δημοψήφισμα στην περιφέρεια του Κουρδιστάν και να καθορίσει την πορεία προς τα εμπρός», δήλωσε ο βουλευτής Φαράντ Σόφι, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν.
Ο πρόεδρος Μασούντ Μπαρζανί δεν ανακοίνωσε κάποιο χρονοδιάγραμμα για τη διοργάνωση του προτεινόμενου δημοψηφίσματος από την επιτροπή, είπαν στο πρακτορείο Reuters αρκετοί Kούρδοι βουλευτές. Πρόσθεσαν πως ο κ. Μπαρζανί ζήτησε από το κοινοβούλιο να επιλέξει μια ημερομηνία για την ψηφοφορία.
Οι ΗΠΑ έχουν ζητήσει από τον κ. Μπαρζανί να παραμείνει με τη Βαγδάτη, αν και ο Κούρδος ηγέτης είπε στη διάρκεια συνάντησης που είχε τον περασμένο μήνα με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι πως είναι «πολύ δύσκολο» να φανταστεί το Ιράκ να παραμένει ενωμένο.
Αναφερόμενος στην κατάληψη διαφιλονικούμενων εδαφών στο Κιρκούκ από τις κουρδικές δυνάμεις, ο Ιρακινός πρωθυπουργός Νούρι Αλ Μαλίκι κατηγόρησε την Τετάρτη τους Κούρδους ότι «εκμεταλλεύονται τρέχοντα γεγονότα για να επιβάλλουν μια πραγματικότητα» και χαρακτήρισε την ενέργεια απαράδεκτη
infognomonpolitics@gmail.com
.====================================================================

Γ)Ιράκ: Φήμες για την απελευθέρωση των 32 απαχθέντων Τούρκων

Οι τζιχαντιστές απήγαγαν τους Τούρκους όταν κατέλαβαν την Μοσούλη
Δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση για την απελευθέρωση των Τούρκων που απήχθησαν από μαχητές της ISIL μετά την κατάληψη της Μοσούλης ( Πηγή: REUTERS/Stringer)
Βαγδάτη 
Ελεύθερους άφησαν οι τζιχαντιστές τους 32 τούρκους οδηγούς φορτηγών που είχαν απαχθεί τον προηγούμενο μήνα στο Ιράκ, όταν μαχητές της ISIL κατέλαβαν τη Μοσούλη του βορείου Ιράκ.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ακόμη δεν έχει επιβεβαιώσει την πληροφορία που μεταδίδει το πρακτορείο ειδήσεων Dogan, σύμφωνα με το οποίο οι οδηγοί κατευθύνονται προς τη βόρεια κουρδική περιοχή του Ιράκ.

Ωστόσο, καμία πληροφορία δεν υπάρχει για τους 49 Τούρκους, μεταξύ των οποίων διπλωμάτες, μέλη των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας και παιδιά, που είχαν απαχθεί μετά από επίθεση στο τουρκικό προξενείο στη Μοσούλη.

«Δεν έχουμε ακόμη απελευθερωθεί πλήρως. Υπάρχουν τζιχαντιστές γύρω μας. Η κατάσταση της υγείας μας δεν είναι πολύ καλά, αλλά έχουμε φίλους που χρειάζονται επείγουσα ιατρική φροντίδα» είπε ένας από τους οδηγούς στον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό NTV.

Οι τζιχαντιστές ανακοίνωσαν την περασμένη Δευτέρα την ίδρυση χαλιφάτου στις περιοχές της Συρίας και του Ιράκ που έχουν καταλάβει.
infognomonpolitics@gmail.com

Σιατίστης Παύλος: ''Εδώ και χρόνια συντελείται μια συνειδητή προδοσία στην Θράκη''


Παρακολουθῶ ἀπό χρόνια τό ἔγκλημα τό ὁποῖον συντελεῖται εἰς βάρος τῆς Θράκης ὄχι ἀπό κάποιους ξένους, ἀλλά ἀπό τούς ἕλληνες βουλευτές τῆς περιοχῆς οἱ ὁποῖοι ἀνταλλάσουν τήν ἐκλογή τους μέ τήν ἐκχώρηση δικαιωμάτων καί τήν παράδοση ὅλου τοῦ Μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ εἰς τήν ἐξουσία τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου.

Για κάθε εθνοφρουρό αντιστοιχούν 3,4 Τούρκοι στρατιώτες στην Κύπρο


Για κάθε εθνοφρουρό αναλογούν σήμερα 3,4 Τούρκοι στρατιώτες σύμφωνα με την ετήσια έκθεση «Οι στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο 1974 – 2014» του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών η οποία πραγματεύεται το ισοζύγιο στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, ενώ σε ό,τι αφορά τα άρματα μάχης, για κάθε άρμα της ΕΦ αναλογούν 2,1 άρματα μάχης των κατοχικών δυνάμεων.Συγκεκριμένα, σε ό,τι έχει να κάνει με τον αριθμό του έμψυχου υλικού, η έκθεση την οποία υπογράφει ο Δρ. Άριστος Αριστοτέλους, διαπιστώνει ότι η δύναμη της ΕΦ ανέρχεται στις 12.500, οι έφεδροι στις 50.000 και η δύναμη της ΕΛΔΥΚ στους 950 άνδρες (σύνολο 63.450) ενώ η δύναμη των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο υπολογίζεται με βάση πρόσφατες εκτιμήσεις σε 43.000, ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων ενόπλων στους 3.500 και των εφέδρων 26.000 (σύνολο72.500).

O Ραφί Πετροσιάν για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου


Bedrosyan: The Genocide of the Pontic Greeks
By Raffi Bedrosyan
The annihilation of the non-Turk/non-Muslim peoples from Anatolia started on April 24, 1915, with the arrest of 250 Armenian intellectuals in Istanbul. Within a few months, 1.5 million Armenians had been wiped out from their historic homeland of 4,000 years in what is now eastern Turkey, as well as from the northern, southern, central, and western parts of Turkey. About 250,000 Assyrians were also massacred in southeastern Turkey during the same period. Then, it was the Pontic Greeks’ turn to be eliminated from northern Turkey on the Black Sea coast, sporadically from 1916 onward. The ethnic cleansing of the Pontic Greeks got interrupted when the Ottomans ended up on the losing side of World War I, but their real destruction resumed in a well-organized manner on May 19, 1919. This article will summarize the tragic end of the Pontic Greek civilization in northern Turkey—a series of events less researched and documented than the Armenian Genocide, but equally denied and covered up by the Turkish state.
Pontic Greeks continuously inhabited the southern coast of the Black Sea in northern Anatolia since pre-Byzantine times. The ethnic cleansing of the Pontic Greeks followed the same pattern as the Armenian deportations and massacres: Citing security threats and suspicions of possible cooperation with the Russians, in the spring of 1916 the Ottoman government ordered that all Pontic Greeks be removed from the Black Sea coastal towns to 50 kilometers inland. Of course, in the case of the Armenians, the deportation orders were not only in the eastern war zone, but applied to every region in Turkey. The Pontic Greek deportations were carried out by the Special Organization (Teskilat-i Mahsusa), the same governmental organization that carried out the Armenian massacres, manned by convicted killers released from prisons. Documents show that the longer the prison term, the higher the rank given by the government for these criminals in carrying out their destructive tasks. Naturally, the Greek deportations soon transformed from relocation to robbery to mass murders. But because the Pontic Greeks had observed the fate of the Armenians a year ago, they got their defenses organized and resisted the deportations by taking to the mountains wherever they could. As a result, the deportations and massacres in this “First Phase Massacre” resulted only in 150,000 deaths, eliminating a third of the Pontic population until the end of the war.
The “Second and Real Phase of Massacre” that saw the organized destruction of the Pontic Greeks started in earnest with the arrival of Mustafa Kemal Ataturk in Samsun on May 19, 1919. He met with the well-known mass murderers of the Armenians of the Black Sea region, such as Topal (Lame) Osman and Ipsiz Recep, and secured their cooperation in starting a terror campaign to get rid of the Pontic Greeks from northern Turkey. These two murderers, originally smugglers of illegal goods, had gained notoriety in 1915 when they rounded up Armenian men, women, and children in large boats, took them out to sea, and dumped them overboard to drown, then boasted that the “smelt season will be bountiful this year with lots of food for them.” As the Pontic Greek men had taken to the mountains, these two murderers went after the Greek women and children who had remained in the villages. Various methods of mass murder were implemented. It was common to take the entire population of villages to caves nearby, seal the entrance of the cave, and burn them alive, or use gas to suffocate them inside. Any male Greeks caught were thrown, alive, into the coal furnaces of steamships through the funnels. Churches became incinerators to burn alive as many Greeks as could be stuffed into the building. The extent of the tortures and massacres the Greeks endured even disturbed the local Muslim population, who petitioned the Ankara government to remove these murderers from the region. Eventually Ataturk brought them to Ankara, where Osman became his personal bodyguard. Yet, when Osman shot a member of parliament for criticizing Ataturk, and then threatened Ataturk himself, he was executed.
There were also the so-called “Liberation Courts” (Istiklal Mahkemeleri) set up in cities across the Black Sea region to try Greek rebels. These courts passed arbitrary decisions that almost invariably resulted in death sentences, with no defense or appeals allowed, and hangings carried out immediately. Among the victims of these courts were hundreds of Greek teachers in the American and Greek schools of the region, prominent community leaders, clergymen, and, tragically, entire members of the Merzifon Greek high school football team, only because the team was named Pontus Club, which was deemed sufficient reason to label them a rebel terrorist organization. Ataturk then appointed Nurettin Pasha as commander of the Central Army to mop up any resisting Greeks from the entire Black Sea region. This man, also known for his sadistic tendencies, destroyed thousands of defenseless Greek villages. Among his “accomplishments” was the arrest of a Turkish opposition journalist who had criticized Ataturk; Nurettin Pasha then had his soldiers tear the journalist alive limb by limb. He was also at the head of the army units that entered Izmir (Smyrna) in 1922, where he arranged for the lynching of the Greek head of the clergy in the same manner, and then began the Great Fire that destroyed the entire city.
Between May 19, 1919, and the end of 1922, the Pontic Greek population was decimated by 353,000 in the following cities:
Amasya, Giresun, Samsun: 134,078
Tokat: 64,582
Trabzon: 38,434
Niksar: 27,216
Sebinkarahisar: 21,448
Macka: 17,479
There was also a violent campaign to Islamize the Greeks; quite a number of them converted to Islam under threats and torture, followed by Turkification. With the 1924 Lausanne Treaty, the few remaining Pontic Greeks were included in the 1,250,000 Anatolian Greeks “exchanged” for Muslims in Greece, thereby completely emptying the Black Sea region from its historic Greek civilization. All the names of the Greek villages and towns were changed into new Turkish names. Turkish language was forced upon all the converted Greeks, Hamshen Armenians, Laz, and Georgian minorities.
And thus began a century-long brainwashing campaign of single-state, single-nation, single language, single-language policy. The May 19, 1919 date of Ataturk’s arrival in Samsun as a national holiday celebrating Youth and Sports Day was adopted in 1937, copying the German Nazis’ superior race policies, to demonstrate the athleticism and beauty of the Turkish race. The extent of racism was evident in the statement of then-Justice Minister Mahmut Esat Bozkurt, who said, “Turks are the masters in this country. The remaining peoples have only one right in this country, to be the maids and slaves of the real Turks.”
As recently as in 2008, then-Defense Minister Vecdi Gonul echoed the same racist sentiments in Turkey: “If the Greeks had been allowed to exist in the Aegean and Black Sea regions, and the Armenians all over Anatolia, would we be able to have a powerful national state today?” The chief murderer of the Pontic Greeks, Topal (Lame) Osman, is still regarded as a hero by nationalist Turks. His statue was recently erected in Giresun by one of the Eregenekon deep-state leaders, retired general Veli Kucuk, himself responsible for the “mysterious disappearance” of dozens of Kurds, and the assumed mastermind behind the organized assassination of Turkish-Armenian journalist Hrant Dink. Kucuk was arrested and sentenced to life in prison for plotting the overthrow of the Erdogan government as part of the deep-state trials, but was recently released from prison by Erdogan (following the falling out between Erdogan and the religious leader Fethullah Gulen, whose followers were among the prosecutor team and police forces who had arrested Kucuk).
It has now become clear that the Turkish state’s policy to create a single nationalist state with a single religion and language has failed miserably. Within Turkey, Kurds could not be assimilated, and the grandchildren of the hidden Islamized Armenians and Pontic Greeks are starting to “come out” to find their roots. Outside Turkey, the Armenians continue to demand justice and restitution for the 1915 genocide. Assyrians have also started to get organized in various European states to demand their rights. In 1994, the Greek Parliament recognized the Pontic Greek Genocide on the 75th anniversary of the 1919 events. There is now a vast body of common knowledge regarding the true facts of the genocidal events that took place in Turkey from 1915 to 1923, and they can no longer be covered up by the denialist policies of the Turkish state.

Αφιερώματα σε οπλικά συστήματα: Άρμα μάχης Ariete



Γράφει ο Γιώργος Γεωπόνος για το ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ
Το κύριο άρμα μάχης C1 Ariete σχεδιάστηκε από τις ιταλικές εταιρείες Iveco και OtoMelara   το χρονικό διάστημα 1985-1988.
Σκοπός ήταν η σχεδίαση ενός σύγχρονου άρματος μάχης που θα κάλυπτε τις ανάγκες του Ιταλικού στρατού ξηράς (Esercito Italiano) . Το 1988 κατασκευάστηκαν 6 πρωτότυπα

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΜΕΘΟΡΙΟ Σ.ΑΡΑΒΙΑΣ-ΙΡΑΚ; (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Βαγδάτη: Δεν εγκαταλείψαμε την μεθόριο με την Σαουδική Αραβία

Βαγδάτη: Δεν εγκαταλείψαμε την μεθόριο με την Σαουδική Αραβία
Η Βαγδάτη διέψευσε σήμερα ότι οι στρατιώτες της εγκατέλειψαν την μεθόριο με την Σαουδική Αραβία και επισήμανε ότι τα σύνορα παραμένουν υπό τον πλήρη έλεγχό της, μετά την είδηση που μετέδωσε το σαουδαραβικό τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Αραμπίγια ότι η Σαουδική Αραβία ανέπτυξε 30.000 στρατιώτες στην μεθόριό της με το Ιράκ, αφού οι Ιρακινοί στρατιώτες εγκατέλειψαν την περιοχή.

Η Σαουδική Αραβία έχει κοινά σύνορα μήκους 800 χιλιομέτρων με το Ιράκ, όπου οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους (πρώην Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε, ΙΚΙΛ) και άλλες σουνιτικές τζιχαντιστικές οργανώσεις κατέλαβαν πόλεις σε μια αιφνίδια προέλασή τους τον περασμένο μήνα. 

Ουκρανία: Θα παρελάσουμε νικητές στην Κριμαία

Ουκρανία: Θα παρελάσουμε νικητές στην Κριμαία

Δηλώσεις του νέου υπουργού Άμυνας
Ο αντιστράτηγος Χελετέι, 46 ετών, εγκρίθηκε από τη Βουλή ως νέος υπουργός Άμυνας, αφού υποδείχθηκε για τη θέση από τον Ουκρανό πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο. REUTERS/VALENTYN OGIRENKO
Ο νέος υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Βαλέριι Χελετέι δεσμεύθηκε να πραγματοποιήσει «παρέλαση νίκης» στην Κριμαία, αποκαθιστώντας την εδαφική ακεραιότητα της χώρας του.
Μιλώντας στην ουκρανική Βουλή, στο Κίεβο, τόνισε χαρακτηριστικά: «Πιστέψτε με, θα υπάρξει παρέλαση νίκης – σίγουρα – στην ουκρανική Σεβαστούπολη».
Η Ρωσία κατέκτησε και στη συνέχεια προσάρτησε την ουκρανική χερσόνησο τον Μάρτιο, μετά από δημοψήφισμα το οποίο δεν αναγνωρίστηκε από την διεθνή κοινότητα.
Ο αντιστράτηγος Χελετέι, 46 ετών, εγκρίθηκε από τη Βουλή ως νέος υπουργός Άμυνας, αφού υποδείχθηκε για τη θέση από τον Ουκρανό πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο.
Ο τελευταίος τον χαρακτήρισε «άνθρωπο ο οποίος θα εργαστεί μέρα και νύχτα για να αναδιοργανώσει τον στρατό και η Ουκρανία να ανακτήσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες».
Η αναφορά του νέου υπουργού στην Σεβαστούπολη χειροκροτήθηκε θερμά από τους Ουκρανούς βουλευτές.

infognomonpolitics@gmail.com

Γαλλία: Φρεγάτες Mistral, πρόστιμο BNP, Διατλαντική Συνθήκη, οι εκβιασμοί των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Πούτιν


Égalité & Réconciliation (Γαλλία)               (μτφ. Κριστιάν)
Ενώ 400 Ρώσοι ναύτες έφτασαν στις 30 Ιουνίου στο Saint-Nazaire, η διπλωματική διαμάχη γύρω από την παράδοση δύο πλοίων από τη Γαλλία στη Ρωσία γνώρισε νέο επεισόδιο. Ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναρωτιέται για το σκοπό του εκβιασμού των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ουάσινγκτον συνεχίζει να καταδικάσει τη συμφωνία πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού μεταξύ Μόσχας και Παρισιού.

Κατά τη διάρκεια συνάντησης που συγκέντρωνε Ρώσους διπλωμάτες τη 1η  Ιουλίου 2014, ο Βλαντιμίρ Πούτιν σχολίασε τις πιέσεις που ασκούνται στη Γαλλία από τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με την παράδοση των ελικοπτεροφόρων κατηγορίας Mistral:

 «Είμαστε ενήμεροι για την πίεση που ασκείται από τους Αμερικανούς εταίρους μας στη Γαλλία για να την αποτρέψει να παραδώσει πλοία τύπου Mistral στη Ρωσία. Γνωρίζουμε επίσης τις αναφορές σύμφωνα με τις οποίες αν οι Γάλλοι δεν παραδίνουν τα Μιστράλ, θα αρθούν οι κυρώσεις κατά των  γαλλικών τραπεζών  ή τουλάχιστον να ελαχιστοποιηθούν. Κι αν αυτό δεν είναι εκβιασμός, τι είναι; Αλλά πώς μπορεί κανείς να εργαστεί κανείς έτσι στη διεθνή σκηνή; Η συμπεριφορά που υιοθέτησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά των γαλλικών τραπεζών δεν δημιούργησε παρά αγανάκτηση στην Ευρώπη και σε εμάς».
Το ίδιο βράδυ ο Ben Rhodes (φωτογραφία πάνω), σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Μπαράκ Ομπάμα, αντέδρασε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, επαναλαμβάνοντας τη θέση των ΗΠΑ:

«Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση στην Ουκρανία, πιστεύουμε ότι ο καιρός δεν είναι κατάλληλος για τη σύναψη στρατιωτικών συμβολαίων».

Μια σύμβαση που δεν είναι τωρινή, αφού υπεγράφη το 2011 και η οποία, από την αρχή της κρίσης στην Ουκρανία έχει επανειλημμένα καταγγελθεί από την Ουάσιγκτον. 

Πρόκειται προπαντός για τις Ηνωμένες Πολιτείες να ασκούν ηθική πίεση στο Γάλλο σύμμαχο τους σε μια στιγμή που η Γαλλία υπέστη επανειλημμένες επιθέσεις του εταίρου της στο βίαιο οικονομικό πόλεμο που κρύβεται πίσω από τις διαπραγματεύσεις για τη Διατλαντική Συνθήκη (εξαγορά της Alstom από τηνGeneral Electric, πρόστιμο BNP ...). 
Στην «επιστολή του περιοδικού L’Expansion (η Επέκταση)» (16 Ιουνίου 2014), ένας υψηλός Γάλλος CEO, υπό κάλυψη ανωνυμίας, εξήγησε:

«Η σκληρότητα του θείου Σαμ εξηγείται από την αδυναμία της πολιτικής εξουσίας στη Γαλλία».

Πακτωλό εκατομμυρίων “ξέχασε” να δηλώσει ο Κούβελος!




Της Μαντρόνα Κατσαλή


Με ποινή κάθειρξης μέχρι 10 χρόνια και χρηματική ποινή από 20.000 ευρώ μέχρι 1.000.000 ευρώ απειλείται ο επιχειρηματίας και σύζυγος της Ντόρας Μπακογιάννη, Ισίδωρος Κούβελος, καθώς φέρεται, να έχει αποκρύψει εισοδήματα μη υποβάλλοντας δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης επί τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 2009 μέχρι και το 2012!

Σύμφωνα με απκλειστικές πληροφορίες του directnews.gr, τη μη υποβολή δηλώσεων πόθεν έσχες από τον κ. Κούβελο – με την ιδιότητα του πρόεδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας – διαπίστωσε η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος).

Πως το κράτος εξόντωσε τον επιστήμονα-επιχειρηματία που ανακάλυψε το πετρέλαιο στο Κερί Ζακύνθου

Πως το κράτος εξόντωσε τον επιστήμονα-επιχειρηματία που ανακάλυψε το πετρέλαιο στο Κερί Ζακύνθου - ΒΙΝΤΕΟ

ΤΑ ΜΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΠΡΩΤΟΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΤΟ 1927, ΤΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΥΤΙΚΟ ΤΟ 1928, Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ 1965 ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ 1979. ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΗΣ ΧΡΩΠΕΙ.

Πριν από 40 χρόνια αποδείχθηκε περίτρανα ότι στη Δυτική Ελλάδα υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου. Διαβάστε την απίστευτη ιστορία ενός Έλληνα επιστήμονα, του χημικού Σωτήρη Σοφιανόπουλου και εξάγετε τα δικά σας συμπεράσματα...

Ο Αρχαίος Σοφός και πολιτικός, ΣΟΛΩΝ ο Αθηναίος, (640- 558 π.Χ.)


Γλυπτοθήκη αρχαίων
Πνευματικών μορφών (13)

«Γνωμικολογικόν»

Επιμέλεια Γ. Γ. Γ.
==============

►Τον κόρον υπό του πλούτου γεννάσθαι, την δε ύβριν υπό του κόρου.

====================

Ο πλούτος φέρνει τον κορεσμό και ο κορεσμός την «ύβριν»

====================

Ο Σόλων γεννήθηκε γύρω στο 640 π.Χ. Ο θάνατός του τοποθετείται γύρω στο 558 π.Χ. Καταγόταν από το πλούσιο γένος των Κοδριδών, αλλά ο πατέρας του Εξηκεστίδης ήταν φτωχός. Τούτο, κατά τον Πλούταρχο, ανάγκασε τον Σόλωνα να επιδοθεί στο εμπόριο, που τον ωφέλησε όχι μόνο οικονομικά, αλλά του χάρισε και πλούσιες εμπειρίες, που τον βοήθησαν να αναμιχθεί στα κοινά της πόλης του.

Η ξυλογλυπτική τέχνη στο Μέτσοβο και οι Μετσοβίτες ταλιαδόροι


Τριαντάφυλλος Σιούλης, Δρ. Βυζαντινής Αρχαιολογίας,
 Σχολικός Σύμβουλος ΔΕ

Η λαϊκή τέχνη σ’ όλες της τις μορφές ασκούσε και ασκεί ιδιαίτερη γοητεία για την πρωτοτυπία της και την πηγαία έμπνευσή της. Περιζήτητοι ήταν οι κάτοικοι ορισμένων περιοχών της Ηπείρου, οι οποίοι είχαν αποκτήσει ειδικότητα σε ορισμένες μορφές της. Αναφέρουμε για παράδειγμα τους Χιονιάδες της επαρχίας Κόνιτσας στην εικονογραφία, το Τουρνόβου και το Μετσόβου για τους ξυλογλύπτες «ταγιαδόρους» (αντί του σωστού ταλιαδόρους από το taliu = κόβω και κατ’ επέκταση σκαλίζω σε ξύλο), την Πυρσόγιαννη και τη Βούρμπιανη για τους κτίστες, τους κουδαρέους, τους Καλαρύτες για τους ξακουστούς ασημιτζήδες και χρυσοκεντητάδες.

Μάλιστα οι Ηπειρώτες τεχνίτες, επειδή οι συνθήκες της ζωής τους ανάγκαζαν να ξενιτευτούν, μετέβαιναν στην υπόλοιπη Ελλάδα, την Βαλκανική και στην Ευρώπη ακόμη, είτε για να εργασθούν για όσο καιρό χρειαστεί σ’ έναν τόπο, είτε και για να εγκατασταθούν ακόμη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο συνετέλεσαν στο να μεταδοθεί η τέχνη τους σ’ όλο τον Ελλαδικό και Βαλκανικό χώρο κ.ά.

Στερνή μου γνώση…

Στερνή μου γνώση…

Το Κυλώνειον Άγος, οι εναγείς, η Ελλάδα  και ο Σαμαράς
Του Σάββα Καλεντερίδη
Τον 7ο αιώνα π.Χ. ο Ολυμπιονίκης Κύλων, εκμεταλλευόμενος προνόμια που είχαν αναγνωριστεί στους Ολυμπιονίκες, κατά την εορτή των Ολυμπίων κατέλαβε με οπαδούς του την Ακρόπολη, με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας των Αθηνών. Μπροστά στην αντίδραση του άρχοντα της Αθήνας Μεγακλή, ο Κύλων διέφυγε στα Μέγαρα, ενώ οι οπαδοί του κατέφυγαν ως ικέτες στο βωμό της Πολιάδος Αθηνάς. Με βάση τα ιερά έθιμα της εποχής, όσοι κατέφευγαν στους βωμούς θεωρούνταν προστατευόμενοι των θεών και συνεπώς είχαν ασυλία.
Ο Μεγακλής και οι οπαδοί του, της φυλής των Αλκμαιονιδών, δίνοντας υπόσχεση ότι δεν θα τους πειράξουν, έπεισαν τους οπαδούς του Κύλωνα να εγκαταλείψουν τον βωμό και μόλις απομακρύνθηκαν από το βωμό τούς έσφαξαν όλους προ του ιερού των Ευμενίδων, τη στιγμή που κατέβαιναν από την Ακρόπολη. Η πράξη εκείνη θεωρήθηκε ιεροσυλία, αφού παραβιάστηκε ένα πανελλήνιο ιερό έθιμο, και προκάλεσε την κατακραυγή των Αθηναίων και ολόκληρου του ελληνικού κόσμου, με αποτέλεσμα η ευθύνη για όλα τα πολιτικά και φυσικά κακά που συνέβαιναν στην Αθήνα τα επόμενα χρόνια, να επιρρίπτεται στους Αλκμαιονίδες και το Κυλώνειον Άγος που κατέτρυχε την πόλη.

Operation Thunderbolt. 4 Ιουλίου 1976

Entebbe Rescuer's Route
Έλαβε χώρα το βράδυ της 3ης Ιουλίου και ολοκληρώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 4ης Ιουλίου 1976 στο διεθνές αεροδρόμιο Έντεμπε, στην Καμπάλα της Ουγκάντας. Συμμετείχαν επίλεκτες δυνάμεις του Ισραήλ, που είχαν στόχο να απελευθερώσουν τους επιβάτες ενός αεροσκάφους της Air France, που κρατούνταν ως όμηροι από παλαιστίνιους και γερμανούς τρομοκράτες. Οι Ισραηλινοί της έδωσαν την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Αστροπελέκι»(Operation Thunderbolt).